روزنامه ملی انیس

مسلمانان بایددر ماه مبارک رمضان  با یکدیگر تعاون وهمدردی داشته باشند

روزه ماه مبارک رمضان یکی از ارکان پنجگانه  دین اسلام بوده و دروازه همه عبادات است . روزه   انواع شهوات ، کشش ها و محرکات نفسانی را درهم می‎شکند . درهم شکستن شهوات در اصلاح شخصیت و تنظیم مکلفیت ها و تهذیب سلوک  در میدان عمل نقشی مهم دارد. تا آنکه دل از زحمت شهوت رهایی نیابد وکدورتها پاک نگردد قرارگاه ذکر حق نمی شود. تا آنگاه که دل در مرداب شهوت منجلاب هوا و هوس غوطه ور باشد ، یاد حق و ذکر خداوند (ج) از آن ممکن نیست و دروی اثر نمی‎کند. روزۀ ماه مبارک رمضان موانعی را که  از مزاحمت شهوت برای مشغول گردانیدن دل بروز می کند. از سر راه اعمال صالحه دور می گرداند. زیرا بیشتر عبادات بخاطر مزاحمت شهوات و کشش های نفسانی دوام نمی آورد . یاآهسته آهسته جای آنها را رذایل و ناخواستنی ها اشغال می کند و میدان معصیت برای تاخت وتاز،هوا و هوس،هموار و مساعد می گردد. امتیاز دیگر این فریضۀ دینی بر دیگر عبادات خاص بودن آن است. به این تعبیر که خداوند (ج) آنرا به خود نسبت داده یعنی ارزیابی و تعیین مجازات ومکافات آن مخصوص به ارادۀ حق است . می گویند که “صبر” یک نیمۀ ایمان و روزه یک نیمۀ صبر بوده، نسبت آن که در تقویت ارادۀ انسان تاثیر قوی دارد.  نفس روزه دار تسبیح ، خواب روزه دار عبادت و دعای روزه‎دار مستجاب می گردد.

بدون شک عبادت‏ها و نیایش‏های بندگان چیزی بر جاه و جلال پروردگار نمی‌افزاید، همان گونه که ترک آنها چیزی از عظمت و مقام او نمی‌کاهد.

این بنده عاجزبوده که به رحمت حق وترحم آن نیازمنداست.  عبادت‌ در حقیقت الگویی تربیت برای آموزش تقوا و پرهیزگاری است. قرآن کریم و سنت پیامبر«ص» ملاک کرامت و ارزش انسان‏ها را تقوا و پرهیزگاری معرفی کرده است و بر سایر امتیازات ظاهری و مادی خط بطلان می‏کشد.

 قرآن کریم می فرمایدترجمه:« بی گمان گرامی‌ترین شما نزد خداوند با تقواترین شماست.»  سورۀ (حجرات:۱۳)

بدین ترتیب همه امتیازات جعلی و ظاهری فرو می‌ریزد و همه ارزش‏ها و معیارهای ساختگی سقوط می‌کند و معیار واحدی ارتقا می‌یابد که بر پایه آن انسان‌ها در ترازوی عدل الهی مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. مال و ثروت، شکل و صورت، رنگ و نسب، ملیت و زبان هیچ کدام ابزار برتری گروهی بر گروهی دیگر نیست  بلکه معیار ارزش در پیشگاه خداوند«ج» فقط تقواست.

 پس هر کس در تقوا برتری داشته باشد به همان میزان نزد خداوند«ج» مقرب تر خواهد بود. یکی از راههای مقابله با مشکلات تقواست. کسانی که مسیر تقوا را می‌پیمایند  خداوند«ج» موانع پیش روی‏شان را برطرف ساخته و به صورت غیر منتظره خوان نعمتش را برای ایشان می‌گستراند. هنگامی‌که دل با خداوند(ج) پیوند می‌یابد، هر نیرویی جز نیروی خداوند(ج) را کوچک و ناچیز می‌داند  نیروی پرهیزگاری اراده‌ها را استوار و آهنین می‌سازد و انسان متقی در برابر هر کس و ناکسی سر فرود نمی‌آورد . به خاطر نجات خود و یا کسب جاه و مقام، دست دوستی به سوی کسی که با خدا و رسولش سر جنگ و ستیز دارد، دراز نمی‌کند. تقوا زمینه را برای کسب علم و دانش راستین آماده و مهیا می‌سازد، همچون سرزمین شیرین و آماده ای که برای پاشیدن هر گونه بذری آماده است. به عبارت دیگر قلب انسان همچون آینه می‌باشد اگر این آینه را زنگار هوا و هوس تیره و تار کند نوری در آن منعکس نخواهد شد. اما هنگامی‌که در پرتو تقوا و پرهیزگاری صیقل داده شود،  زنگارها از میان برود، نور معرفت در آن تجلی یافته و همه جا را روشن می‌سازد. تقوا دل‌ها را زنده می‌گرداند و آنها را بیدار و هوشیار می‌نماید. دستگاه‌های هشداردهنده را در ضمیر انسان به کار می‌اندازد. بصیرت تقوا پیچ و خم‏های راه‌ها را نشان می‌دهد و مسیر را روشن می‌کند.  غبار شبهات که جلو دید را مختل نموده و می‌پوشاند بر این نور سایه نمی‌افکند و پرتوهای آن را تیره و تار نمی‌سازد.گذشته از این این توشه، توشه بخشایش گناهان و امیدواری به فضل و کرم الهی است. از آن جایی که تقوا انسان را به سمت خوبی‌ها، پاکی‌ها  طاعات و عبادات سوق می‌دهد  بدین سان ارمغان آور آرامش روحی و روانی در هر دو جهان خواهد بود. با حاکمیت تقوا و پرهیزکاری در زندگی، شاهد برکات در عرصه‌های گونه گون زندگی خواهیم بود. گاهی همان نعمت، به ظاهر اندک و محدود چون با برکت توأم می‌گردد باعث آسودگی و قناعت باطن است. چنین اندک با برکتی به مراتب از آنچه ثروتمندان جمع می‌کنند ولی فرصت استفاده از آن را نمی‌یابند و دایماً پژمرده و افسرده اند، به مراتب بهتر است. تقوا باید اساس و پایه زندگی انسان قرار گیردو یک مسلمان باید بنگرد که یک زندگی مشترک را بر چه معیاری پایه ریزی و بنا می‌کندو فرزندانش را بر چه اصلی تربیت می‌کند. هنگامی‌که مسجد، منزل  کارخانه و یا هر فعالیت اجتماعی و اقتصادی آغاز می‌شود، باید دید که آیا اصول مقاوم سازی و استحکام طبق نقشه تقوا و پرهیزکاری طراحی شده است یا خیر؟ چنانکه تقوا مد نظر قرار گیرد بنای ما محکم، استوار و مطمئن خواهد بود وگرنه فروپاشی و سقوط در انتظار آن است. همان گونه که ارشاد خداوند«ج» است ترجمه : «آیاکسی که شالوده آن را بر پایه پرهیز گاری و خشنودی پروردگار بنیاد نهاده است، کارش بهتر است یا کسی که شالوده آن را بر لبۀ پرتگاه شکافته و فرو تپیده ای بنیاد نهاده است و او را به آتش فرو می‌اندازد؟ خداوندوند(ج) مردمان ستم پیشه را هدایت نمی‌کند. سورۀ (توبه: ۱۰۹)

آری! در خانواده ای که تقوا نیست و کودکان در محیط آلوده پرورش می‌یابند و از همان طفولیت به فساد و بی بند و باری خو می‌گیرند؛ ساختمانی که مصالح آن با  غبن ، تقلب  فخرفروشی و تظاهر روی هم چیده می‌شود و کارخانه ای که بر پایه تسهیلات ریا ورشوه خواری راه اندازی شده است  آیا آینده روشن و فرجام نیک را می‌توان برای آنها تصور کرد؟!  اگردرکشورما به خصوص دراین دودهه اخیر مسئولین درجه اول ازتقوا ،دیانت ،دلسوزی وصداقت چیزی درچانته می‎داشتند؛ باسرازیرشدن کمک های فراوان مادی ومعنوی جامعه جهانی طی این مدت، کشور مااین چنین ویران واقتصادمردم ما ازهم پاشیده می‎بود؟ هموطنان مابه کشورهای بیگانه آواره وسرگردان نمی‎شدند.ده ها وصدهاتن ازمردم مجبورما درآبهای بیکران جهان طعمه نهنگ نمی گردید.باید دانست که   پرهیزگاری توشه تن و روان انسان ‌است ،چه آن فردعادی درجامعه باشد ویا شخصیت ملی که جامعه به تقوا وشقی بودن آن وابستگی داشته ودرتعیین سرنوشت مردم نقش کلیدی دارد.  باید گفت که  دل و جان از تقوا نیرو و انرژی می‌گیرد. خردمند کسی است که به تقوا می‌گراید و راه پرهیزگاری را می‌پیماید.  روزه ماه مبارک رمضان که رکنی اساسیی ازتقوا است فرصت بسیار طلایی و مهمی است که انسانهای نیک و باخدا همواره آرزوی رسیدن به آن را دارند تا از آن در جهت اصلاح و تزکیه نفس و تقرب به درگاه خالق یکتا استفاده نمایند.

 لذا مناسب است که مسلمانان برای استقبال از این موسم بندگی و عبادت آمادگی داشته و در مسیر عبادت پروردگار با یکدیگر تعاون وهمدردی داشته باشند.

ن _  فروتن

ممکن است شما دوست داشته باشید