صفحه اصلی | anis | مقالات | گرمای فصل تابستان و دلهرة خشکیدن نهال های تازه غرس شده در نواحی شهر کابل

گرمای فصل تابستان و دلهرة خشکیدن نهال های تازه غرس شده در نواحی شهر کابل

بروز شده
اندازه حروف Decrease font Enlarge font

بسیار درست و بجا گفته اند که حفاظت و آبیاری نهال مهمتر از غرس آنست، زیرا اگر درست به خاطر داشته باشیم همه ساله با فرارسیدن بهار و آغاز سال نو، مسئولان عرصة زراعت و شاروالی ها به ویژه شاروالی کابل، اقدام به سازماندهی برنامه های وسیع نهال شانی و غرس نهال های مثمر و زینتی می نمایند. این پروسه طی محافل شکوهمندی که مسئولان حکومت وحدت ملی، وزارت زراعت، ریاست یا اداره مستقل حفظ محیط زیست همه حضور به هم می رسانند آغاز می یابد، چنانکه در ماه حوت سال 1395 خورشیدی که آغاز نهال شانی می باشد این پروسه با حضور داشت رئیس اجرائیه کشور داکتر عبدالله عبدالله، وزیر زراعت و آبیاری و مسئولان شاروالی کابل برنامه نهال شانی تحت عنوان (حمایت و احترام به نیروهای دفاعی و امنیتی کشور) راه اندازی شده بود.

وزیر زراعت در این محفل در صحبت خود یادآور  شد که آمادگی برای غرس اضافه از پانزده تا بیست میلیون اصله نهال مثمر و زینتی به خاطر توزیع و غرس در مناطق مختلف شهرها و از جمله در کمربند سبز کابل گرفته شده است.

باید تذکار داد که تجارب پروسه نهال شانی و غرس آن در اخیر ماه حوت آغاز و تا اخیر حمل همه ساله ادامه می یابد، مردم ما را این پروسه به چنین واقعیتی معتقد ساخته است که حفاظت و آبیاری نهال ها مهمتر ازغرس آنست، زیرا غرس نهال به عنوان گام نخست برای سرسبزی رشد گسترش درختان با ثمر و زینتی به شمار می رود چرا که نمی توان با غرس و شاندن نهال اطمینان حاصل نمود که گویا برای آینده درختی را با شاخ و برگ به  مشاهده می توان گرفت و از سایه و حاصل آن مستفید شد.

زیرا پرورش، حفاظت، آبیاری و نگهداری نهال، حیثیت پرورش و تربیت طفل نوزادی را دارد که صرف با تولدش کار تمام نمی شود  بلکه زحمات پرورش و تربیت آن از نگاه جسمی و حتا موضوعات اجتماعی از جمله مسایل عمده یی اند که تا اولاد بزرگ شود و در آینده جوان پرتوان و نیرومند خانواده به شمار آید.

بناءً برای رشد و پرورش کودک زحمات زیادی را باید متحمل شد و رنج های بی شماری را قبول کرد، تا کودک جوان و تربیت شود  حالا به ثمر رسیدن، رشد و نمو یافتن نهال نیز همین پروسه پرورشی را دربر میگیرد، وقتی نهال غرس می شود، به مواظبت جدی و آبیاری مداوم نیاز دارد، اگر از نهال های تازه غرس شده و حتا نهال هایی که در طول یک یا دو سال قبل شانده شده حفاظت و نگهداری نگردد و به موقع معین آبیاری نشود در اثر باد و شمال می شکند، چه بسا که حیوانات برگ و شاخچه های آنرا می خورند. همچنان اگر به موقع معین آبیاری نگردد، به زودترین فرصت در اثرهوای گرم و سوزنده تابستان و از اثر کم آبی خشک می گردد و ضایع می شود.

لهذا باید توجه نمود و باور حاصل کرد که حفاظت وآبیاری به عنوان موضوع مهم در رشد نمو و بزرگ شدن نهال شرط اساسی گفته می‎شود  چنانکه اگر پروسه نهال شانی های سالیان گذشته را چه در کابل و چه در سایر ولایات کشور مورد بررسی و ارزیابی قرار دهیم، دیده می شود که همه ساله در موقع نهال شانی ها، چند میلیون اصله نهال مثمر و زینتی از طریق نهادهای مختلف از جمله شاروالی و ریاست جنگلات وزارت زراعت، اداره مستقل حفظ محیط زیست و حتا سازمانهای اجتماعی و شهروندان کابل و سایر ولایات غرس میگردد  ولی متأسفانه که نسبت کم توجهی مسئولان نهادهای یاد شده در امر حفاظت و آبیاری به موقع نهال ها از میلیون ها نهال غرس شده یک فیصد ناچیزی رشد می کند و سبز می گردد، تعداد زیادی از این نهال ها خشک می شوند که یکی از عوامل عمده یی خشکیدن نهال ها  همانا عدم توجه در آبیاری و حفاظت درست از نهال های غرس شده می‎باشد. اگر ارقام دقیق نهال های غرس شده در یک سال را یاد داشت کنیم و به فرض مثال در یک سال دو میلیون نهال در شهر کابل غرس شده باشد، در ظرف پنج سال ده میلیون نهال محاسبه می گردد، حالا اگر از همین ده میلیون نهال غرس شده فقط پنج میلیون یا نصف آن سبز شده باشد و از خشکیدن نجات یافته باشد، اکنون باید شهر کابل به یک ساحه سبز و پوشیده از درختان مثمر و زینتی تبدیل می‎گردید که علاوه بر سرسبزی این شهر، مردم از آب و هوای صاف و بدون گردو غبار استفاده می کردند و استفاده بکنند و چه بسا که با موجودیت فضای سبز و پاک از مریضی های ناشی از مشکلات تنفسی نیز نجات پیدا می‎کردند و بعد از این نیز نجات پیدا کنند. از جانب دیگر با رشد و نموی درختان مثمر از فراوانی میوه های رنگارنگ نیز بهره مند می گردیدند.

اما رسیدن و دستیابی به این امیال و چنین شرایط گوارا، مستلزم آنست تا هر فرد و هر شهروند کابل و سایر شهرهای پرنفوس کشور، با احساس مسئولیت در برابر شهروندان و هموطنان خود، وقتی نهالی را غرس می‎کنند و یا یکی از نهادهای مسئول نهال ها را غرس می کنند، هر فرد جامعه و یا شهروند این را وظیفه خود بداند که در حفظ وآبیاری هر اصله نهال خود را مسئول بشمارند و برای سرسبزی شهر و دیار خویش به حفاظت، آبیاری و نگهداری نهال های غرس شده کمر همت بربندند تا هم از ثمر و میوه های نهال ها مستفید شوند و هم از فضای پاک و صاف لذت ببرند.

نوری هروی

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha