روزنامه اصلاح

رسالت علما در مجادله علیه کرونا  

عالمان دین نقش خود در مجادله با ویروس کرونا را به خوبی اداکنند. عالمان دین در این مجادله با سکتور صحت همکاری لازم را انجام دهند. همکاری که عالمان دین با سکتور صحت می توانند بکنند یکی این است که با بهره گیری از نفوذ کلام و وجاهت منبر از مردم بخواهند دساتیر وهدایات داکتران وسکتور صحت در زمینه ی حفظ الصحه ی فردی، جمعی و محیطی را به خوبی عملی کرده و فاصله گیری اجتماعی را به هدف از بین رفتن زمینه ی  انتقال ویروس از افراد مصاب به دیگران به نیکی مراعات کنند واز اجتماعات که بستر نقل ویروس از افراد آلوده به آن را به دیگران مساعد می سازد دوری کنند.

از جمله ی اجتماعاتی که زمینه ی انتقال ویروس از مبتلایان به افراد سالم را بستر سازی میکند اجتماعات مذهبی است که در هر یک از آن ها دستکم ده ها تن گرد هم می آیند وپهلو به پهلوی هم می نشینند وبا هم مصافحه و احیانا بغل کشی و رو بوسی می کنند. از این راه ویروس به خوبی می تواند از افراد مصاب به دیگران منتقل شود و افراد سالم را ویروسی سازد و از این طریق اسباب گردش بیشتر ویروس و ابتلای زیادتر شهروندان به آن را فراهم آورد.

به همین خاطر هم بوده است که مراکز مذهبی در اکثر کشور های اسلامی واز جمله مراکز بزرگی چون خانه ی کعبه در شهر مکه ی معظمه و مسجد النبی در شهر مدینه ی منوره ی کشور عربستان سعودی و هزاران باب مسجد در دیگر کشور های اسلامی پس از شیوع ویروس کرونا به روی مسلمانان مسدود گردیده و در آن ها اجتماعات مذهبی برگزار نمی شود. وزارت ارشاد، حج و اوقاف و شورای سراسری علمای افغانستان نیز بر  ضرورت رعایت فاصله گیری اجتماعی تاکید ورزیده و بیان داشته اند که این یک وجیبه و تکلیف شرعی است که نه باید با شکل دادن اجتماعات زمینه مصاب شدن دیگران به ویروس ومرض را مساعد بسازیم. این علما تاکید کرده اند که هدف از آمدن دین ونزول وحی الهی نجات و رفاه انسان است و دین وشریعت به هیچ وجه از کاری که باعث نابودی ویا تکلیف بشر شود حمایت نکرده و از معتقدان به دین و ملتزمان به تعالیم شریعت می خواهد که برای رفاه و نجات هم نوع خود تلاش کنند، دست به هیچ کاری نزنند که صحت و سلامت انسان ها را به مخاطره بیاندازد. موضوعی که با تاسف با بی تفاوتی و بی توجهی برخی ملا امامان و نیز مامومان و مقتدیان در برخی مناطق کشور ما مواجه گردیده است.

در برخی از قرا و قصبات و نیز برخی نواحی شهر ها هنوز هم محافل بزرگ وهمایش های مذهبی به شمول جمعه و جماعات تشکیل می گردد و صدها و در برخی از حالات هزاران تن در آن ها شرکت می کنند؛ بی اینکه نگران انتقال ویروس از افراد مصاب به دیگران باشند، پهلو به پهلو می نشینند. با هم خوش و بش، بغل کشی ورو بوسی می کنند. گویا اینکه هیچ خطری این تعداد شهروندان را تهدید نمی کند وبه قول برخی ها بی خیال اینکه ویروس کرونا در سطح جهان تا اکنون دو نیم میلیون تن را مصاب وتا یک روز پیش یک صد و شصت هزار تن را به کام مرگ فرستاده است. در افغانستان تعداد مصاب شده گان از مرز یک هزار تن و تعداد به رحمت خدا پیوسته گان از مرز سی تن گذشته است و نهاد های مربوط به سکتور صحت و در راس همه وزارت صحت عامه این روز ها از مرحله ی توصیه گذشته و دایما هشدار می دهند و ازنزدیک بودن یک بحران و فاجعه ی انسانی که در راه است خبر می دهند. فاجعه ای که جمع کردن آن در توان هیچ کس نمی باشد.

بر عالمان دین است که مسئولیت خود را در مورد صیانت از شهروندان و حفاظت از صحت و تندرستی آن ها و پیشگیری از مصاب شدن آنان به ویروس کرونا که در گرو عملی شدن توصیه ها و تطبیق هدایات سکتور صحت است؛ ادا و در این را با دولت و سکتور صحت همکاری کنند. عالمان دین به سهم خود شهروندان را تشویق به پرهیز از اجتماعات به شمول همایش های مذهبی غیر ضروری و ادای عبادات به صورت فردی در خانه ها و رعایت نکات ایمنی و حفظ الصحه ی فردی، جمعی و محیطی کنند. به شهروندان بگویند تا زمانی که اجتماعات می تواند باعث انتشار بیشتر ویروس و می تواند خطر مصاب شدن به ویروس را به وجود آورد، باید از اجتماعات در مساجد و  اماکن مذهبی پرهیز شود.

ممکن است شما دوست داشته باشید