روزنامه اصلاح

کاهش امیدواری ها نسبت به موفقیت پروسه صلح

هیئت مذاکراتی دولت جمهوری اسلامی افغانستان برای آغاز یک دور دیگر مذاکرات با نمایندگان گروه طالبان به قطر می رود. وزارت دولت در امور صلح گفته است که هیئت مذاکراتی دولت جمهوری اسلامی افغانستان با اراده قاطع و آمادگی کامل به قطر می رود تا مذاکرات صلح با گروه طالبان از جایی که متوقف شده بود، از سر گرفته شود. داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عالی مصالحه ملی افغانستان نیز در صفحه تویترش از سفر اعضای هیئت مذاکراتی دولت به قطر خبر داده و گفته که امیدوار است گام های خوبی در زمینه موفقیت پروسه صلح برداشته شود. اما گروه طالبان تا اکنون در مورد آغاز دور جدید مذاکرات چیزی نگفته اند. گروه طالبان پیش از این اعلام کرده بود تا زمانی که نیروهای خارجی به گونه کامل از افغانستان خارج نشوند، این گروه در هیچ نشست صلحی شرکت نخواهد کرد. گروه طالبان در کنفرانس صلح ترکیه که قرار بود که ماه رمضان برگزار شود نیز شرکت نکرد و این کنفرانس به همین دلیل به تعویق افتاد. نمایندگان گروه طالبان در قطر بیش از دو ماه است که بدون دلایل موجه میز گفتگو را ترک کرده و حاضر به مذاکره نیستند. طالبان برعکس روی جنگ و تصرف جغرافیای بیشتر تمرکز کرده اند و می خواهند از موضوع خروج نیروهای خارجی استفاده اعظمی کرده و در میدان نبرد ابتکار عمل را به دست بگیرند. بی علاقه گی طالبان به صلح و اشتیاق بیشتر این گروه به تشدید جنگ و پیروزی از راه نظامی، امیدواری ها نسبت به پیشرفت و موفقیت گفتگوهای صلح را تضعیف کرده است. در حال حاضر بی باوری طالبان به صلح به یک باور غالب مبدل شده و هیچ کسی انتظار ندارد که دوام روند جاری صلح با طالبان به نتیجه خاصی برسد. امضای توافقنامه صلح میان طالبان و امریکایی ها، رها شدن زندانیان طالبان از زندان های دولت افغانستان، آغاز خروج نیروهای خارجی از کشور و عملی شدن مو به موی خواسته ها و خواهشات گروه طالبان در واقع به این گروه باور و غرور کاذب بخشیده است. طالبان اکنون به این باور رسیده اند که بدون پیشبرد مذاکرات صلح هم می توانند به خواست ها و اهداف خود دست یابند. از اینرو آنان نیازی به پیشبرد گفتگوی صلح با دولت افغانستان نمی بینند. گروه طالبان در برابر امتیازاتی که از سوی ایالات متحده‌ امریکا و دولت افغانستان به آنان داده شد، هیچ امتیازی به طرف های مقابل به خصوص به دولت افغانستان قایل نشد. این گروه به هیچ یک از تعهدات خود که در توافقنامه صلح با امریکایی ها داده بود، عمل نکرد. طالبان نه خشونت را کاهش دادند، نه روابط خود با القاعده و گروه های تروریستی دیگر را قطع کردند، نه از حمله و کشتار هدفمند غیرنظامیان دست برداشتند و نه هم گام مثبتی در پروسه صلح گذاشتند. آنان هیچ فشاری هم برخود حس نکردند تا وادار به انجام تعهدات شان شوند. اینها همه باعث شد تا طالبان در قضیه صلح برخورد حاشیه ای کرده و برعکس؛ جنگ، خشونت و کشتار را ادامه دهند. طالبان فکر می کنند که در نبود نیروهای خارجی می توانند دولت افغانستان را سقوط داده و امارت مورد نظر شان را از طریق زور و توسل به میله تفنگ احیا کنند. آنان به همین دلیل به جای اینکه وارد گفتگوی واقعی و سازنده با دولت افغانستان شوند، به وقت کشی و سبوتاژ این روند رو آورده اند و به جای راه حل مسالمت آمیز، به راه حل نظامی دل بسته اند. با این همه، تا زمانی که طالبان به این اندیشه باشند که از طریق جنگ می توانند به پیروزی برسند، هیچ نوع تلاشی برای صلح با این گروه نتیجه نمی دهد. تا زمانی که طالبان رویکرد جنگی خود را تغییر نداده، جنگ و خشونت را به پایان نرسانند و به آتش بس موافقت نکنند، هیچ امیدی نسبت به موفقیت گفتگوهای صلح با این گروه وجود نخواهد داشت. دوام گفتگوهای صلح با طالبان در وضعیت موجود جز وقت کشی و فریب اذهان عمومی، تعبیر دیگری ندارد.

ممکن است شما دوست داشته باشید