روزنامه اصلاح

طالبان مقبولیت مردمی ندارند

  یک نماینده‌ی طالبان که به روز جمعه‌ هفته‌ی گذشته در جریان نشست مسکو برای صلح افغانستان با تعدادی از خبرنگاران رسانه ها سخن میگفت مدعی شد گروهی که وی از آن نماینده گی میکند به بیش از هفتاد در صد خاک افغانستان تسلط دارد، پس باید برای تعیین سرنوشت واداره‎ی کشور بهای لازم را برای این گروه داده شود. این در حالی است که بر اساس گزارش منتشره شده ی انستیتوت مطالعات استراتیژیک افغانستان که نتیجه ی یک نظر سنجی این انستیتوت را بازتاب میداد نود در صد مردم افغانستان نظام طالبانی را نمی پذیرند وموافق با به قدرت رسیدن دوباره ی طالبان نمی باشند.

    حالا سوال در این است که کدام یک از این دو را باید پذیرفت؟ وآیا راستی طالبان بر هفتاد در صد از سرزمین افغانستان تسلط دارند؟ وآیا مردم افغانستان رژیم طالبان را می پذیرند وبا سلطه ی طالبان بر خاک افغانستان موافق اند؟ یافتن پاسخ مناسب وقناعت بخش برای این سوال ایجاب یک بحث عمیق ودقیق را می نماید که از حوصله ی این نوشته بیرون است.   حقیقت این است که طالبان وگروه های همسو از کمترین مقبولیتی نزد مردم افغانستان برخوردار نیستند و اکثریت مطلق وقریب به اتفاق مردم افغانستان ان ها تروریست وهراس افگن میدانند واعمال وکنش هایی را که آنان به سر می رسانند را بدعت وناروا می گویند. علمای دینی کشور نیز کردار طالبان وگروه های که با آنان همسو اند را ناجایز وناروا وخلاف اموزه های دینی ومخالف با شریعت میدانند. علمای جهان اسلام نیز اعمال وکردار این گروه ها را ناروا ودر ضدیت با آموزه های شرع شریف وموازین دین مقدس اسلام می دانند. علمای بیش از پنجاه کشور اسلامی که در نشست جده ی عربستان سعودی که به دعوت سازمان همکاری های اسلامی برگزار شده بود تشدد وخشونت وجنگ این گروه ها در برابر دولت  افغانستان را خلاف شریعت دانسته واعلام داشتند که دست از ان بردارند.  در حال حاضر طالبان وگروه های همسو با آن هیچ شهر وولایتی در کشور را در اختیار ندارند. واز نزدیک به چهار صد ولسوالی فقط تعدادی ولسوالی محدود در اختیار طالبان وگروه های همسو با آن قرار دارد باقی بیشترین تعداد ولسوالی های کشور تحت اقتدار دولتی قرار داشته واز سوی دولت اداره میشود. طالبان وگروه های همسو با آن بر تعدادی از ولسوالی ها وبرخی از مناطق روستایی ودور افتاده نفوذ خود را قایم کرده ودر ان جا ها برای خود قرارگاه ومراکز سوق واداره ایجاد نموده است. بلی چیزی که هست این گروه از این مراکز خود فعالیت های جنگی خود را سازماندهی کرده وبر مناطقی از کشور حمله میکنند واعمال تروریستی وهراس افگنانه انجام میدهند. به صورت چریکی بالای مراکز دولتی وتاسیسات عام المنفعه حمله میکنند وشاهراه های نا امن میکنند ودر شهر ها با انجام حملات انتحاری وانفجاری  ویا پرتاب موشک قتل وکشتار وخونریزی را به اجرا میگذارند.

      طالبان به عمد و یا از سر نادانی از ساحه نفوذ عملیاتی خود به مقبولیت از سوی مردم تعبیر ومدعی مشروعیت نزد مردم میباشند. شاید هم آنان متوجه نیستند که در زمان حاضر معیار های مشروعیت ومقبولیت تغییر کرده وآنچه را که آنان بر بنیاد «تیوری تغلیب» به عنوان مبنای مشروعیت نظام ها در نظر دارند در حال حاضر خریدار نداشته وقابل پذیرش نمی باشد. مبنای مشروعیت در حال حاضر رأی ونظر شهروندان است ونظامی مورد قبول وپذیرش شهروندان قرار میگیرد که بر اساس رأی آنان گزینش شده  ومکلفیت خود را ارایه خدمات برای مردم دانسته وبرای شهروندان کشور خدمت کنند.

    نتیجه ی نظر سنجی انستیتوت مطالعات استراتیژیک به دست میدهد وآن این که طالبان مقبولیتی چندانی نزد شهروندان کشور ندارد مطابق با واقعیت موجود میباشد. نود در صد از مردم افغانستان با نفوذ وسلطه ی این گروه بر افغانستان ونیز نوع رژیم ونظامی را که آنها در گذشته داشته اند ودر حال حاضر میخواهند که با تسلط بر افغانستان آن را به راه بیاندازند موافق نمی باشند. اکثریت مطلق وقریب به اتفاق مردم افغانستان از رژیم ونظامی که طالبان در پی برقراری آن اند نفرت دارند. مردم افغانستان به هیچ صورت آماده نیستند که ارزش های چون آزادی های فردی، آزادی بیان وعقیده، حقوق بشر، حقوق زن وحقوق شهروندی از جمله حق مشارکت سیاسی ومدنی که در سایه ی مردمسالاری ودموکراسی قابل دسترسی گردیده وسالها است که مردم افغانستان با شرکت در انتخابات قانون اساسی، اصل ونوع نظام موجود را نیز با بهره گیری از حق انتخاب خویش گزینش کرده اند ودر یک کلام آن حقوقی که در فصل دوم قانون اساسی برای شهروندان مسجل شده است را از دست بدهند.

     طالبان تنها با استفاده از زور، خود را بر مردم تحمیل میکنند وبا امکاناتی که از منابعی واز جمله کشور های بیرونی به دست می آورند به کشتار رو آورده وارعاب ووحشت را در ولایات به راه انداخته ودر مناطقی که نفوذ دارند با زور بر مردم حکم میرانند. رژیمی را که طالبان در پی ایجاد اند وهم چنان اصولی را که به آن عقیده دارند به هیچ صورت حقوق شهروندی وآزادی های مدنی وحق انتخاب ومشارکت در حکومتداری را بر نمی تابد. رژیم مورد خواست طالبان از نوع رژیم برده داری می باشد با این تفاوت که همه ی مردم را برده های خود ونظام شان فکر میکنند. به جای مردم این سران واعضای طالبان تصمیم می گیرند ومردم باید بدون چون وچرا تصامیم ان ها بپذیرند. که به هیچ صورت مورد پذیرش مردم افغانستان نمی باشد. مردم افغانستان طالبان را قبول ندارند.

ممکن است شما دوست داشته باشید