روزنامه ملی انیس

پروژه های زیربنایی و تأسیسات عام المنفعه به حراست و حمایت نیاز دارد

منازعات مسـلحانه و فعالیت های هراس افگنانه در افغانسـتان،  پیامدهای مخرب در این کشور دارد و باعث شده است که دسترسی مردم به خدمات عامه محدود و حتا ناممکن شود.

سازمان صحی جهان اعلام کرد (از آغاز سال ۲۰۱۹ میلادی تاکنون با افزایش درگیری‌ها و هدف قرارگرفتن مراکز صحی در افغانستان،  ۱۱۱ مرکز صحی دراین کشوربسته شده است )

این سازمان همچنان گفته است (از آغاز سال ۲۰۱۹ میلادی تاکنون ۸۷ مورد حمله بر تأسیسات صحی در ۱۸ ولایت و ۵۳ ولسوالی افغانستان صورت گرفته است که درآن۱۳۴ مرکز صحی به گونه کامل ویران شده است و به ۲۰ مرکز صحی دیگر خسارت وارد شده‌است. در این مدت ۱۴ کارمند صحی در افغانستان کشته شده اند و ۱۲ تن دیگر زخم برداشته‌اند.)

این گزارش درست زمانی منتشر می شود که روز گذشته افراد مسلح ناشناس یک مکتب دخترانه را در ولسوالی شکردره کابل به آتش کشیدند اخیراْ بر یک مکتب در شهر مزارشریف با بمب دستی حمله شد .

این در حالی است که با ادامه جنگ در کشور، همه روزه زیر بناها، سرمایه های شخصی و سرمایه های ملی(مراکزصحی، آموزشی، تولیدی و تجاری) در کشور تخریب می شود.

با تخریب و آسیب دیدن این مراکز(تاسیسات عامه) هزاران تن از شهروندان از دسترسی به خدمات آموزشی، صحی و رفاهی محروم شده‌اند.

مردم مابه این باوراندکه تخریب زیرساخت‌ها و وارد کردن زیان‌های اقتصادی به مردم یکی از اهداف گروه‌های تروریستی است.

این گروه‌ها افزون بر کشتار بی‌رحمانه غیرنظامیان، غارت وویرانی زیرساخت‌ها، موزیم ها، آثار فرهنگی و تمدنی را در کارنامه‌های سیاه خود دارند وثابت کرده اند که جنگ آنان با مردم است.

خشـونت های برخاسته از فعالیت گروه های هراس افگن ، بـرزندگـی کودکان، افراد بیمار،کارکنان بخش های آموزشی وصحی وظرفیت ها در کشوراثرگذار است.

با ادامه فعالیت های هدفمندانه گروه های مسلح مخالف،  نظام آموزشی  ارائه خدمات صحی و اجتماعی وفعالیت های اقتصادی در کشور آسیب می بینند و این کار فقط دشمنان افغانستان را به مقاصد شان می رساند.

سازمان های استخباراتی شماری از کشور های منطقه،  دور ماندن افغانستان‎را از زندگی متمدن امروزی ،  یک هدف می دانند و تلاش دارند از هرامکان کار گیرند که افغانستان یک کشور عقب گرا باقی بماند.

گروه های هراس افگن ومسلح که از این سازمان ها دستورمی گیرند و از آنان پیروی می کنند عامل بازدارنده رشد در کشور اند.

با تأسف این گروه ها که خود را جهادگر و حافظ منافع افغانستان معرفی می کنند در تحقق برنامه های بیگانگان ممد واقع شده اند.

مکتب، کلینیک، شفاخانه، سرک، پل و پلچک و…سرمایه ملی است که نباید نسبت به آنها دید منفی داشت و یا این امکانات را اهداف سیاسی، نظامی معرفی کرد  و یا هم با ایجاد پوسته و قرارگاه در مکتب و کلنیک مانع دسترسی کودکان و مردم به خدمات عامه(آموزش و صحت) شد.

پروژه های زیر بنایی و تاسیسات عامه به حراست وحمایت مردم نیازدارد نباید آن را اهداف سیاسی و یا نظامی پنداشت بل باید به عنوان سرمایه مردم از آن حفاظت کرد.طالبان که خود را بخشی از مردم می دانند، یک تعهد تازه دهند و دیگربه تاسیسات عامه و پروژه های عمرانی  آسیب نرسانند.

ممکن است شما دوست داشته باشید