روزنامه اصلاح

تروریستان  وجنایـت دیگر علیه بشریت

در اینکه عاملان حمله بر غیر نظامیان در یک محفل عروسی در مربوطات حوزه‌ی ششم امنیتی پولیس در شهر کابل تروریستان اند، هیچ شبهه‌ای وجود نه دارد. زیرا هر تعریفی که از تروریزم ارایه کنیم هدف گرفتن غیر نظامیان و قتل و جرح آنان مصداق بارز آن می باشد. کشتار غیر نظامیان هیچ توجیهی داشته نمی تواند وبا هیچ منطق انسانی، دینی و مذهبی سازگار نیست. در عوض مصداق روشنی از ایجاد رعب و وحشت در میان افراد جامعه و عمل خلاف آموزه های دینی و موازین شرعی می باشد.

در این حمله‌ی تروریستان نزدیک به هفتاد تن به شمول اطفال و کودکان شهید و نزدیک به دو صد دیگر به شمول اطفال، کودکان وزنان زخمی شدند. با آنکه مسئوولیت این حمله‌ی تروریستی را داعش به عهده گرفته و اما باور ها بر این است که گروه طالبان به هیچ صورت نمی تواند از مسئوولیت این رویداد شانه خالی کنند. دلیل آن هم این است که در گذشته و معمولاً گروه حقانی که بخشی از گروه طالبان را تشکیل میدهند چنین حمله های پیچیده‌ای را انجام داده اند و با این وصف زیاد محتمل است که عامل این حمله هم گروه طالبان بوده باشد. چون از توان داعش به دور است که چنبن حمله‌ای را آن هم در کابل بتواند انجام دهد. زیرا داعش که در گذشته در ولایات شرقی فعال بوده تا حدود زیادی سرکوب شده و توان شان به تحلیل رفته است ودر سایر مناطق واز جمله پایتخت توان زیادی ندارد. از سوی دیگر وقتی طالبان بر دوام جنگ و خشونت اصرار می کنند ودر محلات و مناطقی که حضور و سلطه دارند از ده ها گروه تروریستی میزبانی میکنند، زمینه‌ای را می سازند که امواج ترور و دهشت ادامه یافته و بستر خشونت ورزی هم چنان گسترده باشد و هر روز که میگذرد خون های شهروندان کشور بر زمین بریزد. به این خاطر علی الرغم آنکه طالبان از پذیرش مسئوولیت این حمله انکار کرده اند و ظاهرا آن را محکوم کرده اند برخی از مقامات امنیتی تأکید دارند که این حمله کار گروه طالبان بوده است. 

هرچه باشد رویداد یاد شده جنایت علیه بشریت خوانده شده و موجی از محکومیت و تقبیح را در پی داشت. از مقام های عالی رتبه‌ی حکومت وحدت ملی و دولت افغانستان گرفته تا نهادهای حقوق بشری و نهاد های جامعه‌ی مدنی تا نهاد های بین المللی و نماینده گی های سیاسی کشور های مختلف با صدور اعلامیه ها و موضعگیری ها رویداد یاد شده را محکوم وآن را جنایت علیه بشریت دانسته است. دولت و حکومت افغانستان به خاطر همدردی با خانواده های قربانیان این رویداد مراسم جشن یکصدومین سالگرد واپس گیری استقلال کشور را تعلیق کرده و به زمان دیگری موکول کرد.

رویداد یاد شده دو نکته را به صورت عریان به ما نشان میدهد. یکی ابهام و پیچیده گی اوضاع و شرایط موجود. زیرا با آنکه گفتگوهای صلح در جریان است واز امضای قریب الوقوع توافقنامه‌ی صلح میان ایالات متحده‌ی امریکا و به تعقیب آن گفتگوهای میان افغان ها و اعلام آتش بس گپ زده
می شود وهمه به شمول رییس جمهور امریکا با ابراز خرسندی از امضای قریب الوقوع آن سخن زده اند. اما جنگ و خشونت کماکان شعله ور است و رویداد های غم انگیزی به مثل رویداد یاد شده از مردم افغانستان قربانی میگیرد. چنانکه روز گذشته ولایات ننگرهار و لغمان نیز گواه رویداد های مشابهی بوده و ده ها تن شهید و زخمی از خود بر جای گذاشته است
.

دوم اینکه این تنها گروه طالبان نیست که جنگ و خشونت را در برابر دولت ومردم افغانستان دوام داده اند و با امضای توافقنامه‌ی صلح با این گروه جنگ و خشونت به کلی پایان یابد، بلکه همانگونه که دیده میشود و همچنان برخی مقامات بین المللی ونیز مسئوولان در دولت امریکا گفته اند که توافق با طالبان الزاماً به معنای پایان خشونت ها در افغانستان نمی باشد. در خصوص همین رویداد محتمل است که گروه دیگری مسئوول انجام آن باشد و به راستی هم طالبان به صورت مستقیم در آن مسئوول نباشند. گرچه طالبان با اصرار بر حفظ فضای جنگی در کشور و زمینه دادن و میزبانی از دیگر گروه های تروریستی نمی توانند از زیر بار آن به کلی خود را کنار بکشند.

این همه به ما می گوید که بیدار باشیم و از اینکه محتمل است اوضاع به عوض اینکه به بهبودی برود به سوی خراب تر شدن پیش برود، نباید غافل بود. به خصوص که هیچ تضمینی وجود ندارد که گروه طالبان به معنای واقعی کلمه به دنبال صلح باشند. بلکه زیاد محتمل است که روند جاری صلح و احتمال قریب الوقوع امضای توافقنامه با ایالات متحده ی امریکا زمینه ای شود بر شدت یافتن جنگ از سوی این گروه به هدف پیروزی بر جانب دولت افغانستان از راه نظامی و کشت و کشتار اوج بگیرد و طالبان و حامیانبین المللی و منطقوی شان بخواهند با تشدید حملات بر شهر ها از طریق زور در پی تصرف قدرت بر آیند. پس باید بیدار بود و همانگونه که رییس جمهور بارها گفته در عین زمان که برای صلح تلاش صورت می گیرد آماده گی برای دفاع و تلاش برای سرکوب و نابودی هراس افگنان در حد اعلای آن باید وجود داشته باشد.

ممکن است شما دوست داشته باشید