روزنامه اصلاح

ورزش، وسیله‌ای برای ایجاد همدلی و تقویت وحدت میان صفوف ملت

آنچه در سال های پسین گواه‌اش بودیم ورزش در رشته های مختلف، همواره موج توفنده‌ی از احساس میهنی رامیان توده های مختلف مربوط ملت بزرگ افغانستان به وجود آورده و هر باری که تیم های ورزشی دستاوردی را در یکی از میدان های بین المللی نصیب شده و با پیروزی  افتخاری را به نام کشور ما رقم زده است، موج گسترده‌ای میان اقشار و طبقات ملت افغانستان خلق کرده و همه با اشک شوق و شادی آن پیروزی را جشن گرفته اند. این موج شادی به گونه‌ای بوده است که همه‌ی رنگ ها و تعلقات زبانی، سمتی، تباری و حتا مذهبی را به گوشه‌ای نهاده وبه نام نامی ملت بزرگ افغانستان همه احساس افتخار و عزت کرده و خود را غرق در شادی و خوشی مشترک بازیافته اند.

پیروزی هایی که تیم ملی فوتبال در بازی های جنوب آسیا در سال های پیشین به دست آورد، پیروزی های ورشکاران رشته های رزمی، پیروزی های تیم ملی کریکت کشور در بازی های مربوط به مسابقات بین المللی و سر انجام نایب قهرمانی تیم ملی فوتسال جوانان زیر بیست سال کشور در مسابقات فوتسال زیر بیست سال آسیا؛ همه و همه با استقبال نه تنها مقامات عالیرتبه‌ی دولتی کشور ما و نهاد های ملی؛ بل با استقبال اقوام و اقشار مختلف جامعه مواجه شده و همه به گرمی و لحظه به لحظه رویداد های متعلق به این مسابقات را تعقیب نموده و برای پیروزهای ورزشکاران اشک شادی ریختند.

این همه به این معناست که ورزش یکی از آن ذرایعی است که احساسات هموطنان ما را به هم گره زده و احساس واحدی را برای شهروندان کشور خلق میکند؛ احساس تعلق به یک سرزمین و نیز احساس تعلق به یک ملت سربلند و عزتمند. ورزش همه‌ی فاصله ها را در می نوردد و بر همه‌ی تعلقات دیگر چیره می شود و تنها و تنها یک احساس را به وجود می آورد وآن احساس پیوند به هم و ارتباط روحی و معنوی به همدیگر، برادری، یکرنگی، همدلی و یکپارچه گی است. معنای این مسأله این است که ورزش یکی از ذرایع وحدت بخش میان طبقات و اقشار مختلف جامعه‌ی افغانی میتواند باشد.

در ظرفیت زمانی که همه‌ی صفحات اجتماعی از برجسته کردن خط و خطوط قومی و زبانی از سوی دسته های متعلق به برخی سیاستمداران کشور و طرح مباحث مربوط به برازندگی این قوم ویا آن قوم پر شده و قرائت قومی و تباری از مسایل مربوط به سیاست وامنیت کشور از سوی تعدادی از افراد وگروه ها در صفحات رسانه های اجتماعی راه یافته بود؛ به یکباره گی دیدیم که همه‌ی آن تبلیغات نقش بر آب شده و کاربران رسانه های اجتماعی با صمیمیت وگرمی که از هر یک از کلمات و جملات آنها به نیکی احساس می گردید از پیروزی تیم ملی فوتسال زیر بیست سال کشور در برابر تیم های رقیب و راه یابی آنان به فاینل این مسابقات استقبال نموده و ضمن پیام تبریکی به این مناسبت برای پیروزی تیم ملی زیر بیست سال کشور در بازی فاینل دعا کرده بودند. زمانی هم که تیم فوتسال کشور جام قهرمانی را به تیم فوتسال جاپان واگذار کرده و به نایب قهرمانی رسید، مردم همه یکصدا بازیکنان این تیم را مخاطب قرار داده و نوشتند: با آنکه شما نتوانستید جام مسابقات را به دست بیاورید، اما افتخار آفریدید و بازی جوانمردانه و بی بدیلی را انجام دادید و برای افتخار افغانستان تلاش مجدانه‌ای را به سر رساندید و ما بابت کسب نایب قهرمانی این سلسله مسابقات از شما ممنونیم و زحمات تان را قدر میگذاریم.

این به ما می فهماند که ورزش با موجی از احساسات پاک میهنی و حس همدلی ویکرنگی ویکپارچه گی که می آفریند میتواند وسیله‌ی خوبی باشد برای تقویت روحیه‌ی ملی و استحکام برادری میان توده های میلیونی مردم شرافتمند و با غرور افغانستان. ورزش میتواند میان همه‌ی کتله های اجتماعی پل بزند و روح و روان همه‌ی مردم افغانستان را بهم پیوند کند و حس تعلق به یک ملت و یک مردم را میان توده های میلیونی جامعه‌ی افغانی تقویت نموده واستحکام بخشد.

این مسأله ما را مکلف می سازد که روی ورزش به عنوان وسیله‌ی وحدت آفرین میان توده های مختلف جامعه بیش از پیش سرمایه گذاری کنیم. ورزشکاران کشور ما را در هر رشته‌ی ورزشی که تعلق میرساند مورد حمایت و تشویق قرار دهیم. زیرا ورزشکاران ایثار گران بی توقعی اند که با به اهتراز در آوردن پرچم سه رنگ کشور ما و زمینه سازی برای طنین انداز شدن صدای سرود ملی کشور ما در میادین ورزشی برای کشور و ملت ما نه تنها افتخار می آفرینند و باعث تغییر ذهنیت جهانیان نسبت به کشور ما ونیز اصلاح برداشت نادرستی که آنان از کشور و مردم ما دارند می گردند؛ بلکه سبب می شوند که وحدت و همدلی مردم افغانستان تقویت بیشتر شده و تعلق خاطر توده های جامعه‌ی افغانی نسبت به همدیگر استحکام روز افزونی بیابد.    

ممکن است شما دوست داشته باشید