روزنامه اصلاح

به گرامیداشت از هفته‌ی محیط زیست؛ حفاظت از محیط زیست، حفاظت از حیات است

شانزدهم تا بیست و دوم ماه جوزا در تقویم ملی کشور ما به عنوان هفته ی مخصوص حفظ محیط زیست ثبت شده است. هدف از آن کار این بوده است که بهانه ای شود برای آگاهی دهی به شهروندان در ارتباط به مسئولیت شان در قبال نگهداشت از  محیط زیست،  اهمیت مبحث حفاظت از محیط زیست،  تهدید های که محیط زیست را با مخاطره مواجه می سازد و راه های تامین سلامت محیط زیست و… .

و این هفته زمینه ای شود که با استفاده از آن گفتمان های دامنه دار و راهبردی در ارتباط به موضوع حفظ محیط زیست در سطح جامعه ی ما به راه بیافتد. مرکز های اکادمیک و دانشگاهی با این بهانه سیمینار های علمی – پژوهشی را به راه اندازند. رسانه ها میز های مدور ونشست های رسانه یی را راه اندازی کنند و مطبوعات مقالات و گزارش های تحقیقی و مصاحبه های مسلکی در ارتباط به اهمیت و راهکار ها وروش های حفاظت از محیط زیست را تهیه و به نشر برسانند تا اذهان وافکار عامه به اهمیت این موضوع حیاتی پی ببرند و مردم در حفاظت از سلامت محیط زیست همکاری کنند

بحث حفاظت از محیط زیست از آنجا حایز اهمیت فراوان است که با پدیده ی حیات در ابعاد مختلف آن پیوند می رساند. به این معنا که هرچه سلامت محیط زیست را تهدید کند سلامت حیات و از جمله حیات انسانی را نیز تهدید میکند. و سلامت حیات به سلامت محیط زیست وابسته است. و تغییرات اقلیم برخاسته از تغییرات پیش آمده در سیاره ی ما که از ازدیاد گاز های گلخانه یی نشئت کرده است امروزه حیات در ابعاد مختلف را با تهدیدات فراوانی مواجه کرده است.

از همین جا است که امروزه حفاظت محیط زیست به یک بحث جهانی و دغدغه همه ی ملل دنیا تبدیل شده است. بشر امروز برای پاسداشت از محیط زیست هزینه های گزافی می پردازند و ما گواه آنیم که بشر در هر دو سطح ملی و بین المللی سازمان های عریض وطویلی را شکل داده است تا در هر دو عرصه ی نظری وعملی برای سلامت محیط زیست تلاش های مرتبط را به سامان رسانند. بحث حفظ محیط زیستی به یک بحث دامنه دار و تخصصی در حوزه ی مربوط به نظام اکادمیک در سطح جهان مبدل شده و امروزه تحقیقات فراوانی در این حوزه صورت می گیرد. بحث محیط زیست به عنوان بحث مهم در کریکولم تدریسی در دانشگاه ها جا داده شده و بسیاری از کشور های جهان در ساختار تشکیلاتی دانشگاه های خود دانشکده ی محیط زیست را فعال و افرادی را در سطوح بلند علمی اموزش می دهند.

بحث حفاظت از محیط زیست کاملا یک بحث تخصصی است. تعریفی را که امروزه  دانشمندان از حفاظت محیط زیست ارایه می دهند کاملا اکادمیک می باشد. محیط زیست از این نگاه مفهومی را افاده می کند که دارای ابعاد مختلف می باشد. ابعادی چون مدیریت درست منابع وجلوگیری از به هدر رفتن آن و استفاده ی درست از منابع موجود و مقابله با تهدید هایی که سلامت محیط زیست ما را با مخاطره مواجه می کند و پیشگیری از اتفاقاتی که در ارتباط با محیط زیست ما روی میدهد و سلامت آن را تهدید می کند. سر انجام پیشگیری از تخریب طبیعت و جلوگیری از آلوده گی محیط زیست ما و… . مدیریت وبهره گیری درست از منابع به گونه ای که در عین استفاده بردن از آن ها از تخریب وبه هدر رفتن آن نیز جلوگیری شود در بحث توسعه ی پایدار هم مطرح است. استفاده ی ما از این منابع باید مدیریت شده باشد و از این منظر ما به گونه ی از این منابع استفاده باید بکنیم که به یکباره گی خلاص و آینده گان نیز از آن محروم نشود.

ما نباید این اجازه را به خود بدهیم که با بهره گیری حساب نا شده و غیر اصولی خویشتن طبیعت را تخریب کنیم؛ فضای سبز را نابود بسازیم؛ اکوسیستم ها را آسیب برسانیم و گونه های حیات وحش را از بین ببریم و با استفاده ی بی رویه از منابع آبی رو زمینی و ذخایر آبی زیر زمینی این بزرگترین موهبت خداوندی را به رایگان از دست دهیم و آن را به هدر دهیم. و ذخایر ارزشمند زیر زمینی دیگر را خیره سرانه و سود جویانه نابود کنیم و نسل های آینده ی بشریت را از این مواهب  منابع محروم بسازیم.

آنگونه که تا اکنون اتفاق افتاده است. بشر در موازات گسترش مدنیت و به زعم خود شان توسعه وآبادانی طبیعت را مورد دستبرد قرار داد. به هدف توسعه ی کشاورزی بستر خاکی طبیعت را آنگونه که دل شان خواست تسطیح، تخریب وزیر و رو کرد. پوشش طبیعی زمین را به صورت دلبخواهی مورد تصرف قرار داد. جنگلات را قطع کرد و پوشش گیاهی زمین را تخریب کرد. ونیز برای ایجاد کارخانه های صنعتی آنگونه که لازم دید سطح زمین را دستبرد زد و برای استفاده ی خود واز طریق صنایع استخراجی تا دل شان خواست منابع و ذخایر زیر زمینی را بیرون کرده و مورد بهره برداری قرار داد. اکو سیستم ها و زیستگاه های وحش را ویران کرد تا شهر ها گسترش پیدا کند. از محصولاتی که از حمله بر حیات وحش و تخریب اکو سیستم ها به دست آوردند/ می آورند سرمایه اندوزی کرده و زنده گی ماشینی خود را رونق بخشیدند/ می بخشند.

پیامد این همه تخریب طبیعت و به هدر رفتن منابع ومواهب نهفته در ان بوده است که باعث گردیده زنده گی بشر امروز مصایبی را گواه باشد. تغییرات اقلیم که که گفته می شود مصیبت های فراوانی به بار اورده و زنده گی بشر امروز را در ابعاد وسیع و گوناگون متاثر ساخته است یکی از این پیامد ها است. عمده ترین دلیل بروز تغییرات اقلیم انبوه شدن و ذخیره شدن گاز های گلخانه یی در اتمسفر زمین است. که به نوبه ی خود پبامد استفاده ی بی رویه از منابعی می باسد که زنده گی صنعتی برای رونق گرفتن خود برای بشر به ارمغان اورده است. و همچنان زنده گی صنعتی ذخایر زیر زمینی که برای نسل های بشر است را به گونه ی بی رویه به هدر داده و برای سرمایه اندوزی نسل های امروزین و همچنان ملل قدرتمند جهان امروز مورد بهره برداری قرار گرفته و برای سایر ملل پیامد های کشنده و نابود کننده ی به بار اورده است. تغییرات اقلیم نظام آب و هوایی و بستر طبیعی حیات بشر و زمینه هایی را که بشر از ان برای تداوم حیات خود استفاده میکرد زیر تاثیر اورده و باعث بروز پیامد های برای بشر شده است. یکی از این زمینه ها زراعت و کشاورزی است که تغییرات اقلیم و نا منظم شدن نظام آب و هوایی سبب دیگرگونی های فراوانی گردیده است.

برخی به جد و یا از باب تفنن، پاندمی برخاسته از شیوع ویروس کرونا را نوعی قهر طبیعت در برابر بشر قلمداد می کنند و باور دارند که طبیعت با این وسیله خواسته برای بشر این تنبه و هشدار را بدهد که اگر می خواهند زنده گی به حالت قبلی برگردد باید از زیاده خواهی و از دخل و تصرف بی رویه به نظام طبیعت دست بردارند. این عده استدلال می کنند که شیوع ویروس کرونا وپاندمی ایجاد شده نتیجه ی دخل وتصرف ناعاقبت اندیشانه ی بشر به نظام مربوط به طبیعت و از جمله دستبرد به حیات وحش و شکار بی رویه حیوانات و بهره گیری غذایی از ان بوده است  و پاندمی برخاسته از شیوع ویروس کرونا به بشر این درس را داد تا اندکی تکیه به جلو حرکت کند و اینگونه بی رویه به نظام طبیعت هجوم نه برند و به گونه ی ناعاقبت اندیشانه به نظام طبیعت دستبرد نه زنند و از آن بهره جویی نه کنند.

هر طور باشد اما تا جایی که به خود ما مربوط می شود باید توجه داشته باشیم تا از تصرف بی رویه بر طبیعت بپرهیزیم. جنگلات را قطع نه کنیم، آنگونه که متاسفانه از سال ها بدینسو در کشور ما جریان داشته است؛ پوشش گیاهی زمین را تخریب نه کنیم و آسیب نه رسانیم؛ آب ها را هدر نه دهیم و ذخایر آبی زیر زمینی را آلوده نه سازیم؛ حیات وحش کشور خور را مورد دستبرد قرار نه دهیم و از شکار حیوانات به ویژه ان نسل های نادر و نایاب حیوانات پرهیز کنیم و سر انجام اکو سیستم ها را نابود نه کنیم و بگذاریم نسل انواع پرنده گان رشد کنند و میزان آن ها در کشور  ما بیشتر شود.

و گرچه سهم کشور ما در تغییرات اقلیم بسیار ناچیز و در حکم هیچ است و ما فقط قربانی پیامد های ناشی از تغییرات اقلیم استیم؛ و اما نیاز است تا دولت ما در همکاری با دول دیگر جهان در کاستن از پیامد های تغییرات اقلیم از طریق کاستن از نشر گاز های گلخانه یی آنچه را در توان دارد انجام دهد. جهان ما باید از کنار این پدیده ی ویرانگر نه باید به ساده گی عبور کند و آن را نادیده بگیرد و نیاز است در راستای محدودیت پیامد های شوم و ناگوار ان برابر با کنوانسیون پاریس همکاری کنند.

جهان پس از پاندمی ایجاد شده از شیوع ویروس کرونا باید به گونه ی باشد که از مصایب بی شماری که امروزه بشر با آن مواجه است به دور مانده و بار دیگر گواه بروز بلایا ومصایب چون مصایب ناشی از تغییر اقلیم و مصیبت ناشی از شیوع و انتشار ویروس کرونا نه بوده باشد. ما باید برای بهره گیری درست و منطقی از طبیعت برنامه ریزی کنیم؛ محیط زیست خود را محافظت و پاسداشت کنیم؛ و این اجازه را به خود نه دهیم که محیط زیست ما گواه تعرضات و تجاوزات بی رویه گردد. و این شعار را آویزه ی گوش مان بسازیم که حفاظت از محیط زیست حفاظت از حیات است. سلامت حیات بشر در گرو سلامت محیط زیست است و نگهداشت محیط زیست وبرنامه ریزی برای بهره گیری درست از مواهب طبیعت در تداوم سلامت روند حیات انسانی کمک شایانی می کند.

عنابی

ممکن است شما دوست داشته باشید