روزنامه ملی انیس

نقش علمای دین، مردم و حکومت در روند صلح، اثرگذار است

صلح و ثبات از جمله نیازهای فطری بشر است و تنها در سایه این موهبت الهی می توان به صلح و ثبات دایمی، همچنان تعالی و ترقی در کشور، دست یافت، در مدت این همه سال ها جنگ و خشونت در افغانستان، دستیابی به صلح، ثبات و امنیت، گویی به آرزوی دست نیافتنی مبدل گردیده، در حالی که به وضاحت معلوم می گردد که علاوه بر اجماع ملی، اجماع جهانی نیز در این راستا شکل گرفته است.

بناءً صرف نظر از بسیاری عوامل خارجی در عدم دستیابی به صلح در کشور، شناخت این اصل به اساس مبانی اسلامی و دساتیر قرآنی با توجه به اوضاع کنونی در افغانستان، قابل بررسی است، زیرا دین انسان ساز اسلام خود منادی صلح در جهان است و در آموزه های خود با صراحت، اهمیت این اصل را به صورت همه جانبه تعریف کرده، اما با وجود این همه، امروز دیده می شود که جناح های مذاکره کننده، صرف خواست ها و دیدگاه های خود را مدنظر داشته و آن را ارجحیت می دهند، اما به خواست ها و دیدگاه های شهروندان درد دیده و زجر کشیده افغانستان که قربانیان اصلی جنگ در این کشور اند، تمکینی نمی کنند، زیرا این یک اصل است که در مذاکرات صلح و تفاهم، باید چیزی را از دست داد تا به هدفی که همانا صلح سراسری، ختم جنگ و برادر کشی، به دست آوردن وقار ملی و زمینه سازی برای خروج نیروهای خارجی از کشور است، رسید.

متأسفانه حالا دیده می شود که با گذشت زمان خواست ها بیشتر شده و هردو جناح روی منافع خود می چرخند و به منافع مردم افغانستان توجهی ندارند که احتمالاً ادامه این وضعیت، روند صلح را به بن بست بکشاند.

در تازه ترین گزارش مجله تایمز نوشته شده است که امریکا و طالبان روی امضای توافقنامه نزدیک شده اند که این توافقنامه دربرگیرنده دو اصل یعنی خروج قوای خارجی از افغانستان و دومی این که طالبان باید تضمین بدهند که گروه های تروریستی از خاک افغانستان علیه امریکا و متحدانش، استفاده نمی کند، دو اصل دیگری که برای مردم افغانستان بیشتر از هر مسئله دیگر با اهمیت است، آتش بس دایمی و گفتگوهای بین الافغانی می باشد که این دو موضوع را به نشست های بعدی که احتمالاً در ناروی برگزار گردد، محول کرده اند.

اما موضوعی که پای امریکا و متحدانش را به افغانستان کشاند طالبان به آن اشاره نداشته یعنی قطع رابطه با گروه القاعده و….

روی این اساس مردم افغانستان انتظار دارند در نشست های بعدی صلح، نقش مردم، حکومت و علمای دین برجسته باشد، زیرا همین سه نهاد و عنصر اساسی و اثرگذار در جامعه امروزی افغانستان اند که هر روند ملی و دموکراتیک را مشروعیت و اهمیت می بخشند و زمینه اجرایی آنرا مساعد می سازند، در غیر آن مردم افغانستان به توافقنامه هایی که در عدم حضور نمایندگان شان به امضا برسد، به دیده شک به آن خواهند نگریست.  

ممکن است شما دوست داشته باشید