روزنامه اصلاح

دور باطل خشونت‌ها را پایان دهید

طالبان در روز های اخیر بار دیگر خشونت را توسعه بخشیده اند. در جدید ترین رویداد، طالبان با راه اندازی یک سلسله تحرکات نظامی، انتحار و انفجار ودرگیری باعث شهادت و جراحت ده ها تن شده اند. طالبان روز دو شنبه هفته‌ی جاری با حمله بر یکی از ریاست های وزارت دفاع ملی در جوار یک شهرک رهایشی در ناحیه‌ی شانزدهم شهر کابل که برخی از اماکن ورزشی، نهاد های فرهنگی، رسانه‌یی و مارکیت های تجارتی در نزدیکی آن قرار دارد، شمار زیادی از غیرنظامیان را با خاک و خون کشیدند. آمار زخمیان این رویداد یک صدوپنج تن گفته شد که نیمی از آن ها را شاگردان مکاتب تشکیل می دهد. وزارت معارف تایید کرده است که بیش از پنجاه تن دانش آموز در این رویداد زخمی شده اند.

این در حالی است که نمایندگان گروه طالبان سرگرم گفتگو با هیئت مذاکره کننده‌ی امریکایی تحت ریاست زلمی خلیلزاد نماینده‌ی ویژه‌ی وزارت امور خارجه‌ی امریکا در ارتباط به صلح و پایان خشونت ها اند. دور هفتم گفتگو های صلح ایالات متحده‌ی امریکا وگروه طالبان از سه روز به اینسو در شهر دوحه‌ی کشور شاهی قطر در جریان است وهر دو طرف گفتگو کننده مدعی شده اند که در گفتگو ها پیشرفت داشته است وگفته اند که این گفتگو ها به مرحله‌ی حساسی رسیده است.

پیشرفت در گفتگو ها و نیز حساسیت مرحله‌ی که گفتگو ها به آن منتهی شده از نظر ترمینالوژی گفتگو کنندگان نشست دوحه، هر معنایی که داشته باشد وآنان با به کار گیری این واژه گان هر منظوری را که بخواهند به افکار عمومی مطرح کنند و حتا اگر این سلسله گفتگو ها به امضای توافقنامه‌ای میان دو طرف بیانجامد؛ اما تا زمانی که به قطع خشونت ها و پایان یافتن خونریزی ها وختم جنگ منجر نشود این همه نزد مردم افغانستان کدام ارزش ویا معنایی نمی داشته باشد. از نگاه مردم افغانستان صلح زمانی معنی و مفهوم خود را میداشته باشد که به قطع خشونت ها و پایان خونریزی ها منتهی شود و هیچ خونی بر زمین نریزد. هیچ خانواده‌ای عزیزی خود را از دست ندهد و صدای انفجاری شنیده نشده وآتشی از اثر انفجار شعله ور نشود.

مردم از هر دو سوی گفتگو کننده می پرسند تا مادامی که خونریزی به پایان نرسد این گفتگو ها دردی را دوا نخواهد کرد. مردم افغانستان از امریکاییان می پرسند هر گاه گفتگو های که با ادعای پیشرفت و رسیدن به مرحله‌ی حساسی نیز همراه است نتواند خشونت ها را پایان دهد، پس چه معنا میتواند داشته باشد که شما همچنان به گفتگو ادامه می دهید ودر برابر این کنشگری طرف مقابل تان خاموش هستید وسخنی نمی گویید و موضعگیری نمی کنید؟. از اینرو بسیار به جا خواهد بود که این گفتگو ها متوقف شود و تا زمانی که طالبان دست از این خشونت ها بر ندارند، مذاکرات به پیش برده نشود. شهروندان افغانستان از طالبان نیز می پرسند شما که برای آمدن صلح در افغانستان مذاکره می کنید و طرفدار صلح استید، پس چرا به کشتار ادامه می دهید؟ چرا حملات انتحاری و انفجاری را متوقف نمیکنید؟ و شما که برای ختم «اشغال» به قول خودتان می جنگید و میخواهید خارجیان را وادار سازید که افغانستان را ترک کنند، پس چرا افغان ها را میکشید؟ در حال حاضر شما در برابر خارجیان نه بلکه در برابر افغان ها میجنگید و خون افغان را بر زمین میریزانید. مردم از طالبان می پرسند چرا غیر نظامیان را می کشید و خون بیگناهان را بر زمین جاری می سازید؟ کدام دین و شریعتی به شما اجازه داده که دانش آموزان مکتب و زنان و اطفال را بکشید وخون مسلمانان را جاری سازید؟

اگر منظور تان از دینی که میخواهید از آن دفاع کنید دین اسلام و شریعتی را که می خواهید حاکم کنید شریعت محمد (ص) است؛ این دین و این شریعت کشتن حتا یک انسان را بدون دلیل و مجوز شرعی در حکم کشتن همه‌ی انسان ها میداند. کسی که مومنی را عمداً بکشد از نظر دین اسلام مستحق جهنم که در آن همیشه می ماند و لعن و غضب و عذاب بزرگ در آخرت است. دین اسلام به هیچ کس واز جمله به شما این اجازه را نمی دهد که مردم به شمول زنان و اطفال وکودکان را بکشید. شما و هر کس دیگر را منع کرده است ازینکه خون بیگناهان را بر زمین بریزانند و در میان جامعه ی اسلامی و مسلمانان ایجاد رعب و وحشت کنند.

مردم افغانستان از شما میخواهند کشتار و خونریزی را بس کنید. میخواهند که دور باطل خشونت ها را پایان دهید. با امریکاییان مذاکره کنید و هر چه از آن ها برای خود میخواهید بخواهید و خدا به شما قوت بدهد تا خارجیان را از کشور بیرون کنید وآنچه که شعار میدهید که به سلطه‌ی آنان خاتمه میدهید خاتمه بدهید؛ اما مردم را نکشید. خون افغان را نریزانید. خانواده های افغان و مسلمان را به گلیم غم ننشانید. فرزندان را یتیم و مادران وپدران را در غم از دست دادن اولاد شان ننشانید و برای افغان ها پیام مرگ نیاورید. این است خواسته‌ی مردم از شما.

ممکن است شما دوست داشته باشید