روزنامه ملی انیس

کشورهای منطقه در برابر افغانستان، سیاست واضح و روشن داشته باشند

جنگ افغانستان یک جنگ نیابتی و تحمیلی است و گروه های مخالف دولت با پول و امکانات کشورهای خارجی در افغانستان می جنگند. از این رو دخالت کشورهای خارجی در امور داخلی و امنیتی کشور  ابعاد جنگ را گسترده تر کرده  رسیدن به صلح و ختم جنگ را نیز پچیده تر و دشوارتر ساخته است. رقابت ها و خصومت ها و تقابل قدرت های منطقه و جهان سبب تجاوز، جنگ و ناامنی در افغانستان گردیده و آسایش و آرامش را از این مردم سلب کرده است.

امروز نیز چرخ جنگ افغانستان نه تنها توسط گروه طالبان و داعش بلکه توسط شماری از کشورهای خارجی می چرخد. اگر کمک ها و حمایت های کشورهای خارجی از گروه های افراطی نمی بود، این جنگ در کوتاه مدت خاتمه پیدا می کرد؛ ولی امروزه جنگ در افغانستان به یک فرایند پایان ناپذیر تبدیل شده است. اکنون جنگ بخشی از زندگی روزمره مردم این سر زمین را تشکیل می دهد.

گزارشها حاکی از آن است که گروه طالبان با پاسپورت کشورهای خارجی به هرجا که بخواهند سفر می کنند. افراد طالبان و داعش از کشورهای خارجی به صورت پنهانی پول دریافت می کنند و اجازه می‎یابند تا از مردم و از سایر دونرهای موجود در آن کشورها پول دریافت کنند. این گروه ها از کشورهای  خارجی نیازهای تسلیحاتی خود را تأمین می کنند و از جغرافیای کشورهای دیگر به عنوان عقبه امن استفاده
می کنند
.

جنگ برای رهبران گروه های تروریستی به یک تفریح ویا یک امتیاز تبدیل شده است و آنها درسایه جنگ، به ثروت های کلان دست یافته اند وصاحب کارخانه ها وجایدادهای بزرگ شده اند وبه تجارت های کلان دست پیدا کرده اند؛ اما این جنگ برای پیروان این گروه ها و برای مردم افغانستان،به  بدبختی  فقر، بیکاری، عقب ماندگی  دشمنی و مرگ بدل شده است. همه روزه صدها تن در افغانستان کشته می شوند و صدها خانواده بی خانمان می‎شوند و صدهای دیگر مجبور به مهاجرت می شوند.

جنگ پروسه های بازسازی را در تعدادی از مناطق متوقف کرده و آهنگ رشد، ترقی و پیشرفت در کشور را سد کرده است. به همین دلیل مردم افغانستان از هر طرح و پلانی که به صلح و امنیت  بیانجامد  استقبال می کنند.

اما این طرح ها و پلان ها چه از طرف حکومت افغانستان باشد و یا کشورهای خارجی باید شفاف و تمام جزئیات آن در اختیار مردم افغانستان قرار بگیرند. طرح ها و تماس های پنهانی کشورهای خارجی با گروه های مسلح مخالف دولت  با توجه به ناهمگونی سیاست کشورهای منطقه در افغانستان  حساسیت برانگیز بوده و کشورهای رقیب را به واکنش متقابل وا می دارد.

اگرچه چندین سال است که از تماس ها و کمک های برخی کشورها با گروه طالبان خبر داده می شود و در مواردی این تماس ها، گفتگوها و حمایت های علنی هم شده است، اما حکومت افغانستان آنچنانی که انتظار می رفت  نتوانسته کشورهای خارجی را قانع سازد که هر نوع تماس آنها با طالبان و یا سایر گروه های مخالف دیگر باید با مشوره حکومت بوده و جزییات تماس ها و گفتگوها به اطلاع حکومت افغانستان رسانده شود.

گفتگوهای پنهانی و به دور از چشم حکومت افغانستان، به هرحال شک و تردیدهایی را در مورد سیاست های آن کشورها در قبال مسایل افغانستان بر می انگیزد و به نوعی عدم صداقت آن کشورها را با حکومت افغانستان برملا می‎کند.

محمد اشرف غنی رئیس جمهور کشور به همین دلیل طرح روابط دولت با دولت را پیش کش کرد و از همه کشورها خواست که باید مناسبات سیاسی میان دولت ها شکل بگیرد و نه دولت ها و گروه ها. در این اواخر شایعاتی وجود دارد که شماری از کشورها به طالبان اسلحه می‎دهند تا در برابر داعش بجنگند. سؤال اینجاست وقتی طالبان به صورت مداوم با حکومت افغانستان می جنگند و سربازان اردو و پولیس ملی را به شهادت می رسانند، پس چه ضمانتی وجود دارد که این گروه از سلاح های دریافت کرده در برابر حکومت افغانستان استفاده نکنند. این مسایل و ده‎ها مسایل پیچیده دیگر ایجاب می کند که حکومت افغانستان به طور جدی از کشورهای همسایه و منطقه بخواهد که در برابر افغانستان مناسبات واضح و شفاف داشته باشند و از سیاست های دوگانه و چندگانه بپرهیزند، زیرا ادامه جنگ در افغانستان نه تنها به ضرر این کشور است، بلکه تهدید بزرگی برای کشورهای منطقه نیز می باشد.

روی این اساس کشورهای منطقه بایست در تبانی با دولت افغانستان روند صلح را به پیش ببرند و نگذارند شماری از کشورهایی که در پی تطبیق اهداف ستراتیژیک خود در افغانستان، هستند، این روند را به بازی بگیرند. 

  احمد نوید

ممکن است شما دوست داشته باشید