روزنامه ملی انیس

مختصر مروری بر تحولات اخیر

 

امریکایی ها تصمیم گرفتند با طالبان مذاکره کنند و از جنگ مستقیم با آنها دست بکشند. اینکه امریکایی ها بصورت مستقلانه تصمیم گرفتند نیرو هایشان را از کشور طی سه ماه خارج کنند و دولت را بگذارد تا خودش از قدرت خود دفاع کند.
به محض خروج امریکایی ها طالبان تصمیم می گیرند تا ولسوالی های دور دست را تصرف کنند تا بتوانند برای سقوط شهر های بزرگ نیروی جنگی لازم و حمایت لوژیستیکی را پیدا کنند. در ضمن به دلیل کمبود نیروی جنگی طالبان تصمیم گرفتند تا در شهر های پاکستان اعلان کنند که هرکس برای فتح افغانستان با ما بجنگند از هر نوع غنیمت برخوردار خواهد شد. این دو تاکتیک اساساً برای ایجاد نیروی بیشتر جنگی روی دست گرفته شد چون احتمالاً طالبان نیروی لازم برای سقوط مکمل کشور را ندارند. طالبان فکر شان این است که تا فشار نظامی نیارند دولت با آنها به شکلی که می خواهند کنار نخواهد آمد. متأسفانه این تصمیم طالبان که جوانان انطرف سرحد را به ارزوی غنیمت بیاورند باعث چور و چپاول و حتی تجاوز به دختران بعضی ولسوالی ها شد و مردم را بیشتر در مقابل شان حساس ساخت.
طالبان با بزرگان قومی ولایات مختلف تماس گرفته اند و خواسته اند که از انها حمایت کنند. بزرگان قومی ارزگان هلمند و زابل همرایشان فیصله کرده اند که اگر قندهار را توانستند سقوط بدهند انها این ولایات را برایشان بدون جنگ تسلیم می کنند. به عین شکل بزرگان قومی بادغیس و فراه عین شرط را گذاشته اند که اگر هرات را فتح کردند این ولایات به نفع شان بیرق بلند میکنند. به همین دلیل است که هرات و قندهار زیر حملات طالبان قرار گرفته است.
اشتباهات خطرناک
طالبان با اوردن نیروی بی بند و بار از پاکستان که به جز رویای غنیمت گرفتن زنان چیزی دیگر در سر ندارند به شدت برای انسجام مردم و جامعه بین المللی به طرف دولت کمک کرده اند. اگر تا چند روز دیگر ویدیو های بیشتر بیرون بیافتد که نشان بدهد چه برسر مردم در ولسوالی های سقوط کرده امده طالبان با مقاومت خیلی جدی مردم روبرو خواهند شد که بعد از ان برایشان موفقیت مشکل خواهد بود. شاید به همین خاطر است که در دو روز اخیر انها به شدت به کشتار و محاکمه های صحرایی دست میزنند. احتملا فکر شان اینست که از ترس و هیبت و هراس منحیث اخرین وسیله استفاده بکنند تا مانع انسجام مردم در مقابل شان گردد.
طالبان بالای یک ولسوالی حمله میکنند وقتی دولت زیر فشار میدیا و نمایندگان مردم نیرو هایش را به ان ولسوالی می فرستد طالبان به سرعت یک شهری را سقوط می دهند که از ان ولسوالی دور است و چند روز وقت می گیرد تا دولت از انجا به نجات شهر بشتابد. این تاکتیک جنگی طالبان هم نشان دهنده کمبود نیروی جنگی شان است. بطور مثال اگر اسماعیل خان و نیروهایش در هرات نمیبود تا دولت از دیگر نقاط نیرو جمع کرده به هرات می فرستاد هرات حتما سقوط میکرد. حالا هم چون نیروهای دولت بیشتر در هرات هلمند و قندهار مصروف شده اند خیلی احتمال اش میرود تا طالبان یکی از شهر های شرقی و یا شمالی کشور را بخواهند سقوط بدهند.
به عین شکل اگر دولت بتواند با یک حرکت آنی ابتکار جنگ را از دست طالبان بگیرد شاهین ترازو تغییر می کند. بطور مثال اگر مثل دهه ۹۰ بتواند که تعداد زیاد طالبان را در یکی از شهرها و یا ولسوالی ها غافل گیرد کرده و به شدت شکست بدهد اکثر جنگنده های طالبان که بیشتر به ارزوی غنیمت میجنگند خواهند ترسید و برمی گردند به پاکستان. این تاکتیک برای دولت خیلی ممکن است چون می تواند به عوض دواندن عساکر از ولسوالی به ولسوالی و از ولایت به ولایت دریک جای که برای طالبان زیاد مهم باشد انها را جمع کرده و با ارایه بعضی مشوق های جذاب طالبان را به تله بیاندازد. معمولاً وقتی نیرو ها یک بار در محاصره قرارگرفته و از چهارطرف به جنگ مواجه شوند خیلی روحیه می شکند.
استراتیژی دولت که باید ساحات پرنفوس را نگهداری کنند برایشان گران تمام خواهد شد چون طالبان در چنین شهر ها با اندک نیرو ضربه جدی به روحیه مردم زده و از انسجام انها در مقابل خودشان جلوگیری میکند. درضمن برای نگهداری شهر های بزرگ قسمت اعظم نیروی جنگی دولت به هدر میرود. کشتار در اسپین بولدک دقیق به همین منظور بود. دولت پیوسته اچکزایی ها را برای امنیت قندهار حمایت میکرد اما با این کشتار که طالبان در اسپین بولدک انجام دادند اچکزایی ها مجبور شدند به طالبان قول بدهند که دیگر از دولت حمایت نمی کنند.
شاید بهترین استراتیژی برای دولت این باشد که در هر شهر بگذارند یک اسماعیل خان به دفع استراتیژی حمله وگریز جواب بدهد و خودش با استفاده از نیرو های ویژه و قوای هوایی برود به سراِغ حمله های غافلگیرانه خصوصاً بر سر راه های لوژیستیک/تدارکاتی و خطوط ارتباطی طالبان. مهم نیست چقدر جنگنده در پیش روی تان قرار دارد اگر به مرمی و نان و اب و وسایل جنگی قابل ملاحظه دست رسی داشته باشید. یک نفر اگر برایش همه چیز برسد می تواند با ۱۰ نفر هفته ها حتی ماه ها مقابله کند. اگر نیرو های طالبان مشکل لوژیستیک پیدا کنند تسلیم میشوند و یا فرار می کنند. سیستم لوژیستیک طالبان را هم امریکایی ها و هم دولت بخوبی آشنا شده اند.
احمد ادریس رحمانی

ممکن است شما دوست داشته باشید