روزنامه اصلاح

جامعه‎ی سالم، مستلزم خانواده‎های سالم است

آصف مهاجر

بخش یازدهم

ویژگیهای خانوادهی سالم

در نوبت قبلی، چندین ویژگی خانوادهی سالم مورد بحث قرار گرفت، اکنون چند شاخص دیگر خانوادهی سالم را مورد بحث قرار میدهیم. یکی از شاخصهای خانوادهی سالم، پرهیز از خشونت خانوادگی است. وقتی از خشونت خودداری شود، حتماً گفتوگو و تفاهم در خانواده اصل شمرده میشود. میدانیم که روابط آدمی بدون جنجال و دعوا بوده نمیتواند، اما برای رسیدگی به این معضل، روشهای مختلفی دنبال میشود. خانواده  نیز از این گیرودارها در  امان نیست، اما در خانوادهی سالم، نوع مواجهه با این معضلات متفاوت است. یکی از شاخصهای خانوادهی سالم این است که دعوا و جنجال درون خانوادگی و حتی مسایل مربوط به بیرون از خانواده و ارتباط با دیگران را از طریق گفتوگو و استدلال حل میکند یا در پی حل آن میشود. گفتوگو و متوسل شدن به اقناعدهی طرف یکی از سالمترین روشها برای حل معضلات درون خانوادگی است. برعکس، متوسل شدن به خشونت و زورگویی جزو شاخصهای خانوادهی ناسالم است. هر خانواده، میتواند چرخهی مهم برای ترویج ارزشهای اخلاقی و انسانی باشد و حامی رفتارهای نیکو در جامعه. این امر زمانی ممکن میشود که میان اعضای خانواده الگوهای سالم رفتاری رایج باشد و خشونت در روابطشان جای نداشته باشد.

یکی دیگر از شاخصهای  خانوادهی سالم، بیرون شدن از روزمرگی است. بیرون شدن از روزمرگی با  اهمیتدهی به آموزش، تخصص، فرهنگ مطالعه و مهارتها بیشتر قابل درک میشود. خانوادهای که در آن به آموزش و تحصیل، تخصص و مطالعه و سایر مهارتها بها داده  نشود و همه فقط به خوراک و پوشاکشان و سرگرمیهایشان فکر کنند، خانواده دچار روزمرگی شده است. در  جامعهی ما خانوادههای زیادی دیده میشوند که حاضرند برای مراسم عروسی و مهمانیها پولهای زیادی را خرج کنند، اما در میان اعضایشان یک نفر کتابخوان دیده نمیشود و با کتاب و کتابخانه بیگانه استند. گاهی حتی در مراکز علمی و تحصیلی کشور، با محصلان و دانشجویانی بر میخوریم که از هیچ راهی آنان را وادار به خرید کتاب کرده نمیتوانیم، چنین بیاعتنایی و بیعشقی نسبت به آگاهی و خرد، ریشههای خانوادگی دارد. پدر و مادری که طی عمرشان یک بار کتابی را مطالعه نکرده باشد، چه طور میتوانیم از فرزندان آنان انتظار داشته باشیم که اهل مطالعه باشند.

خانوادهی سالم، خانوادهی با برنامه است. معمولاً خانوادههای موفق و سالم اند که اهل برنامه باشند. داشتن برنامه و زندگی خانوادگی همراه با برنامه، سهولتهای قابل توجهی را در خانواده ایجاد میکند. با برنامه بودن خانوادهها بدین معناست که همهی امور خانواده بر اساس یک سنجش، حساب و کتاب مدیریت شود. درس و تحصیل فرزندان، خرید و خریداری، کار و وظایف اعضاء، تفریح  و سرگرمیها، همه و همه نیازمند برنامهریزی است. خانوادههایی که اهل برنامه است، همهی امورشان طبق اصول و نظم خاص پیش میرود و در هیچ کاری دچار آشفتگی نمیشوند. امور خانواده با محوریت برنامهریزی، تعریف شده و شفاف است و همه اعضای خانواده بدون سردرگمی به کارهایشان رسیدگی میکنند، بیآنکه دچار سکتگی شوند.                  ادامه دارد…

ممکن است شما دوست داشته باشید