روزنامه ملی انیس

وحدت و همدلی می تواند بر مشکلات کنونی کشور نقطه پایان بگذارد

گفته می شود هرازگاهی که نظر و دیدگاه اندیشمندان علوم سیاسی، اجتماعی و اهل خبره در امور سیاسی و جامعه شناسی را در پروسه زندگی اجتماعی کنونی که بدون شک از روند رویدادها متأثر گردیده است در افغانستان مورد بررسی همه جانبه قرار دهیم، دیده می شود همیشه تأکید برآنست که گسترش جامعه و موفقیت اعضای آن در وحدت و یکپارچگی نهفته است. بر اساس تجارب جوامع مترقی و پیشرفته وحدت  و یکپارچگی جامعه را به سوی رفاه و خوشبختی رهنمون می گردد، چرا که همگرایی از بروز بی اتفاقی و تفرقه جلوگیری می نماید که به این اساس وحدت و همدلی تضمینی بر ایجاد و تحکیم صلح است و مشخصه دیدگاه و عملکرد اهل خبره و دانش.

اما برعکس تفرقه خصلت دشمنان جامعه گفته می شود. بنابر این ملحوظات آگاهان و کارشناسان عرصه های سیاسی و اجتماعی به این باور اند که وقتی وحدت و همدلی در میان اعضای جامعه، اراکین دولتی و رهبران حکومت وحدت ملی بنابر تعهدات شان در برابر جامعه در اوقات مختلف به خصوص در هنگام ارائه خطوط اساسی یا خط مشی سیاست داخلی و خارجی مبنی بر تطبیق پلان های سازندگی، رعایت تعادل و توازن در تطبیق پروژه ها در سطح ولایات و نهادهای دولتی تحکیم یابد و همگرایی جایگزین بی اتفاقی و تفرقه گردد، بدون شک صلح و امنیت و اتفاق و اتحاد در کشور جنگ زده ما حکمفرما می گردد و در پرتو آن همنوایی در تمام عرصه های حکومت داری گسترش می یابد و دیگر هیچ گاه شکر رنجی ها باقی نمی ماند، فضای برادری نسبت به هر وقت دیگر تحکیم می یابد.

اما اگر شکررنجی هایی که بالاثر تلاشهای افراد و گروه های جاه طلب و مغرض تحت هر عنوان و هدف که ایجاد گردیده گسترش پیدا می کند، از امکان بدور نیست که میان زعمای حکومت وحدت ملی و بزرگان کشور بی اتفاقی و تفرقه ایجاد گردد و حتا شیرازه صلح و امنیت نسبی که در کشور جنگ زده ما باقیمت جان و قیمت خون هزاران تن از جوانان و فرزندان این سرزمین حاصل گردیده فدای اگر مگرهای گروپ های به اصطلاح سیاسی افراد جاه طلب و تفرقه افگن که در حاشیه حکومت قرار دارند و نظاره گر آتشی که با ایجاد شکررنجی ها و تفرقه افگنی روشن و شعله ور ساخته اند شود. بدون شک در کمترین زمان تخم دشمنی را رشد بدهد و تمام پلان های تدابیری که از آوردن ایجاد حکومت وحدت ملی شامل برنامه های درازمدت و کوتاه مدت گردیده، قبل از تطبیق و پیاده شدن نقش برآب خواهد شد، حتا جای شک نیست که دستاوردهای که در عرصه های نظامی به قیمت گزاف و جان فشانی های نیروهای امنیتی سربه کف کشور حاصل گردیده است دوباره ازدست برود.

اما آنچه که برنگرانی های کنونی و اخیر فزونی بخشیده است و بر اساس برداشت مردم از آن بوی تفرقه و رنجش خاطر میان زعمای کشور به مشام می رسد و تأثیرات آن نه تنها بالای روحیه مردم بلکه میان اراکین دولت و رهبران سیاسی کشور و حمایت کنندگان افغانستان نیز اثرمند شده، شکررنجی ناشی از بگومگوهای لفظی است که حتا تا سطح کشورها تأثیرات آن اثرمند گردیده باید به زودی جلو آن گرفته شود و زعمای حکومت وحدت ملی نیز از حوصله مندی و بردباری کار بگیرند چرا که با شدت یافتن و بزرگ شدن حرفهای میان تهی که بدون ایجاد دردسر چیزی دیگر در قبال ندارد، نه تنها در عرصه های سیاسی، بلکه در عرصه های نظامی که دشمن برای چنین لحظات در کمین نشسته، بناءً مشکلاتی را رونما خواهد ساخت و بازهم آب به آسیاب دشمن خواهد ریخت.

بناءً نباید فرصت از دست برود و برخوردهای لفظی کم اهمیت، به معضل های بزرگ اجتماعی مبدل گردد. لهذا باید هرچه زودتر جلو این رویدادهای ناشی از اگر و مگرها که علل عمده یی آن همان نارضایتی و اختلاف ها می باشد. باید هرچه زودتر گرفته شود. نباید در چنین حالت نظامی و سیاسی که تازه اشتراک کنندگان نشست بروکسل برای تقویت نیروهای امنیتی و آبادانی کشور کمک های چند میلیاردی را تعهد کرده اند و اشتراک کنندگان نشست عربستان سعودی برای تأمین صلح و امنیت تأکید زیاد کرده اند فرصت طلایی ضایع شود و وحدت  همگرایی، دوستی ها و صمیمیت ها میان رهبران و نهادهای اجتماعی خدشه دار گردد و دشمنان از بروز اختلافات شادمان گردند.

نوری هروی

ممکن است شما دوست داشته باشید