روزنامه اصلاح

پایان دور ششم نشست دوحه و پیشرفت‌های ناچیز در مورد گفتگوهای صلح

  ششمین دور نشست هیئت مذاکره کننده‌ی امریکایی به رهبری زلمی خلیلزاد و نمایندگان گروه طالبان در حالی به پایان رسیده که هر دو طرف به نحوی از نتیجه‌ی آن راضی به نظر می رسند. هر دو طرف اخبار و نشانه هایی را بیرون داده اند که گویا در روند گفتگو ها به پیشرفت هایی نایل گردیده اند؛ اما تاکید کرده اند که این پیشرفت ها ناچیز می باشد و قرار است دور بعدی گفتگو ها نیز دایر گردیده و روی موضوعات و مسایل باقیمانده صحبت به عمل آید.

     تحلیل ها در بیرون از این حلقه، بر این است که مذاکرات بسیار به کندی به پیش میرود و با دشواری های زیادی مواجه است. دلیل آنهم سرسختی نمایندگان گروه طالبان دانسته می شود. نمایندگان گروه طالبان همچنان از آمادگی برای نشست با دولت افغانستان انکار می ورزند و بیشتر روی این نکته پای می فشارد که امریکا یک جدول زمانبندی برای خروج نیروهای خود از افغانستان را اعلام نمایند وبه قول این گروه، آنگاه است که زمان گفتگو های به اصطلاح بین الافغانی فرا می رسد. در حالیکه زلمی خلیلزاد همواره بر این تاکید کرده که عدم توافق همزمان روی همه‌ی مسایل مطرح در این زمینه به این معنا است که روی هیچ موضوعی توافق به عمل نیامده است. منظور زلمی خلیلزاد نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت امور خارجه‌ی امریکا در مورد گفتگو های صلح افغانستان از توافق روی همه‌ی مسایل ظاهرا توافق روی چهار موضوع است. توافق روی یک جدول زمانی برای خروج نیروهای خارجی از افغانستان؛ توافق روی این موضوع که امریکا اطمینان یابد که در آینده از جغرافیای افغانستان هیچ تهدیدی علیه امنیت ایالات متحده‌ی امریکا و همپیمانانش متوجه نمی باشد؛ توافق روی یک آتش بس دایمی و سرانجام توافق روی انجام مذاکرات بین الافغانی.

     از آنچه که پیش ازین به نقل از دو طرف در رسانه ها به نشر رسیده وگفته شده بود که پیشرفت های در روند گفتگو ها به وجود آمده، برخی خوش بینی های را به وجود آورده و امیدواری های خلق شده بود که راه توافق دو طرف در حال هموار شدن است و برخی رسانه ها به نقل از برخی مقامات امریکایی گزارش داده بودند که در آینده ی نزدیک وبه احتمال زیاد نشستی که از آن به نشست بین الافغانی صلح تعبیر می گردد در جریان ماه مبارک رمضان برگزار شود. چنانکه گفته شده بود که یخ های بی اعتمادی میان دو طرف در حال ذوب شدن است و پیشرفت هایی در زمینه ی صلح حاصل گردیده است.

    اما بر اساس خبرهای که پس از پایان یافتن دور ششم این گفتگو ها در رسانه ها بازتاب یافت، ظاهرا این خوشبینی ها پیش از وقت بوده وزیاد با واقعیتی که در پشت پرده در جریان است همخوانی ندارد. به ویژه که در روز های اخیر گروه طالبان به حملات خود بالای اهداف در برخی ولایات کشور شدت بخشیده وهمین یکی دو روز پیش بود که آنان بر یک دفتر ملکی که گفته شده با نهاد انکشاف بین المللی ایالات متحده ی امریکا در ارتباط بوده است حمله وده ها تن را کشته و زخمی نمود. تشدید حملات گروه طالبان نشانگر این است که میخواهند راه امتیاز طلبی خویش را در روند گفتگو ها صاف نمایند وبا این وسیله می خواهند امریکاییان را مجبور بسازند از مواضع خود عقب نشینی کنند ویا حد اقل بر آنان فشار آورند که به خواسته های این گروه تن دهند.

    هر چه باشد روند اوضاع حاکم بر فضای گفتگو ها وپیشرفت های اندک وسرسختی گروه طالبان نشانه‌ی این است که طالبان هنوز آماده برای ترک خشونت وپیوستن به صلح نیستند؛ بلکه آنان از پیگیری گفتگو های صلح ظاهرا در پی این استند که میخواهند اهدافی را که از طریق جنگ به دست آورده نتوانسته اند از طریق گفتگو های صلح به دست بیاورند. طالبان به یک چیز می اندیشند وآن رسیدن به قدرت انحصاری واحیای امارت خود خوانده‌ی شان. حالا این هدف از راه جنگ به دست می آید ویا از راه گفتگو های صلح، برای آنان به عنوان یک هدف مطرح است وجز این آنان اندیشه ای ندارند و مماشات وگذشت ها وامتیاز دهی های ایالات متحده ی امریکا آنان را بیش از پیش امیدوار نموده وفکر می کنند که میتوانند از میز مذاکره با امریکاییان این امتیاز را بگیرند که آنان به عنوان قدرت تعیین کننده سیاست ودولت افغانستان وارد کابل شده و اداره را به دست بگیرند.

     واین سبب شده که چیزی شبیه بن بست در روند گفتگو های صلح به میان بیاید و باعث شده که روند صلح به نوعی به انجماد بیانجامد. سر سختی و عدم انعطاف این گروه در روند گفتگو ها وتن ندادن به این واقعیت که هیچ صلح ممکن نیست برقرار شود مگر اینکه گروه طالبان با جانب دولت افغانستان که نماینده‌ی مردم افغانستان وتنها آدرس مشروع حقوقی وقانونی برای تصمیم گیری در خصوص سرنوشت کشور و مردم افغانستان است، مذاکره نمایند به این معنا می باشد که طالبان حاضر نیستند که صلح در افغانستان به میان بیاید و مشکلات پایان پذیرد. از این نگاه در حقیقت این طالبان است که مانع به نتجه رسیدن گفتگو ها وتحقق صلح در کشور می باشد.

ممکن است شما دوست داشته باشید