روزنامه ملی انیس

منافع کشورهای همسایه در تأمین صلح وثبات افغانستان نهفته است

مردم ما ازهرقدمی که برای تأمین صلح درکشور توسط نهاد، کشورهای منطقه ویادرسطح جهانی برداشته می شود،قدردانی می نمایند. آنچه که این مردم خسته ازجنگ به دنبالش هستند ترک مناقشات و برقراری صلح دراجتماع انسانی است. اقدامی‎که برای ایجاد تفاهم و توافق میان طرف‎های درگیر به شیوۀ پذیرش نظام مردم سالار به اتحاد آشتی‎جویانه و قوانین جهان گستر دست می‎یابند،آرزوبرده می شود. گروه‎های القاعده، طالبان، داعش و گروه‎های مسلح غیر مسئول در گوشه، گوشه کشور ایجاد و هر کدام به نوبه خود در صدد تخریب و ویرانی آبادی‎های این سرزمین تلاش دارند. اگردرمبارزه با تروریزم ودهشت گران منطقوی ازسوی جامعه جهانی وکشورهای منطقه تغافلی صورت بگیرد،کشورهای منطقه و جهان ازین آشوب در امان نخواهندماند. بنا برین جهانیان به خصوص کشورهای بزرگ منطقه متوجه این نکته شده‎اند، آتشی که امروز مردم ما در آن می‎سوزند و از تباهی کشورشان رنج می‎برند شاید فردا این آتش دامن‎گیر آنان گردد. بر همین مبنا است که طرح چهارچوب راه رسیدن به صلح ویا راه مبارزه بااین پدیده شوم را هرکدام ازین کشورها به طریقه خودبه جستجو گرفته اند. سرگئی لاوروف وزیر خارجه روسیه در حاشیۀ هفتادوسومین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد در یک کنفرانس خبری در نیویارک گفت: مسکو هرگز اجازه نخواهد داد تروریستان شکست خورده از ادلب سوریه به افغانستان و یا مناطق دیگری فرار کنند،آنان باید نابود و یا هم در نهایت به دادگاه سپرده شوند. در جریان یک سال پسین به ویژه پس از شکست داعش در عراق و سوریه، شمار تروریستان خارجی در افغانستان افزایش یافته است. تروریستان با استفاده از مرزهای باز ایران و پاکستان به افغانستان میآیند و در مناطق مرزی در شرق و شمال کشور مسکن‌گزین می‌گردند. تروریستان خارجی به مراتب خطرناک‌تر از گروه های داخلی به جنگ با دولت و نیروهای خارجی می‌پردازند. بعضی ها می‌گویند که داعش و طالبان مسیر انتقال نیروها و تجهیزات جنگی‌شان را از جنوب به شمال هموار ساخته‌اند. برخی ناظران مدعی شده بودند که تروریستان با استفاده از هواپیماهای خارجی از بیرون مرزها به ولایت ننگرهار در شرق افغانستان منتقل می‌شوند. گفته می شود صدها عضو گروه داعش در ولایت ننگرهارحضور و فعالیت دارند. تروریستان خارجی عمدتاً در چوکات گروه تروریستی داعش به نبرد می‌پردازند. البته زیر چتر تحریک طالبان، شبکۀ القاعده، تحریک طالبان پاکستان، جنبش اسلامی یا حزب حرکت اسلامی ازبکستان، و شبکه حقانی، حضور دارند. در حال حاضر، داعش بزرگترین تهدید در برابر کشورهای منطقه به حساب رفته و اهدافی را فراتر از جغرافیای افغانستان دنبال می‌کنند. گرچه این گروه عمدتاً به شمال افغانستان متمایل اند،اما ناظران معتقد هستند که استراتژی داعش نفوذ به آسیای مرکزی و مرزهای روسیه می‌باشد.کشورهای منطقه به ویژه روسیه، چین و ایران با حساسیت بالایی فعالیت داعش را در افغانستان زیرنظر دارند. آنها از برخورد منفعلانه با گروه تروریستی داعش نگران هستند. این نگرانی پس از نجات سران داعش در جوزجان بالا گرفته است. هنگام نجات گروه‌ داعش در جوزجان مشاهده شد که خارجی‌ها هم در کنار آنان قرار دارد. مقامات چینی مصمم هستند که پایگاهی را در ولایت بدخشان افغانستان تأسیس کنند و به گونۀ مشترک با نیروهای افغان به سرکوب تروریستان بپردازند. چینی‌ها از نفوذ داعش به مناطق مسلمان‌نشین ایالت سینکیانگ و منطقۀ راخون نگران هستند. در همین مورد، رئیس مبارزه با تروریزم چین به کابل آمد و مذاکرات فشرده‌یی با مقامات حکومت وحدت ملی داشت. هدف آنان جلوگیری از نفوذ و فعالیت گروه‌های تروریستی در مرزهای چین است.

روسیه از افزایش رقم تروریستان داعش و ساحۀ فعالیت آنان هشدار داده و بار اصلی جنگ با داعش را در خاورمیانه بردوش می‌کشد. بحرانی‌شدن اوضاع در شمال افغانستان و اتهامات برخی نمایندگان پارلمان بر قوای خارجی مبنی بر انتقال، تجهیز و تمویل داعش در شمال افغانستان، واکنش‌های مقامات روسیه از جمله نمایندۀ ویژه این کشور را بر انگیخت. نگرانی روسیه دربارۀ پایگاه‌سازی داعش و بحران امنیتی شمال کشورقابل درک است. گسترش ناامنی و نفوذ تروریستان به شمال افغانستان، امنیت ملی روسیه و کشورهای آسیای مرکزی را به مخاطره می‌اندازد. رئییس‌جمهوری روسیه در سال ۲۰۱۷ گفته بود که کشورش همچنان متعهد به همکاری و کمک با ایالات متحده امریکا در زمینۀ حل بحران افغانستان می‌باشد. روسیه از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۴ با ایالات متحده امریکا در بحث افغانستان همسو بوده است. مسکو در زمینه‌سازی حضور نیروهای خارجی و عملیات آنان در مبارزه با القاعده و دیگر گروه‌های هراس‌افگن همکاری کرده‌اند. بدون همکاری و همسویی روسیه با امریکا، احتمالاً اوضاع مسیر دیگری می‌یافت. زیرا منافع کشورهای همسایه در تأمین ثبات و صلح در افغانستان نهفته است. بحران و نا امنی در افغانستان بیشتر از هر کشوری، امنیت ملی و منافع ملی کشورهای منطقه را تهدید می‌کند. افغانستان چندپارچه و فاقد دولت مرکزی، هرگز به سود منطقه نخواهد بود. به همین دلیل، برخی از کشورهای منطقه همواره کوشیده‌اند که راهی را برای آشتی و مصالحه ملی فراهم سازند. هرکشوربه نوبه خود روی موضوع تأمین صلح وثبات درافغانستان، منطقه وجهان تلاش داردتاازشردهشت افگنی وتروریزم منطقوی به نحوی ازانحا خلاصی یابد. در واقع بحران افغانستان نیازمند یک اراده داخلی از یک سو و یک خواست فراگیر از جانب همه کشورهای منطقه‌ای و فرامنطقه‌ای است که در بحران افغانستان نقش دارند. اما برخی کشورها بیشتر از صلح یا جنگ در افغانستان، به دنبال تامین منافع خود اند. منافعی که شاید گمان می کنند در شرایط ناامنی بهتر بتوانند به آن دست یابند. اگر این کشورها به راه حل های جامع منطقه‌ای تن بدهند امید ایجاد صلح در افغانستان بیشتر خواهد بود. دولت افغانستان در شرایط کنونی برای برگزاری انتخابات نیاز به ثبات و تامین امنیت دارد تا بتواند انتخابات پارلمانی را که برگزاری آن هم برای دولت افغانستان و هم برای امریکاوسایرکشورهای منطقه بسیار مهم است، با موفقیت انجام دهد. گرچه وزارت امور خارجه روسیه، قبلاًبا صدور اعلامیه‌ای تأکید کرده بود: ایجاد شرایط مساعد و کمک به راه‌اندازی فوری روند آشتی ملی به‌نفع ختم جنگ در کشور، شکل‌گیری افغانستان منحیث یک دولت صلح‌آمیز و مستقل، عاری از تروریزم و مواد مخدر هدف اصلی نشست مسکو را تشکیل می‌دهد که با اشتراک تمام کشورهای همسایه افغانستان و سایر کشورهای ذی‌نفع برگزار خواهد شد.اماادامه جنگ در افغانستان این را واضح و روشن می سازد که قدرت های منطقه و فرامنطقه احتمالاً وارد یک منازعه جدی بر سر صلح افغانستان شده باشند در غیر آن اگر از گزینه فشار بر حامیان گروه های ستیزه جو صادقانه کار می گرفتند، امروزدرافغانستان ومنطقه فضای صلح تأمین می گردید.

نوشته:س-سامی

ممکن است شما دوست داشته باشید