روزنامه اصلاح

دور نمای روابط افغانستان و پاکستان

روابط میان افغانستان و پاکستان زمانی بهبود خواهد یافت که فضای اعتماد و باور میان دو کشور تقویت گردد؛ در حالی که ماجراجویی ها و بازی های چند پهلوی پاکستان عامل اصلی دوری کابل و اسلام آباد استبه گزارش آژانس باختر،کابل روز یکشنبه از یک هیئت بلندپایۀ دیپلوماتیک پاکستانی میزبانی کرد.

خانم تهمینه جنجوعه معاون وزارت خارجه پاکستان در راس یک هئیت بلندپایه دیپلوماتان آن کشور به کابل آمد تا در رابطه به مسایل بحث کنند که سد راه بهبود راوبط میان دو کشور است.

کابل و اسلام آباد، در طول هژده سال گذشته رابطۀ پر تنش و پر ماجرایی را سپری کرده اند ، دولت و مردم افغانستان، پاکستان را میزبان و حامی طالبان میدانند؛ گروهی که در افغانستان وحشت می آفریند و ویرانی میکند. بر خلاف، پاکستان دولت افغانستان را متهم به حمایت از هراس افگنانی میکند که در پاکستان فعالیت دارند.

اما برای سیاسیون و مردم افغانستان حتا مردمان منطقه و جهان، اتهامات پاکستان قابل قبول نیست؛ زیرا افغانستان درگیر یک منازعۀ طولانی با هراس افگنان است. افغانستان بر علاوۀ آنکه فرصتی برای ماجراجویی های منطقه یی ندارد، خود قربانی ماجراجویی های بیرونی بوده است. باورها در افغانستان براین است که با ماجراجویی، بازی های استخباراتی و استفادۀ ابزاری از هراس افگنان نمیتوان به جایی رسید، به جز آنکه فرصت ها برای رفاه اقتصادی و زندگی مدرن را از دست داد.

با آنکه افغانسان و پاکستان مشترکات زیادی باهم دارند، اما روابط سیاسی، اقتصادی، تجاری، ترانزیتی و حتا اجتماعی آنها با گذشت هر روز کم  وزن  می شود. مشکل در این است که پاکستانی ها اهداف بلند پروازانۀ منطقه یی را دنبال میکنند؛ اهدافی که از وزن، توان، قیافه و مدیریت پاکستان بالا است و بالاخره این ماجراجویی ها پاکستان را روانۀ پرتگاه خواهد کرد.

برای دولت و مردم افغانستان که معتفد به همگرایی و همکاری منطقه یی اند و تاکید دارند که  نباید برای رسیدن به اهداف منطقه یی، دین، تجارت، اقتصاد … را ابزار ساخت؛ این طرز دید در میان کشورهای منطقه و جهان با همسویی دنبال می گردد، در حالیکه پاکستان با اتکا به برنامه های اغراض آمیز خود خلاف مسیر در حرکت است.

در حالی که رئیس هئیت پاکستانی در دیدار با مقامات افغان اعلام داشت که کشورش متعهد به انجام تعهدات خود است؛ اما این گفته ها برای مردم افغانستان قابل قبول نیست. اگر تعهدات عملی شده، چرامشکل تجار افغان در پاکستان حل نمیگردد، چرا مسأله ترانزیت برای بارزگانان ما هنوز هم یک مسأله مشکل ساز است، اگرتعهدات عملی شده، چرا رهبران طالبان در پاکستان میزبانی می شوند و دها چراهای دیگر.

حرف واضح این است که با وقت کشی  نشست های نمایشی و  تبلیغات رسانه یی نمیتوان باور و اعتماد را در مناسبات خارجی با کشورهای دیگر رقم زد.

تا کنون دیپلوماتان پاکستانی چند بار با همتاهای افغان شان نشست هایی داشته اند که کمتر از آن نتیجه گرفته شده است. این که ما نمیتوانیم به یک راه حل بنیادی با پاکستان برسیم، مشکل در این است که پاکستان وقت کشی و فرصت طلبی میکند، بازی های چند پهلو را به راه انداخته و برای منافع خود بستر سازی می نماید؛ در حالیکه نیرنگ های کهنه و سیاست های کلاسیک، دیگر کارا نیستند؛ مگر  اینکه به واقعیت ها رو آورد و به واقعیت ها تسلیم شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید