روزنامه اصلاح

لزوم توجه به نگرانی‌ها در پیوند به روند رهایی زندانیان

روند رهایی زندانیان گروه طالبان از بند زندان های دولت افغانستان شتاب بیشتری یافته است. طی دو سه روز گذشته نزدیک به یک هزار تن از این زندانیان از بند رها گردیده اند. و همزمان با این، روز گذشته تعدادی از زندانیان حزب اسلامی نیز از زندان بگرام آزاد شدند. وهمزمان با این هیئت گروه طالبان که پیش از این کابل را ترک گرده بود واپس به کابل برگشته و طی دو روز گذشته سرگرم صحبت با مقامات دولت افغانستان اند تا روند رهایی زندانیان برابر با تعهداتی که پیش از این صورت گرفته تسهیل شود.

روند رهایی زندانیان زمانی شتاب گرفت که محمد اشرف غنی، رییس جمهور در پی اعلام آتش بس سه روزه از سوی گروه طالبان در روزهای عید سعید فطر  در یک بیانیه ی که پس از اقامه ی نماز عید در جمع نمازگزاران ایراد کرد گفت : دولت افغانستان دو هزار زندانی این گروه را مطابق میکانیزم پیشین از بند رها می کند. و اما سخنگوی رییس جمهور روز گذشته به رسانه ها گفت که دولت این زندانیان را رها می سازد تا آتش بس اعلام شده ادامه یابد. دولت افغانستان اذعان به این می کند که دوام آتش بس کمک شایانی به روند صلح ونیز نتیجه بخشی این روند کرده میتوانند.

و اما همزمان با شتاب گرفتن روند رهایی زندانیان نگرانی هایی هم در افکار عمومی مطرح گردیده است که زندانیان رها شده پس از آنکه از بند رها شدند به کجا می روند وپس از این چه می کنند وچه روش و منشی را در زنده گی خود در پیش می گیرند. افکار عمومی نگران این است که این زندانیان واپس به صفوف جنگجویان این گروه در خطوط نبرد باز گردند وصفوف جنگجویان این گروه را تقویت کنند وباعث تداوم وتشدید خشونت در کشور گردند. چیزی که نه تنها کمکی به پروسه ی صلح نه کند بلکه سبب تداوم جنگ وخشونت در کشور شده وگستره ی خونریزی و کشتار را بیشتر از پیش بسازد.

کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان اما نگران این نیز است که با به پیش رفتن روند رهایی زندانیان به این صورت معافیت از مجازات در کشور را نهادینه بسازد وپروسه ی مجازات مجرمان در کشور را آسیب برساند و اقتدار حاکمیت قانون در کشور را بیش از پیش تضعیف کند. حقوق قربانیان را زیر پا بسازد و وباعث تجری متجاوزان به حقوق مردم شود وآنانی را که جرم تخطی از قانون وتجاوز به حقوق دیگران را بر عهده دارند بی اینکه مجازات شوند از بند رها شوند. زیرا بدون شک به پامال شدن حقوق قربانیان می گردد وروند پیاده شدن عدالت در کشور را به شدت آسیب می رساند. چیزی که امید شهروندان به عدالت را به یاس ونا امیدی مبدل می سازد وانان را نسبت به نهاد های عدلی وقضایی بی اعتماد می کند.

نگرانی هایی که به هیچ وجه نه میتوان از کنار ان ها به ساده گی گذشت. دولت افغانستان از هر زندانی ی که رها می شود به گونه ی ویژه تعهد گرفته است که واپس به صفوف جنگ بر نه می گردند وآنان هنگام رهایی این تعهد را می سپارند که دوباره به جبهات جنگ رو نه می اورند. چنانکه دولت افغانستان پیش از این اعلام کرده بود که بر بنیاد میکانیزمی که ساخته شده نوعیت جرایم افراد، موضوع حق العبدی قربانیان جنگ وضرورت جلوگیری از تشدید خشونت ها از نظر دور داشته نه میشود و میزان سن وابتلا به مرض و حالت فردی افرادی که رها میگردند در نظر گرفته می شود ودولت تمام سعی خود را به جا می اورد که این رهایی به تشدید خشونت ها واتلاف حقوق قربانیان جنگ نیانجامد.

با همه ی اینها واما نگرانی ها همچنان باقی می ماند ولزوما باید بدان ها توجه شود. ونه باید از کنار ان ها به ساده گذر شود. نگرانی هایی که باید پاسخ در خور ومناسب بدان ها داده شود. این یک ضرورت مبرم ویک نیاز جدی است که همه ی جوانب ذیدخل در این پروسه به شمول گروه طالبان و کشور های بیرونی این تعهد را از خود نشان دهند که با رهایی زندانیان از بند خشونت ها تشدید نه می گردد. بر پهنا ودرازای گستره ی کشتار وخونریزی افزوده نه می گردد. وباعث تداوم جنگ وآسیب زدن به روند صلح نه می گردد وامید و ارمان مردم افغانستان در رسیدن به صلح وپایان جنگ ومصایب جاری در کشور را به یاس مبدل نه می سازد ومشکلات را بیش از پیش نه می کند.

ممکن است شما دوست داشته باشید