روزنامه ملی انیس

مراکز صحی باید معیاری باشند

باوجود این که طی سال های پسین با خصوصی سازی بخش صحی ، زمینۀ دسترسی مردم به خدمات صحی در داخل کشور بیشتر گردیده است، اما غیر معیاری بودن مراکز صحی و کیفیت پائین این خدمات باعث گردیده که مردم از عرضۀ این خدمات در نقاط مختلف کشور راضی نباشند . یکی از دلایل عمده که می توان از آن به عنوان مشکل اصلی در این راستا یاد آور گردید، نبود متخصص و کادرهای ورزیده برای تشخیص بیماری در این مراکز است، این باعث گردیده بیمارانی که  برای درمان و معالجه به این مراکز مراجعه می نمایند ، درد آنها درمان نشده و در مواردی هم نزدیکان آنها شاهد مرگ مریضان شان بوده اند. گذشته از این  دارو های بی کفیت که توسط شرکت های دارویی داخل ازکشور های خارج وارد می گردد در درمان امراض کارا نیست از طرف دیگر، در بسیاری از این مراکز صحی داکتران درعوض این که دارو را مطابق تشخیص مرض تجویز نمایند ، برعکس آنها می خواهند دارو را بدون این که برای مرض مؤثر باشد  صرف برای فروختن به مریض تجویز می نمایند که در نتیجه برای شفابخشی وی چندان مؤثریت ندارد، بلکه این دارو باعث به میان آمدن عوارض جانبی می گردد. در واقع می توان گفت که این عمل داکتران که در این مراکز صحی کار می نمایند نوعی فریب کاری و کلاه برداری است که باید به این مشکل نهاد های مسئول هرچه زود تر رسیدگی نمایند، گذشته از این  نهاد های مسئول باید هرچه زودتر جلو ورود داروهای بی کیفیت به داخل کشوررا بگیرند و با متخلفین برخورد قانونی نمایند  همین گونه ، لازم است که نهاد های مسئول به هیچ یک از مراکز صحی  که دارای افراد متخصص در بخش های مختلف صحی نباشد ، اجازه فعالیت ندهند، افزون براین  لازم است که نهاد های مسئول روی هزینه درمان توجه داشته باشند و هزینه را پائین بیاورند تا مردم بتوانند از عرضۀ خدمات صحی در داخل کشور مستفید گردند. به باور آگاهان امور تازمانی که نهاد های مسئول نتوانند عرضۀ خدمات صحی را در داخل کشور معیاری سازند شهروندان کشور مجبور اند به هدف درمان مرض خود به خارج از کشور مراجعه نمایند. طوری که امروز ما شاهد هستیم بسیاری از شهروندان کشور به دلایل غیر معیاری بودن عرضه خدمات صحی،  در داخل کشور درمان نمی شود مجبور می گردند که برای درمان خود به کشورهای پاکستان و هندوستان بروند که  روزانه شاهد هستیم ده ها مریض در مقابل دروازۀ سفارت پاکستان برای اخذ ویزه این کشور صف می بندند بیمارانی که برای درمان به خارج از کشور می روند ،  دلیل عمده رفتن خود را به خارج از کشور، غیرمعیاری بودن خدمات صحی و  بی کیفیت بودن دارو در داخل کشور عنوان می کنند. درصورتی که نهادهای مسئول نتوانند در راستای معیاری ساختن خدمات  صحی در داخل کشور یک راهکار سازندۀ را روی دست گیرند مریضان همچنان به هدف درمان و معالجۀ درد خود به خارج از کشور خواهند رفت  که این می تواند عوایدی را که از طریق عرضۀ خدمات بدست می آید کم سازد . گفتنی است نهاد های مسؤل مراکز صحی که در نقاط مختلف کشور فعالیت می نمایند بصورت دوامدار نظارت نمی کنند همین امر باعث گردیده است که در این مراکز صحی داکتران بدون تجربه و غیر مسلکی بنام داکتر کار نمایند، بیمارانی که در این مراکز بستری می شوند با وجود پرداخت هزینۀ هنگفت بازهم از آنها مراقبت جدی نمی شود و در نتیجه با مشکلات زیادی مواجه می گردند. همین گونه ، عدم رعایت نظافت در برخی از این مراکز صحی سبب گردیده است برعلاوه بیمار افرادی، که غرض درمان و معالجۀ بیمار خود (پایواز) به این مراکز مراجعه می نمایند خود آنها نیز امکان دارد که به امراض گوناگون مبتلا گردند. افزون براین، محصلان و دانشجویانی که از مؤسسات صحی بخش خصوصی  فارغ می گردند  اکثراً دیده می شود که بدلایل پائین بودن سویۀ تحصیلی این نهاد ها محصلان فارغ شده ازاین نهاد ها فاقد  سویه بوده و نمی توانند در رشتۀ خود  طوری که لازم است و مردم از آنها توقع دارند خدمت نمایند، بنابراین زمانی که آنها در این مراکز صحی بعنوان داکتر استخدام می گردند نمی توانند به آسانی مرض را تشخیص نموده و بیمار را درمان نمایند  ازا ین رو لازم است که نهاد های مسؤل در این زمینه اقدامات لازم ر ا روی دست گیرند و به آن عده از مؤسسات و نهاد های تحصیلی طبی که دارای سویۀ پائین تحصیلی اند اجازه فعالیت را ندهند.

عبدالحلیم باخرد

ممکن است شما دوست داشته باشید