روزنامه اصلاح

دست مستمندانرا بگیرید

وقت آن است که به مستمندان کمک و مساعدت شود. بر بنیاد آماری که پیش از این به نشر رسیده بوده بیش از نیمی از شهروندان کشور زیر خط فقر قرار داشته و بر اساس یک تحقیق مشترک وزارت اقتصاد وبرخی از نهاد های مربوط به سازمان ملل متحد که در اواسط سال پار خورشیدی نتایج آن را همه گانی کردند پنجاه وچهار در صد نفوس کشور فقر همه جانبه وچند بعدی را تجربه می کنند.
با این وصف اما شیوع ویروس کرونا وضعیت را از قبل بدتر کرد واز اثر تدابیر پیشگیرنده از گسترش این ویروس وجلوگیری از ابتلای بیشتر شهروندان به آن کسانی که به گونه ی روزمزد کار می کرده اند ویا آن تعداد شهروندانی که عاید ثابت داشته اند وآنهم در ختم یک ماه کاری معاش خود را دریافت میدارند، در حال حاضر بیکار شده اند ومشکلات شان به طرز بی سابقه ای فزونی گرفته است. زیرا این تعداد از مردم هرگز نمی توانسته بخشی از عایدات خود شان را ذخیره وپس انداز کنند؛ بلکه عاید روزانه ی خود را خرج همان شب و روز خود کرده وبرای نیازمندی های شباروزی خود هزینه می کرده اند ویا هم معاشی را که در ختم ماه دریافت می کرده اند هزینه ی مایحتاج ماه بعدی شان می شده است.
با به وجود آمدن شرایط جدید این تعداد خانواده ها شدیدا در مضیقه قرار گرفته اند و به ویژه آنانی که به گونه ی روزمزد کار می کرده اند در حال حاضر از پس اداره ی زندگی خود عاجز مانده اند. چون بازار کار از رونق افتاده وآنان خانه نشین شده اند و عایدی ندارند تا مخارج و مایحتاج خود را تهیه کنند و پولی هم ندارند که برای خرید مواد اولیه ی مورد نیاز خود هزینه کنند. وضعیت به وجود آمده سخت این تعداد شهروندان را بیچاره کرده است ودست ستیز وپای گریز را از آنان گرفته است.
از این جا است که ضرورت مبرم احساس می شود تا از یک سو دولت و به خصوص نهاد های مسئول در زمینه ی رسیده گی به وضعیت در حالات اضطرار و نهاد های مرتبط به کمیته ی دولتی مجادله در برابر ویروس کرونا به گونه ی موثر در زمینه رسیدگی به متضرران وآسیب دیدگان ون یازمندان اجراآت کنند وبرابر با برنامه ی دولت افغانستان تلاش کنند که مردم سختی نکشند واز گرسنه گی نمیرند. این ایجاب آن را می کند که دولت ونهاد های مسئول بازار را نیز مدیریت کنند که نه قحطی ویا قلت مواد اولیه پیش آید و نه هم احتکار صورت بگیرد و بهای مواد اولیه ی مورد نیاز شهروندان در حدی بلند برود که مستمندان و اقشار دارای بنیه ی ضعیف اقتصادی نتوانند مواد مورد نیاز خود را تهیه کنند.
واز جانب دیگر ضرورت است که اهل بازار از جاده ی انصاف بیرون نشده و قیمت ها را آنگونه که پیش از این به مشاهده رسیده که دستکم برخی از افراد با سوء استفاده از نیاز شهروندان دست به آن یازیده اند؛ بالا نبرده و شرایط را بر مستمندان سخت ودشوار نسازند. در عین زمان این همان زمانی است که ضرورت است اشخاص دارای تمکن مالی و دارندگان مکنت و نعم مادی، بازرگانان، صاحبان شرکت های تولیدی و زمینداران بزرگ و…، به میدان آیند و برای کمک به افراد نیازمند و مستمند دست وآستین بر بزنند و بخشی از آن نعم مادی که خداوند ارزانی شان کرده است را برای مساعدت به مستمندان اختصاص دهند.
دستور شرع مبین هم همین است که در یک چنین حالاتی نه تنها باید از احتکار وگرانفروشی و خروج از جاده ی انصاف پرهیز و دوری شود، بلکه باید به کمک نیازمندان باید شتافته شود واز توان و تمکن مالی و مادی خود برای رفاه خلق خدا وکمک و مساعدت به آنان هزینه کنند. پس بیایید دست مستمندان را بگیرید و رفاه وآسایش را به آنان هدیه دهید. بیایید در این شرایط سخت و دشوار خوشی های مان را با سایر افراد قسمت کنیم.

ممکن است شما دوست داشته باشید