روزنامه اصلاح

سیاست نرم و صلح‌جویانه با طالبان نتیجه نمی‌دهد

مذاکرات میان نمایندگان دولت جمهوری اسلامی افغانستان و هیئت گفتگو کنندۀ طالبان در قطر به بن بست خورده و هیچ گونه امیدواری نسبت به پیشرفت و موفقیت این گفتگوها وجود ندارد. هرچند مذاکرات میان دولت افغانستان و گروه طالبان در آغاز روزنۀ امیدی برای برقراری صلح و ثبات در کشور باز کرد، اما با گذشت زمان امیدها تقریباً به یأس مبدل شد و بدبینی ها نسبت به موفقیت این روند بیشتر شد. یکی از دلایل بدبینی ها نسبت به گفتگوهای جاری صلح، دوام جنگ و افزایش تلفات ملکی بوده است. طالبان در جریان ماه اکتوبر میلادی در حالی که مذاکرات صلح در قطر جریان داشت/دارد، میزان جنگ و خشونت و حملات تهاجمی و انتحاری را به بالاترین حد آن رسانیدند.
ماه اکتوبر خونین ترین ماه برای غیرنظامیان در افغانستان بوده است. سازمان عفو بین الملل با نشر گزارشی گفته است که در این ماه ۱۸۰ فرد ملکی در افغانستان جان باخته و ۳۷۰ تن دیگر زخم برداشته اند. گروه طالبان افزون بر تشدید حملات تهاجمی بر پاسگاه های نیروهای امنیتی و مراکز دولتی، حملات موتربمب را نیز از سرگرفتند. در نتیجۀ دو حمله موتربمب طالبان در ولایت های ننگرهار و غور ده ها غیرنظامی به شمول زنان و کودکان جان باختند. حملات تهاجمی طالبان در ولایت هلمند علاوه بر اینکه جان ده ها غیرنظامی را گرفت، هزاران خانواده را از مناطق شان بیجا ساخت. افزون بر تلفات افراد ملکی، تلفات نظامیان و منسوبان نیروهای امنیتی کشور نیز افزایش یافته است. در حالی که نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان در موضع دفاعی قرار دارند، طالبان برعکس تحرکات خود را افزایش داده و هرازگاهی بر پاسگاه ها و پایگاه های این نیروها حمله می کنند. در نتیجۀ حملات طالبان بر مواضع نیروهای امیتی کشور در ولایات تخار و نیمروز، ده ها نظامی شهید و زخمی شده اند. با وجود تقاضاهای مکرر دولت افغانستان و جامعۀ جهانی مبنی بر برقراری آتش بس یا کاهش خشونت ها، حملات طالبان افزایش یافته و همه روزه جان نظامیان و غیرنظامیان این کشور را می گیرد. طالبان به تمامی درخواست های صلح جویانه پاسخ رد داده و هنوز بر دوام جنگ و خشونت پافشاری دارند. با این وصف امیدی به موفقیت گفتگوهای صلح باقی نمانده است. در صورتی که جنگ و خشونت همچنان ادامه یابد و همه روزه نظامیان و غیرنظامیان کشور قربانی حملات و خشونت های طالبان شوند، ادامۀ گفتگوهای دوحه و امیدواری نسبت به موفقیت این روند منطقی نیست. وقتی طالبان حاضر نیستند گام مثبتی در راستای موفقیت پروسۀ صلح بردارند و برعکس برای ناکام سازی این روند عمداً سطح خشونت و کشتار را افزایش داده اند، هیچ نیازی به ادامۀ گفتگوی صلح با این گروه وجود ندارد. دوام گفتگوهای صلح با طالبان در چنین وضعیتی ضیاع وقت است. تنها گزینه‌ای که باقی مانده این است که دولت افغانستان و متحدان استراتژیک آن به ویژه ایالات متحدۀ امریکا به عنوان تسهیل کنندۀ این روند سیاست و چگونگی تعامل خود با این گروه را بازنگری کنند. طالبان نه به درخواست دولت افغانستان مبنی بر برقراری آتش بس و نه به درخواست جامعۀ جهانی و ایالات متحدۀ امریکا مبنی بر کاهش خشونت ها پاسخ مثبت داده اند و نه هم باور و اراده‌ای به صلح و ختم جنگ دارند. تا زمانی که طالبان رفتار و کردار خود را تغییر ندهند و جنگ، خشونت و کشتار را متوقف نسازند، گفتگو و مذاکره با آنان بی فایده است و سودی در پی نخواهد داشت.

ممکن است شما دوست داشته باشید