روزنامه ملی انیس

پاک نگهداشتن محیط زیست ،مسئولیت شهروندی ماست

داشتن محیط پاک،عاری ازدودوغبار واستفاده ازآن حق مسلم هر شهروند است.حفاظت از محیط زیست مسئولیت ملی بوده و این یک راهکار جلوگیری از مرگ تدریجی در امر مبارزه با چالشهای محیط زیست می باشد. وقتی ما در اجتماع زندگی می کنیم شرایط و معیار های زیست همه گانی را در نظر گرفته در تطبیق و عمل کرد آن در قبال محیط و ماحول ما، پیروی از آن را جزء عمل خود قرار بدهیم. شهرما خانه ما ؛ این کلمه منطقی و کاملاً‌ به جاست. هر گاه ما نخواهیم که خانه ما آلوده با کثافات و یا منبع زباله باشد، پس شهر ما نیز خانه بزرگ ما است. نباید گذاشت خانه بزرگ خود را ملوث نگهداریم و آسیب آن به اعضای خانواده و یا همسایه، خلاصه به هموطنان ما نرسد. زیرا این حرف بزرگان را همیشه باید گرامیداشت : «چیزی که به خود می پسندی به دیگران هم روا داری کن و چیزی را که برای خود روا نمی داری به دیگران هم مپسند» هرگاه ما از خانه و خانواده خود حفاظت می کنیم اما کثافات را از خانه به کوچه و یا محیط و ماحول خود پراکنده می سازیم. باید بدانیم که دررعایت فرهنگ شهری کوتاهی کردیم. جزمنافع شخصی، نفع دیگران را پامال کردیم و حتا به حقوق حقۀ دیگران ارزشی قایل نشدیم. هستند خانواده هایی که درامتداد تپه ها وکوه بچه های شهر، محل سکونت اختیار کرده اند اینکه از روی مجبوریت است ویاخیر ؟ درساختن بدرفت های منازل به شیوه بومی اکتفاکرده اند. هرگاه انبارهای کثافات وزباله ها تجمع می نماید خصوصاً هنگام ریزش باران شدید موسمی این انبارهای کثافات را به داخل جوی وآب روهای مقابل خانه های شان می ریزند. آب باران باسرعت فوق العاده از تپه های بلند همۀ آن را به روی جاده های شهر سرازیر می نماید. درنتیجه همه کثافات به طرف شهر که مرکز تجمع هموطنان مااست سرازیرگردیده جاده ها وسرکهای موتررورا به صورت فجیع مملو از نجاست می گرداند. بعضاً دربخش های از شهر کابل دیده می شود که موظفین شاروالی این کثافات وزباله های میان جویچه های سرکهای عمومی را کشیده به گوشه های سرک قیر انبار می نمایند. تا زمانی که آنها را به خارج شهر انتقال می دهند روز ها می گذرد. از یکسو تاآنگاه که لای ولوش است مردم از بوی وتعفن آن به عزاب اند، هنگامی که در اثر برودت هوا خشک می گردد زیر تایروسایط نقلیه گردو غبارش به هوا بلند گردیده به صورت مکروب آلود گی محیط را دوچندان می سازد. این کار سبب می شود که اکثر مردم شهر به عاملین این کار بدو رد گفته واز عمل کرد منسوبین شهرداری شکایت نمایند. بدین ترتیب ماخود خواسته ویاناخواسته بحران محیط زیست را به اوجش رسانیده ایم . زیرا فقط راحتی خود و خانواده خود را در نظر گرفتیم و بس. هیچ گاه به فکر صحت وسلامتی همسایه، دوستان، عقارب و هموطنان خود نبوده ایم. اینکه در اجتماع چه مسئولیت داریم و وظیفه ایمانی و وجدانی ما در قبال صحت و سلامتی شهروندان ما چه است، را ندانسته ایم. اگر ما نزاکت های شهر نشینی و همزیستی را در نظر داریم باید احساس مسئولیت کردن را از چوکات خانواده و اعضای آن به صوب محل، منطقه و شهر خود قبول و در انجام اعمال مثبت شهری آن را گسترش دهیم. هرگاه خریطه از زباله را از خانه می کشیم آن را به صورت درست به زباله دانی بریزیم. یا هموطن ما که آگاهانه و یا نا آگاهانه در پراکنده سازی زباله دانی ها دست می یازد و یا خریطه کثافات را به روی جاده و یا محل زیست پراکنده می سازد، بازبانی نرم و محبت آمیز راه درست را برایش توصیه نماییم، ممکن در آینده این توصیه را فراموش نکند. به همین ترتیب در جمعاوری و نگهداشت محل و مکان زباله دانی های شهر اگر با توصیه و رهنمایی به شهریان عزیز همکار باشیم، ممکن در پاکی و صفایی شهر و یا در جلوگیری از پرازیت میکروب امراض مختلف از انبار های کثافات پراکنده شده، سبب کمک به صحت و سلامت شهروندان ما شده باشیم. اگر ما روزانه یک یک خریطه و یا قوطی خالی باطله را از روی جاده،‌ کوچه و یا محل زیست ما به زباله دانی های معین شده، بیاندازیم. ممکن روزی در شهر ما صدهاوهزاران خریطه زباله و یا قوطی و امثال آن از محل و مکان زیست ما جمعاوری گردیده در پاکی وصفایی شهر با مسئولین شاروالی کمک شایانی کرده باشیم. این درست است که منسوبین شاروالی در جمعاوری زباله ها مسئولیت وظیفوی دارند، ولی اگر ما شهریان با منسوبین مربوط دست با دست هم ندهیم هیچ نهادی به تنهایی از عهده پاکی و صفایی این شهر پرجمعیت بدر آمده نمی تواند. چون می خواهیم خانه ما و همچنان شهر ما از انبار کثافات پاک باشد، باید اول در پاکی و نظافت پیشقدم باشیم، زیرا پاکی جزء ایمان است. بدین اساس صفایی و زیبایی خانه و شهر مسئولیت دینی و ایمانی ما از یک طرف احترام به صحت و سلامتی خود و همشهریان خود از جانب دیگر ما را وادار می سازد که درین مسئولیت خطیر از همه مقدم تر خود در پاکی وصفایی شهر،محل، منطقه و خانواده خود ابتکار عمل را در دست بگیریم. تا از یک طرف خانه و شهر ما منزه و صفا باشد و از جانب دیگر سلامتی خود، خانواده و همشهریان عزیز را از خطر امراض مختلف وقایه کرده باشیم. به امیدآن روزی که فرهنگ شهرنشینی درسراسر کشورعزیزما به خصوص شهر زیبای کابل همه شمول گردد.
*************ن- فروتن

ممکن است شما دوست داشته باشید