روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

گسترش سواد در جامعه، نخستین پله پیشرفت و ترقی

براساس ارزیابی و آمار ارائه شده از طریق منابع مربوط به سازمان ملل متحد و اداره یونسکو نهاد های مسئول در وزارت معارف کشور در سالهای اخیر بنابر موجودیت جنگ و نا آرامی ها و عدم امنیت در روستاها و ولسوالی ها، خدمات شایانی را که بتواند نیاز افراد جامعه ما را از بابت آموزش سواد که نخستین پله های نرد بان ترقی و پیشرفت کشور گفته می شود مرفوع سازد نتوانستند انجام دهند.
اما نباید فراموش کرد که با وجود سهل انگاری مسئولان عرصه سواد آموزی در چند سال اخیر و بروز نا امنی های ناشی از جنگ های تحمیلی که منجر به خرابی و ویرانی خانه وکاشانه مردم با دیانت و مظلوم کشور ما گردید، بعد از ایجاد حکومت دموکراتیک موضوعات فرهنگی و عرصه های تحصیلات عالی تا اندازه رشد یافت و درعرصه های تحصیلات عالی خصوصی در کنار مؤسسات تحصیلات عالی دولتی فعالیت های چشم گیری انجام یافت. اما در راستای آموزش سواد و گسترش پروسه سواد آموزی بنابر بررسی های انجام شده خدمات شایان و ستودنی انجام نشده است.
این در حالیست که طبق گزارش های ارائه شده به تعداد ده میلیون از اطفال و نوجوانان کشور ما مصروف آموزش در مکاتب و مؤسسات آموزشی معارف اند، ولی متأسفانه که اضافه از سه میلیون کودک واجد شرایط مکتب، از نعمت سواد محروم اند که اکثریت آنانرا دختران تشکیل می دهند.
این موضوع یعنی پروسه آموزش سواد در حالی مورد تأکید قرار می گیرد که متأسفانه پروسه آموزشی به شمول پروسه سواد آموزی نسبت بروز ویروس کرونا، دچار مشکلات زیادی شده است و جریان آموزش در مکاتب به کُندی مواجه گردیده و امکانات تعقیب دروس مکاتب برای تمام شاگردان معارف از طریق برنامه های آنلاین وسیستم های انترنتی و تلویزیونی امکان پذیر نیست و برنامه های آموزش سواد که با برگزاری کورسهای آموزشی در نهاد های تولیدی و محلات کار صورت می گیرد کاملاً معطل می باشد، اینکه در این زمینه چه تدابیری اتخاذ می شود تا اکنون اعلام نگردیده است.
قابل تذکار است که براساس میزان بالای کم سوادی و بی سوادی در میان جامعه ما و عدم توجه در رابطه به گسترش به پروسه سواد آموزی، مشکل این پروسه به کجا می انجامد، پرسشی است که پاسخ آنرا مسئولان معارف از جمله معینیت امور سواد آموزی باید ارائه نمایند و از تدابیر و تصامیم اتخاذ شده در این عرصه روشنی اندازند.
ولی براساس عقیده کار شناسان و آگاهان و اهل دانش و هدایات و احکام دینی که آموزش علم و دانش و سواد برمرد و زن مسلمان فرض است، باید دولتمردان کشور ما به خصوص وزارت معارف و معینیت سواد آموزی به خاطر گسترش سواد و محوبی سوادی تدابیر جدی تر و پلان های همه جانبه را روی دست گیرند، در قدم اول تعداد کورسهای سواد آموزی را زیادتر سازند، به این معنی که نباید به فراگیری آموزش یک میلیون تن از افراد کم سواد در طول یکسال بسنده کنند، زیرا اگر براساس ارقام ارائه شده حجم افراد کم سواد و بی سواد که تقریباً پانزده میلیون از نفوس کشور ما را در برگیرد و قرار باشد که سالانه یک میلیون آنان از نعمت سواد بهره مند گردند، آیا چند سال نیاز است تا این پانزده میلیون افراد کم سواد، از نعمت سواد برخور دار شوند؟ هرگاه جوانان کم سواد به سن بیست یا بیست و پنج سال قرار داشته باشند بدون شک تا هنگام با سواد شدن سن و سال آنان به چهل سالگی و یا زیادتر می رسد، که در چنین سن و سال اصلاً کمتر حوصله مندی و علاقه مندی برای آموزش سواد برای چنین افراد وجود می داشته باشد، لهذا باید وزارت معارف فعالیت آموزشی سواد آموزی را زیادتر سازند و با ابتکار عمل پروسه سواد آموزی را گسترش بخشند، تابی سوادی از کشور ما رخت بربندد و مردم متدین کشور ما به زیور علم و دانش آراسته گردند و امور زندگی خویش را در پرتو علم و دانش و روشنی چراغ دانش سازمان دهند.
نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید