روزنامه اصلاح

پاکستان صادقانه همکاری کند

گفتگوهای صلح قطر میان نمایندگان دولت جمهوری اسلامی افغانستان و گروه طالبان پس از دو هفته نتیجه‌ای در قبال نداشته است. موارد اختلافی از جمله تأکید طالبان بر پیشبرد مذاکرات جاری بر اساس توافقنامۀ صلح این گروه با امریکایی‌ها و فقه حنفی سبب گردیده تا گروه تماس دو تیم مذاکراتی روی نهایی‌سازی طرزالعمل گفتگوها به نتیجه نرسند. گفته می شود گروه تماس دو تیم مذاکراتی از سه روز به اینسو هیچ نشستی نداشته اند و به نظر می‌رسد مذاکرات دوحه به بن بست رسیده باشد.
در عین حال حکومت افغانستان و شورای عالی مصالحۀ ملی تلاش دارند تا حمایت کشورهای جهان و منطقه را به هدف تسریع این گفتگوها جلب کنند. رییس جمهورغنی در سخرانی خود در مجمع عمومی سازمان ملل متحد از متحدان بین المللی افغانستان، سازمان ملل و کشورهای منطقه خواست که از موضع دولت افغانستان برای برقراری آتش بس در جریان مذاکرات صلح و حفظ ارزش‌های دموکراتیک این کشور در فرایند این مذاکرات حمایت کنند. پاکستان یکی از کشورهایی است که دولت افغانستان می‌خواهد در روند صلح با طالبان همکاری صادقانه کند. رییس جمهورغنی دو روز پیش طی یک صحبت تیلفونی با عمران خان نخست وزیر پاکستان، خواستار حمایت آن کشور از برقراری آتش بس در جریان مذاکرات صلح شد. ارگ ریاست جمهوری افغانستان می گوید که عمران خان از برقراری آتش بس در افغانستان حمایت کرده و همچنین دعوت رییس جمهورغنی مبنی بر دیدار از کابل را پذیرفته است. در عین حال قرار است داکتر عبدالله عبدالله رییس شورای عاملی مصالحۀ ملی افغانستان در روزهای آینده از اسلام آباد دیدار نماید. شورای عالی مصالحۀ ملی افغانستان گفته که هدف از این دیدار جلب همکاری پاکستان از گفتگوهای جاری صلح با طالبان است. دولت افغانستان به این باور است که همکاری صادقانۀ پاکستان می تواند گفتگوهای دوحه را تسریع بخشد و به پیشرفت این مذاکرات کمک کند.
نفوذ و روابط پاکستان با رهبران گروه طالبان برای هیچ کسی پوشیده نیست. روشن است که رهبران طالبان نسبت به هرجای دیگر از اسلام آباد حرف‌شنویی دارند. رهبران و نمایندگان طالبان در همکاری و یا معامله‌ای میان ایالات متحدۀ امریکا و پاکستان به مذاکرات دوحه حاضر شده اند. ملابرادر از زندانی در پاکستان آزاد شد و مسئولیت رهبری هیئت مذاکراتی طالبان را به عهده گرفت. همین اکنون هم خانواده های بسیاری از رهبران و مقام های طالبان در پاکستان بود و باش دارند. مقر رهبری طالبان در پاکستان است. شوراهای سیاسی، نظامی و مراکر آموزشی طالبان در پاکستان است. سرچشمه‌های عایداتی و منابع تمویل و تجهیز طالبان نیز در پاکستان است. از اینرو نفوذ اسلام آباد بر طالبان غیرقابل انکار است. اما اسلام آباد هیچ‌گاهی نخواسته است از نفوذ خود بر طالبان در راستای تأمین صلح و ثبات در افغانستان استفاده کند. پاکستانی‌ها بر عکس از روابط و نفوذ خود بر طالبان به عنوان ابزار فشاری بر دولت و مردم افغانستان استفاده کرده و در واقع به وسیلۀ این گروه سیاست‌های مخرب و جنگ نیابتی خود را در افغانستان به پیش می برند. اکنون هم که گفتگوهای صلح میان دولت افغانستان و گروه طالبان جریان دارد، هیچ نشانه‌ای از همکاری مثبت پاکستان در این زمینه دیده نمی‌شود. پاکستان در ظاهر اعلام می کند که از گفتگوها میان حکومت افغانستان و گروه طالبان حمایت می کند، اما در عمل از هرگونه همکاری در این روند دریغ می‌کند. صدراعظم پاکستان در صحبت با رییس جمهورغنی از برقراری آتش‌بس در افغانستان حمایت کرده است، اما هیچگاهی به گونۀ مستقیم از طالبان نخواسته که آتش‌بس کنند و یا برای موفقیت مذاکرات جاری گامی به پیش بگذارند. سیاست کنونی پاکستان در قبال افغانستان و روند صلح این کشور طوری است که هم می‌خواهد شریک دزد باشد و هم رفیق قافله. با چنین سیاست و رویکردی، هیچ نوع همکاری صادقانه‌ای از پاکستان متصور نیست. پاکستان اگر واقعاً می‌خواهد نقش مثبتی در روند صلح افغانستان ایفا کند، باید به سیاست دو پهلو و رفتار زیکزاکی خود پایان دهد. پاکستانی‌ها باید در عمل نشان دهند که دارند به گونۀ صادقانه از گفتگوهای دوحه و برقراری صلح و ثبات در افغانستان حمایت می‌کنند.

ممکن است شما دوست داشته باشید