روزنامه ملی انیس

مردم افغانستان برای دستیابی به صلح عملکرد صادقانه می خواهند

افغانان از دیر زمانیست که شکار جنگ های نیابتی کشور های بیرونی هستند و برای دستیابی به صلح پایدار و با عزت لحظه شماری دارند تا در پرتو آن بتوانند آرامش و لذت زندگی را به طور واقعی آن احساس کنند.

چندی قبل مذاکرات میان نمایندگان طالبان و نمایندۀ خاص امریکا؛ زلمی خلیلزاد در دور نهم به پایان رسید و متن موافقتنامه طرفین را زلمی خلیلزاد در دسترس دولت جمهوری اسلامی افغانستان قرار داد.

مردم افغانستان این اقدام زلمی خلیلزاد را به فال نیک گرفتند و آرزو داشتند تا این موافقتنامه به خیر مردم افغانستان و وسیله خوبی برای پایان جنگ و برادر کشی در کشور قرار گیرد.

دولت افغانستان روی متن موافقتنامه بررسی ها را انجام داد و سعی نمود که همه گزینه ها را که در آن فلاح و رفاه کشور و مردم نهفته باشد، مورد تفاهم قرار دهد.

مذاکرات میان امریکا و طالبان به پایان رسید، ولی طالبان خلاف خواست مردم افغانستان یک سلسله فعالیت های تخریبی و انفجاری را در بعضی ولایت های کشور چون: کابل، کندز، فراه و بغلان آغاز نمودند که از اثر آن خسارات زیادی مالی وجانی برای مردم ملکی وارد شده است. همچنان بالاثر حملات انتحاری طالبان به عساکر خارجی نیز تلفات وارد گردید و این عملکرد طالبان خشم رئیس جمهور امریکا را بر انگیخت و سبب لغو مذاکرات صلح شد.

 این وضعیت مردم را نسبت به دستیابی به یک صلح واقعی در کشور دچار ابهام ساخته، هرچند طالبان از دور نهم مذاکرات خوشبین هستند و با جانب مقابل به توافقاتی نیز دست یافته اند، اما با آن هم دیده می شود که برای رسیدن به صلح در افغانستان  بایست کارها و تلاش های زیادی صورت گیرد.

 آگاهان امور سیاسی کشور می گویند تا زمانی که فشارهای لازم بر حامیان طالبان وارد نگردد و منابع آموزشی، تسلیحاتی این گروه در بیرون از کشور منهدم نگردد، رسیدن به صلح دشوار است.

 بناءً یگانه راهی که می‌تواند طالبان‎را به گفتگو با نمایندگان دولت افغانستان وادار سازد، قطع حمایت کشورهای بیرونی است، اگر این کشورها حمایت های مالی، تسلیحاتی و تدارک پناهگاه های امن برای این گروه را پایان بخشند.

دیر نخواهد بود که این گروه و سایر گروه های مخالف از فعالیت های تخریبی دست کشیده و مانند سایر اتباع کشور در پرتو صلح و آرامش به زندگی شان ادامه دهند.

 متأسفانه تا کنون در این راستا دوستان ستراتیژیک دولت افغانستان گام های عملی برنداشته و همین امر باعث شده تا نمایندگان این گروه جسورتر از گذشته حاضر به گفتگوهای مستقیم با نمایندگان دولت مشروع و قانونی افغانستان نشوند و با انجام فعالیت های تخریبی شان سعی ورزند دولت را نزد مردم ضعیف جلوه دهند.

 پس لازم است تا رهبران جریان های سیاسی و حکومت وحدت ملی به هدف تأمین صلح در کشور راهکار های موثرتر را اتخاذ نمایند و از شیوه های لازم دیگر برای فشار علیه گروه های مسلح مخالف استفاده نمایند تا آنانرا وادار به مصالحه ومذاکره نمایند.

  طوری که دیده می شود، تفاوت دیدگاه هم در میان سیاسیون ورهبران حکومت وحدت ملی وجود دارد که این نیز باعث پیچیدگی روند صلح شده است و آنان تا کنون نتوانستند طرح واحدی را به هدف تأمین صلح درافغانستان ارائه نمایند تا موثر واقع شود.

 بنابراین لازم است همه یکجا، با یک نظر و طرح واحد روی آجندا و راهکار صلح کار کنند و کشورهای منطقه نیز برای تأمین صلح در افغانستان گام های سازنده بردارند و نخستین گام آنان زمینه سازی گفتگوهای مستقیم دولت افغانستان با گروه های  مخالف باشد، زیرا پیشرفت درگفتگوهای بین الافغانی سبب آتش بس خواهد شد و آتش بس امید تازه برای رسیدن به یک صلح واقعی را به مردم درد دیده به ارمغان خواهد آورد.

واضح و مبرهن است که تمام طرف های درگیر از ادامه جنگ و برادر کشی نهایت خسته شده اند و انتظار دارند در پرتو صلح با خانواده های شان زندگی نمایند.

باید اذعان داشت که این جنگ از افغان ها قربانی می گیرد واین وضعیت کاسه صبر و تحمل همه را لبریز ساخته، همه خسته شده و سود آن را بیگانه ها می برند.

محمد مسعود صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید