روزنامه اصلاح

دول جهان و ضـرورت همکاری در روند جاری صـلح افـغانستان

     ولادیمیر پوتین، رییس جمهور روسیه اخیرا گفته است که مسکو برای حل بحران افغانستان با ایالات متحده‌ی امریکا همکاری می کند. وی که در حاشیه‌ی نشست شانگهای در شهر بیشکیک پایتخت قرغیزستان با رسانه ها سخن می گفت، اظهار داشته که مسکو با بسیاری از کشور ها دیگر از جمله امریکا در زمینه‌ی تلاش ها برای حل بحران افغانستان همکاری می کند. بر اساس گزارش آژانس خبری تاس، وی گفته است : برای بهبود وضعیت در افغانستان به همکاری مثمر خود با بسیاری از کشور ها، از جمله ایالات متحده‌ی امریکا ادامه می دهیم که با مشکلاتی در این کشور رو به رو هستند. پوتین گفته : مسکو نیز در حال مشارکت در تلاش ها برای حل بحران افغانستان است و همکاری های بین المللی نتایج مثبت خواهد داشت.

     حل بحران جاری در افغانستان بدون شک نیازمند همکاری همه‌ی کشور های منطقه و جهان است. بی تردید بدون همکاری کشور های جهان و منطقه تلاش ها برای صلح در افغانستان به کدام نتیجه‌یی ملموسی نمی رسد. زیرا بحران در افغانستان در عین زمان دارای بعد بین المللی نیز است. بعد بین المللی آن به دولت های حاکم بر کشور های جهان و منطقه مربوط می شود. از این جهت ختم بحران و رسیدن به صلح نیز به همکاری این کشور ها بستگی دارد. از سوی دیگر کشور های جهان و منطقه در قبال صلح وجنگ در افغانستان هر کدام دارای منافعی است وتا این کشور ها از به مخاطره نیافتادن منافع شان مطمئن نشوند به مشکل میتوان باور کرد که انان در زمینه‌ی ختم بحران رضایت بدهند. پس نیاز است که این کشور ها از اینکه منافع شان به مخاطره نمی افتد مطمئن شوند و با روند جاری صلح و ختم جنگ همکاری کنند.

     به همین خاطر هم است که دولت افغانستان از دیر باز در پی ایجاد اجماع منطقوی و بین المللی در مورد مبحث صلح افغانستان بوده است. پیش ازین حکومت وحدت ملی و نیز نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت خارجه‌ی امریکا از نزدیک شدن به اجماع خبر داده و ابراز خوش بینی نموده است. امکان دارد این اظهارات ولادیمیر پوتین به این مربوط شود و معنای آن هم این باشد که اجماع قدرت های بزرگ جهانی وکشور های منطقه در حال تکمیل شدن است. محمد اشرف غنی رییس جمهور کشور در روز های اخیر در جریان نشست شانگهای در شهر بیشکیک کشور قرغیزستان با تعدادی از رهبران کشور های منطقه و جهان، از جمله رؤسای جمهور چین، جمهوری اسلامی ایران، تاجیکستان، قرغیزستان، قزاقستان و ازبیکستان و صدر اعظم هندوستان  دیدار ودر پهلوی مسایل مربوط به روابط دوجانبه؛ در زمینه های سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و…، از آنان خواسته تا در ارتباط به روند صلح در افغانستان همکاری کنند. و رییس جمهور از آنان وعده‌ی مساعد دریافت داشته وآنان به رییس جمهور کشور ما وعده‌ی همکاری داده اند.

     در خصوص همکاری فدراتیف روسیه با ایالات متحده‌ی امریکا این نکته هم حایز اهمیت است که این میتواند خطر رویارویی قدرت های بزرگ در میدان افغانستان را از میان بردارد. پیش از این نگرانی هایی ابراز می شد که مبادا افغانستان به میدان رقابت قدرت های بزرگ مبدل شود و این قدرت ها رقابت ها میان خود شان را در میدان جنگ افغانستان صاف و تسویه کند. هر گاه این دو قدرت با هم همکاری کنند، مسایل به سهولت در مسیر مثبتی به پیش میرود. همنظری و همکاری کشور های قدرتمند میتواند مشکلات را به راحتی حل کند. پیش ازین در جریان نشست بن در سال ۲۰۰۱ میلادی این همکاری اتفاق افتاد و سال ها توانست زمینه را برای ثبات و امن و نیز سازندگی در افغانستان فراهم آورد.

     اما به نظر می رسد همکاری های منطقوی و جهانی در صورتی میتواند در زمینه‌ی تحقق صلح پایدار در افغانستان موثر به اثبات برسد که در گام نخست دولت محور بوده و دولت مشروع و قانونی افغانستان در محور این همکاری ها قرار داشته باشد. زیرا تنها در این صورت است که هر نوع تصمیمی در زمینه‌ی صلح ضمانت اجرایی می یابد. واین دولت است که متعهد به همه‌ی اصول و قواعد حاکم بر نظام بین الملل بوده وخود را در قبال کنوانسیون ها، اعلامیه ها و تفاهمنامه ها و قوانین بین المللی مسئوول میداند. در گام بعدی باید مالکیت دولت افغانستان بر گفتگو ها و تلاش های صلح به رسمیت شناخته شود. باید طرف اصلی این گفتگو ها و سلسله مذاکرات دولت افغانستان بوده باشد. چیزی که تا ایندم از سوی دولت فدراتیف روسیه نادیده گرفته شده و مقامات در مسکو ظاهرا به این فکر اند که مشکلات محتمل امنیتی و هراس از تهدید ها و مخاطرات امنیتی خود را میخواهند با توافق با گروه طالبان مرفوع نموده و مذاکرات صلح را بر محور این گروه متمرکز سازد.

     دولت فدراتیف روسیه بداند که اتکا بر یک گروهی که از دیدگاه همه‌ی جهان تروریست و هراس افگن دانسته شده وتا الحال با ترور، دهشت و وحشت آفرینی وکشتار و خونریزی به پیش رفته ودر برابر قانونیت و نظم مبتنی بر قانون جنگیده وثبات و امن نه تنها در افغانستان بلکه در سطح منطقه وحتا در جهان را با مخاطره انداخته است. واین نوع تعامل این گروه باعث شده که افغانستان روی صلح را به خود شاهد نبوده و به ثبات و امنیت نرسد. 

ممکن است شما دوست داشته باشید