روزنامه اصلاح

دور نهم مذاکرات امریکاییان و طالبان و اولویت آتش‌ بس

نهمین دور گفتگو های هیئت مذاکره کننده ی امریکایی به رهبری زلمی خلیلزاد، نماینده ی ویژه ی وزارت امور خارجه ی ایالات متحده ی امریکا در خصوص صلح افغانستان و نماینده گان گروه طالبان از دو روز بدینسو در شهر دوحه ی کشور شاهی قطر جریان دارد. ذبیح الله مجاهد، که خود را سخنگوی گروه طالبان میگوید در صفحه ی تویترش نوشته است که نهمین دور گفتگوهای صلح افغانستان میان امریکا و طالبان، بعد از ظهر روز پنجشنبه (۳۱ اسد) آغاز شده است. او نوشته است که رهبری تیم مذاکره کننده ی طالبان را شیرمحمد عباس استانکزی برعهده دارد و از جانب امریکا زلمی خلیلزاد و جنرال اسکات میلر، فرمانده عمومی نیروهای امریکایی در افغانستان در این نشست شرکت دارند. اما او واضح نساخته که چرا ملا عبدالغنی برادر، رئیس دفتر و معاون گروه طالبان در قطر و مذاکره کننده ارشد این گروه در این دور مذاکرات حضور ندارد.

   این در حالی است که بر خلاف انتظار این سلسله مذاکرات به شمول هشت دور قبلی نه تنها تاثیری بر کاهش خشونت ها و محدودیت دامنه ی جنگ ها نداشته؛ بلکه تا جایی که دیده شده است جنگ و خونریزی اوج گرفته و گسترش قابل ملاحظه‌ای یافته است. جنگجویان گروه طالبان به حملات خود به خصوص حملات انتحاری و انفجاری افزوده و مانند گذشته از مردم افغانستان قربانی می گیرند. در روز های اخیر در نتیجه ی حملات انتحاری و انفجاری که گروه طالبان از پذیرش مسئوولیت برخی از آن ها سر باز زده  و انکار ورزیده است تنها از غیر نظامیان صدها تن در ولایات مختلف شهید و زخمی شده اند.

   آتس بس یکی از چهار موضوعی می باشد که در هشت دور قبلی روی آن ها صحبت شده وفی المجموع گفته شده بود که طرفین به توافق روی آن ها نزدیک شده وقرار است که به زودی توافقات روی آن ها نهایی شده و توافقنامه ی نهایی شده از طرف دو جانب به امضا برسد. زلمی خلیلزاد نماینده ی خاص وزارت

امور خارجه ی ایالات متحده ی امریکا در زمینه ی صلح افغانستان بار ها گفته بوده که هر گاه روی هر چهار موضوع توافق نشده باشد به این معناست که روی هیچ چیزی توافق نشده است.

   انفاذ آتش بس اولویت مردم افغانستان است. برای رسیدن به صلح بسیار ضرورت است که پیش از هر چیزی آتش بس باید نافذ شود. جنگ متوقف شود و خونریزی پایان یابد. زیرا بدون انفاذ و تحکیم آتش بس مردم افغانستان به هیچ وجه مطمئن نمی شود که به طرف صلح روان استیم و نه کدام توافقی به نام توافقات صلح باعث اطمینان شهروندان کشور  بر گفتگو های صلح شده میتواند. تنها آتش بس می تواند به مردم این خاطر جمعی را بدهد که جنگ در حال پایان یافتن است و صلح وآشتی در حال تحقق است. بدون انفاذ آتش بس خون ریزی متوقف شده نمیتواند.

   شهروندان کشور خواستار پایان خشونت ها واعلام آتش بس می باشند. این شهروندان از طالبان می خواهند که اگر در پی صلح اند و اگر میخواهند که جنگ پایان یابد و اگر به راستی در پی پایان خشونت ورزی استند باید فورا آتس بس اعلام کنند و دست از کشتار شهروندان افغانستان برداشته و به ویژه به حملات خود بالای مناطقی که احتمال کشتار غیر نظامیان بیشتر است، مناطق پر جمعیت مسکونی و رهایشی یا مذهبی ویا هم تجارتی و آموزشی هر چه زودتر پایان دهند. مذاکره کننده گان امریکایی هم در جریان مذاگرات شان با نماینده گان این گروه روی اعلام آتش بس تاکید کنند و از این گروه بخواهند تا بر آغاز آتس بس توافق  ودست از خون ریزی بردارند.

   انتظار شهروندان این است که دور نهم گفتگو ها به یک توافق منتهی شده و پیش از آن به اعلام آتش بس منجر شود و زمینه ی پایان خونریزی ها را فراهم کند. با اعلام آتش بس شرایط برای تحرک بیشتر برای صلح مساعدتر می شود و اطمینان از اینکه به سوی صلح روان استیم زیاد تر میگردد  و خونریزی ها کاهش می یابد.

 

 

ممکن است شما دوست داشته باشید