روزنامه ملی انیس

هماهنگی سیاسیون، صلح راتقویت وازمداخله بیرونی ها جلوگیری می کند

درین مقطع حساس که زمینه دیالوگ، مذاکرات وتحکیم صلح درافغانستان مهیاگردیده است. طرفین  باید تلاش نمایند تابه این جنگ ۴۰ ساله که جزویرانی وتباهی حاصل دیگری نداردخاتمه دهند.اکنون جامعه جهانی، کشورهای منطقه ومردم افغانستان همه بایک صدادرین کشور طرفدارآمدن یک فضای مملوازاعتماد وتحکیم صلح وثبات درین کشوراند. زیراجنگ در افغانستان زمینه را برای رشد افراطیت مذهبی، تروریزم بین‌المللی، قاچاق مواد مخدر و سلاح و موج بزرگ مهاجرت در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی فراهم ساخته است. هم‌زمان با خروج امریکا، زمینه‌های تحکیم مشروعیت نظام بیش‌تر از پیش فراهم گردیده پایه‌های جمهوریت که سال‌ها در مقابله با گروه‌های مختلف تروریستی بین‌المللی سینه سپر کرده‌اند، باید مستحکم‌تر شوند تا دست‌آورد‌هایی هژده سال اخیر حفظ و تقویت گردد.حکومت واحد مرکزی در بر گیرنده‌ تمامی جناح‌ها به نفع کشور است، اما تشکیل قدرت‌های موازی با حکومت و اعمالی که باعث تضعیف نظام می‌شود به‌ نفع کشورنبوده دست‌یابی به صلح را محدود‌ می‌سازد. در وضعیت کنونی به سیاست‌مداران کشور لازم است تا همه در آیینه‌ یک حکومت واحد خود را دیده و از بزرگ‌ ‌سازی اختلافات داخلی پرهیز نمایند.

هماهنگی سیاست‌مداران کشور با در نظر داشت شرایط فعلی،پروسه صلح راتقویت کرده ازمداخلات بیرونی جلوگیری خواهدکرد. طرف های درگیرباید ازجنگ دست کشیده واردپروسه گفتگوهای بین الافغانی شوند. تادامنه جنگ وگسترش تروریزم بین المللی ازمنطقه برچیده وصلح وثبات درین حوزه حاکم گردد. گروه های متخاصم، جنک راکنارگذارند اهداف خودرااز طریق دیالوگ و مذاکره بایک دیگر درمیان گذاشته راه معقول را جهت ختم جنگ به جستجو بگیرند. زیرا صلح به مردم و نهادهای رسمی افغانستان مربوط می‌شود و صلح به معنی بازگشت به عقب و فراموش کردن دستاوردهای ۱۸ سال گذشته نیست. شرایط فعلی افغانستان حساس است و پنجره‌ای برای گفتگوهای صلح باز شده‌است. اکنون زمان آن فرا رسیده که تمام افغان‌ها آینده کشور خود را رقم زنند. پیشرفت‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بخصوص حقوق زنان و اقلیت‌ها در ۱۸ سال گذشته نباید نادیده گرفته شوند. قانون اساسی و ساختارهای که بر اساس آن بنا شده در نظر گرفته شود و افغان‌ها خود مالکیت روند صلح را به عهده داشته باشند، ثباتی را که افغانستان برای ۴۰ سال خواستار بوده باید با قانونمندی و حاکمیت قانون به دست بیاورد، زیرا با مشارکت همگانی و حاکمیت قانون ثبات به وجود می‌آید. ثباتی که از طریق زور به دست بیاید زمینه آغاز جنگ دیگری خواهد شد. این کشور از خشونتی رنج می‌برد که محصول شرایط داخلی، بین‌المللی، منطقه‌ای و تضادهای جهان اسلام است.  مذاکرات بین الافغانی همه شمول،آتش بس ودست یافتن به صلح باتوافق تمام افغانها ازمولفه های اصلی مذاکرات به شمارمی رودتابتوانند درباره سرنوشت آینده کشورخودتصمیم بگیرند. مردم کشور به اصل مذاکره وگفتگوبرای دست یافتن به یک صلح دوام داروعادلانه باورمنداند. آگاهان امورسیاسی می گویندایالات متحده در کنار طالبان باید به گفتگو و مذاکره با کشورهای منطقه وجهان می‌پرداخت، چون طالبان از روابط و مناسبات نزدیک با این کشورها برخوردار هستند. دیپلوماتان سابق امریکا می گویند:  امریکا بدون مشارکت ایران، روسیه و چین نمیتواند صلح را در افغانستان برقرار کند و در مبارزه با تروریزم پیروز شود. 

امریکا در نتیجۀ مذاکرات مستقیم با طالبان، به زودی به این نتیجه میرسد که بدون همکاری کشورهای منطقه نمیتواند مذاکرات صلح را به هدف برساند. زیرا، طالبان به تنهایی نمیتوانند در مورد صلح تصمیم بگیرند.  بعضی راعقیده به این است، امریکایی‌ها بیشتر از این‌که به‌دنبال صلح و تامین امنیت در افغانستان باشند، نگران حضور رقیبان نظامی و سیاسی منطقه‌ای خود در این کشور اند. ایالات متحده امریکا پیش از این در زمان ریاست جمهوری بارک اوباما، بارها تاکید داشت که مسئله  جنگ افغانستان با طالبان یک مسئله  داخلی است، امریکا هیچ دخالتی در آن ندارد و باید توسط خود افغان‌ها حل شود.این رویکرد امریکا زمانی تغییر کرد و خود را در قبال جنگ افغانستان مسئول دانست که بازیگران جدیدی مانند روسیه، چین و ایران وارد این جنگ شدند. با وارد شدن رقبای ایالات متحده امریکا در جنگ افغانستان، واشنگتن به حدی به صلح درین کشور علاقه‌مند شد که حتی یک نماینده ویژه‌ای را در این عرصه به افغانستان فرستاد. چون واشنگتن فکر می‌کند که حضور رقبای آن‌ در افغانستان دو مشکل جدی را متوجه امریکا خواهندساخت؛ حضور امریکایی‌ها را در این کشور به‌چالش بکشانند و از نیروهای بنیادگرای افراطی علیه امریکایی‌ها استفاده کنند.

امروز همه خواستار صلح و آرامش در افغانستان هستند و برای رسیدن به این هدف، پاکستان نباید به پناهگاهی برای طالبان، شبکه حقانی و دیگر گروه‌های تروریستی تبدیل شود. مذاکرات صلح با طالبان باید افغانستان شمول بوده و با ضمانت بین‌المللی انجام شود تا جنگ در کشور خاتمه یافته و صلح پایدار تأمین گردد. صلح پایدار زمانی در کشور تأمین خواهد شد که همه گروه های سیاسی در داخل کشور و نیز کشورهای منطقه و جهان بدانند که منافع آنان در این روند تأمین شده است. آگاهان امورسیاسی براین مسئله تاکید دارند:  اگر طالبان حاضر به گفتگوهای مستقیم با دولت افغانستان نشوند، هرگونه معامله آمریکا با طالبان درباره افغانستان فاقد مشروعیت بوده و اجرایی نخواهد شد. بنابراین عدم گفتگوی طالبان با دولت افغانستان، میتواند تمام گفتگوهای صلح آمریکا با طالبان را با شکست روبرو کند.مردم افغانستان توقع دارندکه مذاکرات صلح میان طالبان و امریکا با بن بست مواجه نشود و اجماع ملی، منطقو‌ی و جهانی برای صلح در افغانستان به وجود آید.

باآنکه همه می دانند طالبان در مذاکرات صلح با امریکا از خود اختیاری ندارند و با توجه به روابط تازه این گروه با روسیه، ایران و برخی کشورهای دیگر، این مسئله  برای روند گفتگوهای صلح مشکل ساز خواهد شد.این حقیقت ازامکان دورنیست که طالبان در گفتگوهای صلح به نفع مردم افغانستان نمی اندیشند و از زبان کشورهای دیگر در مورد مسایل افغانستان صحبت می‌کنند. از آنجای که جنگ افغانستان عوامل منطقوی وجهانی دارد و تحمیل شده بر مردم افغانستان است باید طرف‌های مذاکره با درایت و متانت این موضوع را درک ودرجستجوی راه حل آن برآیند. صلح خواست مردم افغانستان است و معنی صلح به هر هم‌وطن ما این است که با آمدن صلح امنیت بایدبرقرار گردد. برای تامین صلح پایدار نیاز است تا نیروهای امنیتی و دفاعی کشور، نقش اساسی خویش را درتأمین امنیت بیشتر سازند.

آغوش مردم کشورباز است باید همدیگر را بپذیریم و بر اساس اصول و قواعد به پیش برویم.گذشت وانعطاف پذیری یگانه راه حل مشکلات کشوراست که باآن خودرا عیار بسازیم، تایکدیگر را در راه آبادانی کشورکمک نموده وبرمشکلات فایق گردیم. انتظار‌ها چنین است که سال ۲۰۲۰ شاهد آتش بس در افغانستان و آغاز مذاکرات بین الافغانی به ویژه میان طالبان و حکومت افغانستان باشد و زمینه برای صلح پایدار در این کشور فراهم شود. مردم افغانستان آرزودارند، طالبان پیش از همه باید نشان دهند که یک گروه افغانی  هستند و به صلح بین الافغانی بدون اعمال سلطه و نفوذ کشورهای خارجی، اعتقاد دارند. مذاکرات بین الافغانی همه شمول،آتش بس ودست یافتن به صلح باتوافق تمام افغانها ازمولفه های اصلی به شمارمی روندتابتوان درباره سرنوشت آینده کشورخودتصمیم گرفت.

م- مرزی

ممکن است شما دوست داشته باشید