روزنامه اصلاح

مولوی سراجی: جـنگ افغانـستان، جـنگ تحمیلی است و هیچ‌گونه مشروعیت دیـنی نـدارد

جنگ پدیدۀ شوم و تباه کن است، جنگ است که انسان‌ها را نابود و کشورها را ویران می سازد. اگر به پیشینۀ تاریخی جنگ ها نظر اندازیم در طول تاریخ؛ جز تباهی و ناکامی کدام نتیجۀ دیگر که قابل ملاحظه و مشاهده باشد، در قبال نداشته است. چهل سال جنگ تحمیلی، سرزمین ما را ویران و انسان های زیادی را به کام مرگ فروبرد. پیامدهای جنگ؛ ویرانی، آواره گی، افزایش فتنه، فساد، خودسری، بی باوری، عدم اعتماد و نفاق است. حکومت افغانستان از یک دهه به اینسو در تلاش پایان دادن به جنگ تحمیلی و تأمین صلح در کشور است. حکومت، مردم و جامعۀ جهانی تلاش های زیادی را برای تأمین صلح در کشور به راه انداخته اند. گذشته از تلاش های سیاسی و دیپلوماتیک، حکومت افغانستان تلاش کرده از علمای دینی جهان اسلام و مراکز معتبر مذهبی نیز همکاری بخواهد. سال گذشته علمای دینی جهان اسلام در کشورهای اندونیزیا، عربستان سعودی، پاکستان و خود افغانستان طی نشست هایی جنگ و شورشگری در مقابل حکومت افغانستان را حرام و مخالف آموزه های دین اسلام خواندند.

  سال گذشته در روزعرفه، مفتی اعظم عربستان سعودی نیز رسماً جنگ و حمله‎های انتحاری را در افغانستان حرام دانست. 

 فضل کریم سراجی رییس عمومی مساجد در مورد چنین گفت: جهانیان شاهد استند که در سال گذشته مفتی اعظم عربستان سعودی در ارتباط به حرام بودن، ناروابودن و نامشروع بودن جنگ در افغانستان فتوا صادر کرد که فتوای وی برگرفته از قرآن وسنت است و عظمت آن در جهان اسلام بسیار بالا می باشد. اما قبل از فتوای جناب مفتی اعظم، جنگ حکمش معلوم بود، به این معنی که جنگ افغانستان، جنگ منافع قدرت و جنگ منافع کشورهای منطقه و اهداف شوم آنها در این کشور است که به شکلی از اشکال از هر ابزاری استفاده کرده، گاهی صبغۀ دینی برای جنگ میدهند، گاهی هم صبغۀ قومی؛ این و آن که از لحاظ شرعی واسلامی هیچگاهی، جایگاه منطقی وانسانی ندارد. چنانیکه بعد از فتوای جناب مفتی اعظم هم واضح گردید و همه به این متفق شدند که جنگ جاری در افغانستان جهاد نیست، بل جنگی است که منافع دیگران در آن نهفته است. برای توقف جنگ، ملت مسلمان افغانستان علمای کرام افغانستان، در همه جا صدای شان را بلند کرده اند، اما متأسفانه هیچکس صدای این ملت مظلوم را نشنیده و نمی شنوند.

آقای سراجی افزود: امیدواری زیادی وجود داشت که با صدور فتوای مفتی اعظم عربستان سعودی، جنگ و حملات انتحاری در افغانستان خاتمه می یابد یا حداقل کاهش پیدا می کند، اما واضح گردید که جنگ از سوی کشورهایی راه‌اندازی میشود که در قطع جنگ منافع شوم خود را در خطر می بینند واینها تلاش برای شعله ور شدن ودامن زدن بیشتر جنگ و نا امنی درافغانستان می نمایند. ای کاش گروه های مخالف مسلح نظام یک بار به جوانب خود نظر اندازند و به جای آنکه خود را بدنام کرده آب به آسیاب دیگران می ریزند و منافع دیگران را با ریختاندن خون هزاران انسان بی گناه، مسلمان تمویل می‌کنند و جنایت بزرگ را مرتکب می شوند، زیرا علمای افغانستان و علمای جهان اسلام، جنگ را مردود شمرده اند.

آقای فضل کریم سراجی؛ در حالیکه حمله های انتحاری و جنگ از نظر دین مقدس اسلام و حقوق بشر کاملاً حرام و ناروا گفته شده، آنانی که این عمل را انجام می دهند، آیا از رهنمودهای اسلام آگاهی ندارند، یا اینکه از جنگ در  افغانستان زیر پوشش اسلام، دین و مذهب برای اهداف سیاسی شان استفاده می کنند؟

در این ارتباط دو دیدگاه وجود دارد: یکی آن که در سطح جامعه طراحان این جنگ و این حملات کسانی استند که اهداف شوم سیاسی دارند، یعنی ارزش های مادی و معنوی کشورهای در حال جنگ را به غارت می برند مانند: معادن، ذخایر، فرهنگ و رسوم و امثال آنرا، بناً جنگ را دامن می زنند.

در اینجا مردم به دو دسته تقسیم می شوند: یک عده آنهایی استند که محض احساساتی اند، زیر احساسات و تبلیغات دیگران قرار می گیرند، بی خبر از دین و شریعت مقدس اسلام عمل می کنند، دستۀ دوم در حالی که از دین وشریعت کاملاً آگاهی دارند، اما با تأسف که اجیر و مزدبگیر استند و در خدمت بیگانه ها قرار دارند.

آقای سراجی در مورد این که چرا میان جنگ و صلح در افغانستان کشورهای مطرح شامل جنگ، به یک توافق نظر در جهت ختم جنگ هم نظر نمی شوند؟ گفت:
 کشورهایی که در جنگ دخیل جنگ استند از انتهای جهالت کار می‌گیرند؛ زیرا مردم مسلمان افغانستان در حالت دفاعی قرار دارند.

کشورهای مطرح بر میگردد به کشورهای همسایه و ذیربط که حسن همجواری، حسن همسایه داری و حسن همدلی را در نظر نگرفته، افغانستان که حدود نیم قرن یعنی پنجاه سال تمام است در آتش جنگ می سوزد باید عاطفۀ انسانی شان به جوش بیاید و برای ختم جنگ تلاش نمایند، متأسفانه آنها روی منافع اقتصادی و سیاسی شان فکر می کنند.

وی افزود: امید است اینبار حکومت پاکستان صادقانه و با حسن نیت قدم بگذارد و دامنۀ جنگ را در افغانستان طولانی تر نسازد.

آقای سراجی می گوید:”پاکستان حداقل پی ببرد که جنگ در  افغانستان هیچگاهی به نفع پاکستان و منطقه نیست، نا امنی و آتشی که در افغانستان شعله ور شده اگر بیشتر شود ، صد درصد آتش آن دامنگیر پاکستان و کشورهای همجوار نیز می گردد.کشورهای همسایه افغانستان مسؤولیت دارند، نه این که تقاضای ماست، تا به خاطر بقا وامنیت خود تلاش های صادقانه به خاطر آوردن صلح در افغانستان انجام دهند. در غیر آن هر کسیکه فتنه انگیزی بکند به فتنه مبتلا می شود.”

شما به حیث عالم دین، عمل انتحاری و جنگ را چگونه ارزیابی می کنید؛ همچنان چرا جنگ در افغانستان متوقف نمی شود؟

در رابطه به جنگ وانتحاری دیدگاه وارزیابی از نظر شریعت، قرآن و سنت این است که جنگ مسلمان با مسلمان هیچ نوع مشروعیت ندارد، از نظر شریعت کشتن یک مسلمان و یک انسان بی گناه، برابر است با کشتن همۀ انسانها که از نظر اسلام مجوز ندارد، اما در مواردی که شریعت اجازه کشتن شخص را داده است. اما متأسفانه حملات انتحاری که صورت می گیرد، مردم بی گناه، زنان، مردان، اطفال، نظامیان، دست فروشان، کسبه کاران و … همه گی یکسان مورد حمله قرار می گیرند و این یک عمل مردود، غیر انسانی و ناروا است.

وی افزود: اینکه چرا جنگ در افغانستان متوقف نمی شود، حرف اصلی اینجاست تا بالای کشورهای دخیل فشار آورده شود که از منافع اقتصادی و سیاسی شان صرف نظر نمایند، از مداخله ودشمنی دست بردارند، افغانستان را یک کشور آزاد و مستقل بشناسند، چون افغانستان کشوری نیست که تهدید علیه دیگر کشورها باشد. آنانی که منافع خود را در جنگ با افغانستان می بینند سخت اشتباه می کنند، زیرا مردم ما باوجودی که مصایب بسیاری را دیده اند باز هم شهامت، دلیری و متانت خود را حفظ کرده در هر حالت در خط دفاع از حریم مقدس کشور، تمامیت  ارضی و آزادی جانبازانه دفاع می کنند.

سهیلا کبیر

ممکن است شما دوست داشته باشید