روزنامه اصلاح

ضرورت رعایت توصیه‌های صحی از منظر دینی و قانونی

یکی از وظایف مهم فردی و اجتماعی شهروندان، رعایت توصیه های صحی و شرایط قرنطین است. از نظر دین اسلام و علمای بزرگ، افرادی که به صحت خود و دیگران بی توجهی می‌کنند، از دستورات دین سرپیچی کرده و حکم خودکشی را دارد. از نظر قوانین داخلی کشور نیز افرادی که بخاطر بی احتیاطی و سهل انگاری، صحت و خود و دیگران را با خطر مواجه می‎سازند، به حبس و جریمه های نقدی محکوم شده اند. بر این اساس، رعایت نکات صحی و قرنطین بسیار مهم است و مردم باید نسبت به وظایف شان آگاهی داشته باشند. اما متاسفانه در این روزها در افغانستان به خصوص در شهر کابل، بی توجهی شهروندان در قسمت تاکیدات وزارت صحت و نکات بهداشتی و قرنطینه، نگرانی های زیادی را به وجود آورده و باعث شده که مسئولان شرایط سخت تری را وضع کنند و برای متخلفان، حبس و جریمه های نقدی را در نظر بگیرند. در این مقاله، اهمیت و ضرورت رعایت نکات صحی و بهداشتی از نظر دین مبین اسلام و قوانین کشور به بررسی گرفته می‌شود. تا شهروندان نسبت به اهمیت این مسئله بیشتر پی ببرند و برای حفظ سلامی خود و دیگران، در خانه بمانند.

اهمیت و ضرورت؛

۱- اهمیت دینی: از نظر دین مبین اسلام، صحت مندی شرط اساسی رسیدن افراد به موفقیت های عبادی، دینی، اجتماعی، آموزشی و اقتصادی است و هیچ کس حق ندارد که سلامتی خود و افراد دیگررا با خطر مواجه سازد. حاج آقای نصرت گوهری یکی از عالمان دینی در این زمینه می گوید، از نظر بزرگان دینی و مجتهدین، کسانی که با بی احتیاطی سبب پخش و نشر بیماری کرونا در بین مردم می شوند و قرنطین را در نظر نمی‌گیرند، از دستورات دینی سرپیچی کرده و به متضررین باید دیه پرداخت کنند. همچنان در اعلامیه شورای علمای میرامور ولایت دایکندی به نقل از مجتهدین بزرگ آمده است، بر مومنین واجب است که از دستورات وتاکیدات وزارت صحت کشور و داکتران پیروی کنند. بر اساس فتوای مجتهدین، بی توجهی نسبت به قرنطین و توصیه های طبی، حرام است.

۲- ضرورت‌های قانونی:

الف- قانون اساسی: در قانون اساسی افغانستان در ماده های ۵۲ و ۵۳ روی اهمیت صحت و سلامتی افراد جامعه، اختیارات اتخاذ تدابیر وقایوی و تداوی توسط دولت در این زمینه و حمایت های مردم، تاکید شده است. برای صحت و سلامتی شهروندان، دولت، مردم و نهادهای مسئول، مکلف و موظف به فراهم کردن نیازهای اولیه طبی و صحی هستند. از طرف دیگر هرگونه عملی که سلامتی روحی، جسمی و روانی مردم را با خطر مواجه سازد، از نظر قانون اساسی جرم پنداشته شده است.

ب- کُدجزا: در ماده ۸۱۴ کُدجزا آمده است، افرادی که با انداختن کثافات و زباله در جوی‌ها، سلامتی عمومی را با خطر مواجه می‌کند، به حبس و جریمه نقدی محکوم شده است. اگر این کار سبب مرگ کسی شود، فرد به اعدام محکوم شده است. مطابق ماده ۸۱۵ کسانی که با آلوده کردن مخزن آب، به صحت شهروندان آسیب وارد سازد، به جریمه نقدی ۳۰ تا۶۰ هزار محکوم می‌گردد. مطابق ماده ۸۱۷، افرادی که سبب انتشار بیماری خطرناک گردد، به حبس قصیر محکوم گردیده است.

ج-قانون رسانه‌ها: در ماده  ۴۵ در فقره هشتم این قانون ذکرشده که پخش و نشر هرگونه گزارش و خبر و محتوای که به سلامتی روحی و روانی شهروندان آسیب وارد کند، ممنوع است. رسانه های که به سلامتی روحی و روانی مردم احترام نمی‌گذارند، امتیاز شان باید سلب شود. در تازه ترین مورد، دستورالعملی که توسط نهادهای رسانه ای کشور، به خبرنگاران داده شده است، تاکید شده که رسانه ها باید مردم را آگاه بسازند نه اینکه بترسانند. بر این اساس، رسانه ها مکلف اند تا از پخش و نشر هرگونه شایعه که باعث ترس و وحشت مردم و مشکلات روحی و روانی می‌گردد، خودداری کنند.

د- قانون منع خشونت علیه زنان: مطابق ماده  پنجم این قانون، هرگونه آسیب وارد کردن روحی، جسمی، لت و کوب، مجروح و معلول نمودن، اجبار به اعتیاد، از مصادق و نمونه های خشونت قلمداد شده و سبب معلول و بیماری کسانی دیگر می‌شود. هیچ‌کس حق ندارد که باعث از بین رفتن صحت و سلامتی دیگران شود. از نظر این قانون، افرادخشونت پیشه، باید به نهادهای عدلی و قضایی معرفی شوند.

ز- قانون مبارزه با مواد مخدر: درماده ۵۷ در باره مجازات مصرف مواد مخدر اشاره شده، در ماده ۶۰ در بخش مجازات کسانی که با تکرار مواد مخدر مصرف می کنند و به سلامتی خود آسیب وارد می‌سازند اشاره شده، در ماده ۴۴ به مجازات کسانی که مسکرات را می نوشند، اشاره شده است. همه این موارد نشاندهنده اهمیت سلامت افراد در قانون است.

ر-قانون کار: در ماده ۴ این قانون، کار اجباری و کار بالای اطفال زیر سن که به صحت و سلامتی شان آسیب وارد می‌کند، ممنوع قرار داده شده است. در ماده ۵۲ در باره رخصتی کارمندان و کارگران مریض اشاره شده است که دفاترکاری باید در نظر بگیرند. همچنان فصل دهم قانون کار از ماده ۱۰۷ تا ۱۱۹، کاملا در باره شرایط صحی و ایمنی کارگران آمده است. تامین شرایط صحی و ایمنی، رعایت شیوه‌های تخنیکی ایمنی در ساختمان‌ها، آموزش تخنیک ایمنی، معاینات صحی کارمندان، تامین خدمات اولیه طبی، ایجاد مراکز صحی ثابت و سیار و فهرست بیماری های حرفه ای، از نکات مهمی است که در این فصل قانون کشور آمده است.

نتیجه‌گیری؛

رعایت نکات بهداشتی و صحی، یکی از مسئولیت های مهم شهروندان از نظر دینی و قانونی است. کسانی که در خانواده، جامعه و محل کار، نکات صحی را رعایت نمی کنند، در دوران قرنطین از خانه بیرون می‌شوند و به سلامتی خود و دیگران آسیب وارد می‌کنند، از نظر دینی و قانونی محکوم هستند. بر این اساس، هرکس مسئولیت دارد تا مکلفیت ها و مسئولیت های فردی و اجتماعی خویش را در برابر صحت و سلامتی فردی و اجتماعی ادا سازد.

داوود ناظری

ممکن است شما دوست داشته باشید