روزنامه اصلاح

مشکلات جوانان و ضرورت جستجوی راه حل‌ها 

افغانستان در حالی از روز بین المللی جوانان بزرگداشت کرد که جوانان کشور با مشکلات عدیده‌ای مواجه اند.

     مشکلات اقتصادی، بیکاری و نبود فرصت های شغلی باعث شده که تعداد قابل توجهی از جوانان کشور با مشکلات اقتصادی و پیامدهای آن دست وپنجه نرم کنند. آمار های رسمی بیانگر این است که دو میلیون تن از نیروی کار در افغانستان بیکار مطلق اند وهیچ کاری برای اینکه از مدرک آن بتوانند هزینه های زنده گی خود را تامین کنند، برای انجام دادن ندارند. در عین زمان تعداد قابل توجهی از نیروی کار در کشور کار دایمی ندارند وبه صورت وقفه‌یی کار میکنند. بیشتر بیکاران ویا دارنده گان کار موقتی را قشر جوان کشور تشکیل می دهد. این در حالی است که بر بنیاد آمارهای منتشر شده، ۵۴ در صد از مجموع شهروندان کشور زیر خط فقر قرار داشته وبه هیچ صورت از پس تامین هزینه های زنده گی بر آمده نه می توانند. 

     فرصت های شغلی در کشور زیاد محدود می باشد. زیرا دولت که یکی از نهادهای بزرگ و مهم برای استخدام است،  مشکلات و محدودیت هایی دارد. پس از روند بن تا به امروز به طور مداوم سالانه تشکیلات دولت خورد شده رفته است. سکتور خصوصی بنا به کاهش میزان سرمایه گذاری و محدودیت منابع لازم و موجود نیز نتوانسته شغل آفرینی کند و فرصت های شغلی ایجاد کنند. پس از روند بن وحضور جامعه‌ی جهانی و موسسات بین المللی و…، فرصت های زیاد شغلی ایجاد شده بود که پس از سال ۲۰۱۴ و خروج قطعات نیروهای بین المللی و موسسات خارجی و…، این فرصت ها از بین رفته و دامنه‌ی آن زیاد محدود گردید.

     نتیجه‌ی این همه این است که میزان استخدام جوانان در ادارات دولتی و مراکز مربوط به سکتور غیرحکومتی به شدت کاهش یافته و زمینه‌ی استخدام به شدت محدود گردد. این در حالی است که سالانه تقاضا برای کار بیشتر می شود و همه ساله هزاران جوان سر بر آورده و با اتمام پروسه‌ی تعلیم وتحصیل وارد مارکیت کار میشوند و تقاضای شغل میکنند. اما بنا به محدودیت هایی که از آن نام بردیم بخش بزرگی از این کتله‌ی جوانان نمیتوانند برای خود کار و شغل پیدا کنند. 

  بر اساس آمار صندوق حمایت اطفال سازمان ملل متحد ( یونیسف) در حال حاضر سه ونیم میلیون تن از شهروندان کشور که در سنین مناسب آموزشی قرار دارند، از رفتن به مکتب محروم اند. بخشی ازین تعداد را اطفال و بخش قابل توجهی از آن را نوجوانان و جوانان شکل میدهد. از مجموع آن تعداد متقاضی تحصیلات عالی در کشور تنها که در کانکور سالانه‌ی وزارت تحصیلات عالی شرکت میکنند فقط تعدادی توفیق پیدا میکنند که در موسسات تحصیلات عالی و نیمه عالی راه بیابند. همه ساله تعداد قابل توجهی جوانان از راه یابی به روند تحصیلات عالی ویا نیمه عالی محروم میمانند که از این جمله فقط تعدادی کمتری توانایی دوام تحصیل از طریق موسسات تحصیلات عالی خصوصی را می داشته باشند وبخش قابل توجهی از ادامه‌ی تحصیل باز میمانند.

  از سویی هم شرایط نا مساعد زنده گی، موجودیت برخی عنعنات دست وپاگیر و…، باعث آن شده که بخش اعظمی از نسل جوان کشور نتوانند سرنوشت و زنده گی آینده‌ی خود را به ساده گی رقم زده در موقع مناسب و با فرد دلخواه خود ازدواج کنند. بحث دیگر یافتن موقعیت دلخواه اجتماعی برای جوانان است. برخی مقررات دست وپاگیر نا نوشته‌ی اجتماعی وجود دارد که باعث می شود جوانانی که می خواهند در موقعیت های بهتر اجتماعی قرار گیرند، نتوانند به اهداف خود نایل گردند. علی رغم شعار های که داده می شود هیچگاهی شرایط به گونه‌ی برابر برای  جوانان مهیا نبوده ودر حال حاضر هم نمی باشد تا جوانان  علاقه مند با بهره گیری از آن جایگاه های بلند اجتماعی را به دست آورند. این ها نمونه هایی از مشکلات است که جوانان کشور با آن مواجه می باشند.  اینها البته همه‌ی مشکلات نیست؛ بلکه بخشی از مشکلات است.    برای پایان دادن به این مشکلات باید هر دو سکتور دولتی وغیر دولتی به فکر اشتغالزایی و ایجاد فرصت های شغلی بوده و زمینه‌ی استخدام بیشتر جوانان را فراهم سازند. وزارت های سکتوری زمینه‌ی اعزام جوانان را به بازار کار در دیگر کشور ها جستجو نمایند وبا امضای قرارداد ها با دولت های این کشور ها زمینه‌ی اشتغالزایی را برای جوانان فراهم آورند. چنانکه لازم است تا زمینه برای سرمایه گذاری ها در کشور بیشتر از پیش فراهم گردد.  وزارت تحصیلات عالی باید ظرفیت های بیشتر را برای راهیابی جوانان به سیستم تحصیلات عالی به وجود آورد. وزارت معارف زمینه ها برای تعلیمات کوتاه مدت مسلکی و حرفه‌یی را برای بخشی از متقاضیان جوان فراهم ساخته تا پس از کسب حرفه و مسلک بتوانند جذب بازار کار شوند.

ممکن است شما دوست داشته باشید