روزنامه ملی انیس

مذاکرات بین الافغانی گزینه یی که می تواند بن بست جنگ را درهم شکند

جیمز متیس وزیر دفاع امریکا گفته، کشورش برای پایان بخشیدن به جنگ افغانستان تمرکز کرده، اما این به معنای خروج نیروهای امریکایی از آن کشور در حال حاضر نیست.

وزیر دفاع امریکا این اظهارات را در ویب سایت وزارت دفاع آن کشور منتشر کرده و تأکید نموده که طالبان به درستی نشان دادند که به زندگی افغان ها بهایی قایل نیستند. آنها نمی توانند در انتخابات برنده شوند به همین دلیل سعی می کنند، ترس و وحشت ایجاد نمایند، همچنان وی خاطر نشان ساخته است که اگر ما افغانستان را ترک کنیم با وجود ۲۰ گروه تروریستی خیلی خطرناک جهان که در این منطقه جمع شده اند، میدانیم چه اتفاقی خواهد افتاد، هدف حمله آنها واقع خواهیم شد. بناءً مصالحه با طالبان به معنای خروج ما از افغانستان نیست.

متیس در شرایطی به ادامه حضور نظامیان امریکایی در افغانستان تأکید می کند که زلمی خلیل زاد نماینده ویژه وزارت خارجه امریکا، چندین بار با اعضای دفتر سیاسی طالبان در قطر گفتگو کرده است و رئیس جمهور ترامپ 

 نیز در کنفرانس تیلفونی به مناسبت عید شکر گزاری با سربازان امریکایی مستقر در افغانستان، گفته که ما در حال مذاکره بسیار قوی در افغانستان هستیم که خیلی ازمردم در باره آن نمی دانند.

هرچند که متیس در بیانیه خود به این مسأله نیز اشاره داشته که وزارت دفاع امریکا تمام کوشش خود را در جهت راه حل سیاسی و دست یافتن به توافق صلح، صرف خواهد کرد که پیامد آن واقع بینانه ترین راه برای پایان دادن به ستیزه جویی ها در افغانستان خواهد بود، اما گروه طالبان در پیش شرط مذاکرات صلح علاوه بررهایی زندانیان شان از بند و حذف نام رهبران شان از فهرست سیاه ملل متحد به مشخص شدن جدول زمان بندی خروج نیروهای نظامی امریکا از افغانستان تأکید نمودند.

بناءً با درنظرداشت دو گزینه متفاوت از  دوسوی مذاکره کنند، چنان استنباط می گردد که جهان باید از اجماع ملی و بین المللی به هدف گفتگوهای صلح به رهبری و مالکیت افغانان حمایت کند و کشور های منطقه و فرامنطقه نقش تسهیل کننده خود را فراموش نکند، زیرا مذاکرات بین الافغانی بهترین گزینه به پایان بن بست جنگ چندین دهه در افغانستان خواهد بود.

این اظهارات در حالی رسانه یی می شود که دولت افغانستان هیئت مذاکره کننده صلح را مشخص کرده و از طالبان نیز خواسته است، اگر به صلح باور دارند، باید نمایندگان خود را معرفی کنند، زیرا حکومت افغانستان طرف مذاکره کننده خود، طالبان را میداند و نقش سایر کشور ها در روند صلح افغانستان را تسهیل کننده می خواند.

روی این اساس برای مردم افغانستان این سؤال خلق شده، علیرغم حضور نیروهای بین المللی مبارزه علیه تروریزم چگونه، بیش از ۲۰ گروه تروریستی در این کشور ظهور کرده و امروز بزرگترین خطر به جهان محسوب می شوند که پاسخ آنرا گذشت زمان خواهد داد.

از همین رو باید کشور های منطقه و جهان به این نتیجه برسند که چه زمانی کشور های منطقه و جهان از تهدید تروریزم رهایی می یابند. زمانیکه نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان هم از لحاظ ظرفیت مسلکی و هم از لحاظ کمیت و تجهیزات مدرن و پیشرفته که جوابگوی این تهدیدات بزرگ باشد تمویل و تسلیح شوند، تا بتوانند مستقلانه از سرزمین آبایی شان حراست و حفاظت نمایند و دیگر بار دوش کشور های جهان نگردند.

ممکن است شما دوست داشته باشید