صفحه اصلی | anis | مقالات | فساد چرا ریشه کن نمیشود

فساد چرا ریشه کن نمیشود

بروز شده
اندازه حروف Decrease font Enlarge font

فساد پديده‌اي است كه كم و بيش درتمام كشورهاي جهان وجود دارد.اما نوع، شكل، ميزان و گسترده گی آن در هر كشور متفاوت است، همانطور كه نتايج و پيامدهای آن نيز متفاوت است. در هر صورت فساد موجب انحطاط است، سياست‌های دولت را در تضاد با منابع اكثريت قرار می‌دهد، باعث هدر رفتن منابع ملی وضربه به امنیت ملی ووحدت ملی می‌شود .

فساد از درجه مشروعیت و اثربخشی دولت می‌کاهد تا آن اندازه که می‌تواند دولت‌ها و نظام‌های سیاسی‏را با بحران مشروعیت مواجه سازد.  فساد از هر نوع آن که باشد ثبات وامنیت جوامع را به خطر انداختهو تهدید جدی علیه امنیت ملی محسوب می‌شود.

فساد، ارزش‌های اسلامی، اخلاقی وآزادی سیاسی را مخدوش ساخته واز این طریق مانع توسعه سیاسی واجتماعی جامعه می‌شود و زمينة تضعيف روحية افراد درستكار را فراهم مي‌آورد.

فسادانحصارطلبی به علاوه سوءاستفاده از قدرت ، منهای پاسخگویی و شفافیت عملکردی است که فعلا در کشور ما رایج گردیده است.

 فساد ، نقض قوانین موجود برای تامین منافع و سود شخصی است.                                                     حکومتها و دولتها از سالیان متمادی با مشکل سوء استفاده کارگذاران دولتی از منابع و فرصتها روبرو بوده‌اند و درمتون باستانی نیزاشارات متعددی به این پدیده شده است که نشان می‌دهد حکومتها همیشه نگران سوء استفادة شخصی صاحب منصبان و کارگزاران دولتی وقانون گذارازموقعیت و امتیازشغلی خود بوده‌اند.

 همچنان فسادزمينه ركود درتمام ابعاد را فراهم مي‌سازد و ازطرف ديگر، هركجا فساد ريشه بدواند، روزبه روز بيش ‌تر شده، مقابله با آن بسيار دشوار می‌شود و ريشه‌های آن هرروزعميق ‌تردربطن جامعه نفوذ می‌كند.

 بنابراين مقابله با فساد ازطريق استفاده ازتجربيات كشورهای موفق درعرصه استقرارنظام اداری ضرورت جدی و انكار ناپذير است.

 البته تلاشهای خوبی درطول سالیان متمادی بخاطرازبین بردن فساد درکشورانجام شده است. ولیکن کشف برخی فسادها نشانگرعدم توجه به نهادهای نظارتی و انتصابات غلط درپست های کلیدی وتصمیم گیر است.

حال سوال این است که چرا با وجود اجماع نظری درموضوع مبارزه با فساد، در عمل ودرواقعیت کشور، هیچ تحول چشمگیری ازسوی دولت‌ دراین حوزه مشاهده نشده است؟

اگربازهم دولت نیزهمچون دولت‌های گذشته رویکرد شعاری وغیرعملی را در بحث مبارزه با فساد دنبال کند، نه تنها هیچ دستاوردی نصیبمان نخواهد شد، بلکه تجربه‌ای برتجربه‌های تلخ گذشته افزوده شده وامکان پیگیری جدی این مطالبه صحیح اجتماعی درآینده نیزازبین خواهد رفت.

برای ازبین بردن فساد ، بهترین راهی که به نظر اندیشمندان رسیده این است که اقسام گوناگون قدرت مشخص شده و اجرای آن را به دستگاه‌های جداگانه سپرده وبه نحوی به کاربرده شود که مدیریت هیچ یک از قوا، توان اعمال نفوذ درقدرت دیگر را نداشته باشد؛ زیرا مقامات سیاسی وحکومت‌ گران، غالبا درپس لفاظی‌های فریبنده درباب خیرو صلاح مردم، علاوه برخودسری و زورگویی، دست به پنهانکاری‌هایی به سود خود یا نزدیکانشان هم می‌زنند.

 اعتماد عمومی یکی ازسرمایه های اجتماعی است که وحدت را درسیستمهای اجتماعی ایجادوحفظ نموده و ارزشهای دموکراتیک راپرورش می دهد.

اعتماد عمومی به عنوان یکی ازارکان حاکمیت هرنظام سیاسی و مبنای مقبولیت آن  اتکال متقابل دولت وملت‎را تحکیم می بخشد،حال آنکه وظیفه دولت مدیریت صحیح این اعتماد عمومی وافزایش میزان آن است.

جایگزینی ستراتیژی شهروند محوری و ایجاد دیدگاه مشارکت جویانه به جای پرداختن صرف به مسائل درون بوروکراسی ودیدگاه سلسه مراتبی ونیزسرعت تغییر و تحول درمدیریت دولتی ورشد فناوری های اطلاعاتی- ارتباطی اداری،عرصه را برسوداگران ورانت خواران محیط نا شفاف وغبارآلود تنگ نموده وبقاوحفظ مدیریت دولتی را درایجاد تحول واصلاحات بنیادی درراستای ایجاد شفافیت بیشترواطلاع رسانی به موقع  صریح و صحیح می داند.

بنابراین ایجاد محیط شفاف وپاسخگو ضمن ایجاد شفافیت دراطلاعات وارتباطات یک ستراتیژی بی نظیراست که جایگزینی برای آن قابل تصور نیست.

 این مبارزه باید ساختاریافته  همآهنگ وبرنامه  ‌ریزی شده انجام گیرد. این مبارزه باید ابتدا ازبخش‌ها ونقاط حساس شروع شود و کلیه عواملی را که سبب فراهم شدن فرصت ارتکاب فساد می‌شوند و کلیه افرادی که حضورپشت پرده آنها کاملاً محسوس باشد. از بین برده شود.

 مجازات مرتکبان فساد واصلاح روش‌ها، بهبود سیستم های کاری، شناسایی و حذف نقاط مستعد فساد، افزایش شفافیت و پاسخ ‌گویی درعملکرد سازمان‌های دولتی و به طور کلی اصلاح نظام اداری به عنوان اقدام پیشگیری دوروی سکه مبارزه موفق با فساد تلقی می‌شوند ومکمل یکدیگرند وهیچ یک به تنهایی کارساز نخواهد بود.

بهرصورت با تعاریفی که ازفساد شد ودرک درستی که هرافغان ازپدیده شوم فساد دارد باوجود آن بیشترین فساد مربوط به افراد بلند رتبه می‎شود و دوسیه های شخصیت های دولتی هنوزهم بررسی نشده است .

جالب ترین مسئله این است که همین شخصیت های مفسد و بلند پایگان دولتی درتمام سخن‎رانی های خود تاکید به مبارزه با فساد می کنند درحالیکه درهمه موارد فساد سکوت می‎کنند و خود دخیل اند وهمین شخصیت ها باعث می‎شوند که این فساد روز به روزگسترش بیابد و راه های گسترش نیزازطرف اراکین بلند پایه مساعد می شود .

پست جدید حکومت داری خوب درطول فعالیت هایش نتوانست حتا یک قدمی دراین راستا بردارد .

تنها مدیا و رسانه ها پرده ازفساد برمی دارند و درمقابل همین مطبوعات ورسانه ها چون قدرت اجرایی ندارند به انزوا کشیده می شوند و دراکثرموارد هیچگونه پاسخگویی وجود ندارد و قانون حق دسترسی به اطلاعات تا حالا درطاق بلند گذاشته شده
 است
.

جالب ترین نکته که رسانه ها فعلاً به آن مواجه اند این است که درنظام های قبلی وقتی درمطبوعات و رسانه ها چیزی به نشرمی رسید درمدت 24 ساعت موضوع پیگیری می شد ولی حالا گوش ها کر گویا هیچ نشنیده اند و تنها با لبخندی درمقابل رسانه ها پاسخگوهستند وازهمه بدتراینکه درمقابل همه دروغ می گویند واین دروغ گویی با وقاحت و دیده درایی صورت می گیرد .

نظرات (0 نوشته شد)

مجموعه نتایج: | نمایش:

نظر خود را بنویسید

لطفا کد امنیتی را وارد کنید:

Captcha