روزنامه اصلاح

پاکستان؛ از حرف تا عمل

عمران خان نخست‌وزیر پاکستان که روز پنجشنبه وارد کابل شد، در دیدار با مقام‌های حکومت افغانستان گفت که دولتش از دوام جنگ و خشونت در افغانستان خشنود نیست. عمران خان گفت که پاکستان می‌خواهد نقش‌اش را در تأمین امنیت و برقراری صلح افغانستان ایفا کند. او گفت که دولت پاکستان طالبان را به پذیرش آتش‌بس تشویق خواهد کرد. حرف‌های را که عمران خان نخست‌وزیر پاکستان روز پنجشنبه در دیدار از کابل زد، بارها از زبان مسئولان درجه یک حکومتی پاکستان شنیده شده است. دولتمردان پاکستانی همواره از تأمین امنیت، برقراری صلح و ثبات و یک افغانستان مرفه و آباد سخن گفته اند؛ اما متأسفانه در عمل نشان نداده اند که واقعاً از دوام جنگ و خشونت در افغانستان حمایت نمی‌کنند. گفتار و کردار پاکستانی ها در قبال افغانستان به یک پارادوکس می‌ماند. سیاستمداران پاکستانی در سخن یک چیر می‌گویند، اما در عمل درست برعکس آن را نشان می‌دهند. سیاست رسمی و اعلامی پاکستان در برابر افغانستان خلاف آن‌چیزی است که عملاً به اجرا گذاشته می‌شود. حداقل در ۱۹ سال اخیر دولتمردان افغانستان تلاش کردند روابط حسنه با پاکستان برقرار کنند. تجارت و داد و ستد با آن کشور عادی شود و هردو کشور بر اساس حسن همجواری و احترام متقابل با هم رابطه داشته باشند. اما سیاست های طرف مقابل تمامی این تلاش‌ها را نقش بر آب کرد. پاکستانی ها در عمل نشان دادند که هیچگاهی نمی‌خواهند یک دولت مقتدر در افغانستان شکل بگیرد و یا دوام بیاورد. پاکستان تلاش کرده یک دولت ضعیف و ناتوان در افغانستان وجود داشته باشد که حرف شنو اسلام آباد باشد و سیاست‌های هژمونیک پاکستان را به چالش نکشد و بر منافع غیرمشروع آن کشور زیان وارد نکند. عمران خان نخست وزیر پاکستان پیش از سفر به کابل گفته بود که آنان خواستار رویکار آمدن دولتی در افغانستان است که مانع فعالیت های هند علیه پاکستان شود. چند روز پیش سخنگوی اردوی پاکستان در یک نشست مشترک با شاه محمود قریشی وزیر خارجه آن کشور گفت که هند با استفاده از خاک افغانستان علیه پاکستان فعالیت های تخریبی انجام می‌دهد. اما هیچ نوع سند و مدرکی ارایه نکرد که ادعایش را ثابت کند. اتهام‌زنی پاکستان مبنی بر «فعالیت تخریبی هند» علیه آنها از طریق خاک افغانستان در واقع بهانه‌ای برای دوام مداخلات شان در افغانستان است. پاکستان می‌خواهد با این اتهامات به جهانیان پیام بدهد که مداخلات آنان در افغانستان و حمایت شان از گروه طالبان گویا به هدف خنثی سازی تحرکات هند از خاک افغانستان علیه پاکستان صورت می‌گیرد. در حالی که ادعاهای پاکستانی ها در این زمینه بی بنیاد است. دولت افغانستان بارها اعلام کرده که به هیچ یک از کشورهای بیرونی اجازه نمی‌دهد از طریق خاک این کشور علیه کشور دیگری استفاده کند. دولت افغانستان به تکرار از اسلام آباد خواسته که برای ثابت ساختن ادعاهای خود سند و مدرک ارایه کند. اما پاکستان هیچ نوع سند و مدرکی ارایه نکرده که ثابت سازد واقعا کشور دیگری با استفاده از خاک افغانستان علیه آنان فعالیت می‌کند. اتهام زنی پاکستان بر دولت افغانستان و سیاست هند هراسی آن کشور در واقع بهانه درست کردن برای مداخله در افغانستان است. پاکستان دست‌کم در چهل سال اخیر تلاش کرده یک دولت دست نشانده در افغانستان داشته باشد. حمایت بی‌دریغ پاکستان از گروه طالبان به این دلیل است که طالبان و رهبران آنان گوش به فرمان دولت پاکستان اند. پاکستان در نوزده سال اخیر به شدت تلاش کرد طالبان را از یک گروه ازهم پاشیده و متواری به یک جریان منسجم مبدل سازد تا با استفاده از آن دولت افغانستان را تحت فشار قرار داده و از روی پا استادن نظام جدید در این کشور جلوگیری کند. به هر صورت، اگر پاکستانی‌ها واقعاً طرفدار تأمین صلح و ثبات پایدار در افغانستان اند و ریگی در کفش ندارند، باید حرف های خود را در عرصه عمل پیاده کنند. همین اکنون تمامی مراکز نظامی، سیاسی و آموزشی طالبان در قلمرو پاکستان آزادانه فعالیت دارند. رهبران طالبان همراه با خانواده های شان در پاکستان بود و باش دارند. شوراهای کویته، میرانشان و پیشاور زیر حاکمیت دولت پاکستان علیه نظام افغانستان فعالیت می‌کنند. اگر پاکستانی ها واقعاً طرفدار تأمین امنیت و برقراری صلح در افغانستان اند، باید مانع فعالیت شوراهای سیاسی-نظامی طالبان شوند و جلو هرگونه فعالیت طالبان و گروه های ستیزه جو علیه دولت و مردم افغانستان را بگیرند. گفتن حرف های خوب از تربیون های سیاسی تکرار مکررات است و هیچ سودی در پی ندارد. پاکستانی ها باید در عمل ثابت بسازند که طرفدار دوام جنگ و خشونت در افغانستان نیستند.

ممکن است شما دوست داشته باشید