روزنامه ملی انیس

مبارزه با شورشگری

ضدشورش عبارت ازیک عمل نظامی، شبه نظامی ،سیاسی، اقتصادی روانی واجتماعی است که توسط یک دولت یاحکومت به خاطرازبین بردن شورشیان به راه انداخته می شود.

 اصول ذیل میتواند به حیث رهنمای عملیات ضدشورش موردعمل قرارداده شود:

-حمایت وپشتیبانی توده ها.

-کسب حمایت ازطریق یک اقلیت فعال.یعنی تکیه کردن بریک اقلیت موافق وهمراه برای تشکیل اکثریت وبی طرف کردن اقلیت مخالف.

 ستراتیژی ضدشورش دریک منطقه مبتنی است بر:

-تمرکزنیروهای مسلح به اندازه یی که شورشگران رانابودویاواداربه خروج ازمنطقه کند.

-تمرکزنیروهادرمراکزتجمع مردم درشهرهاودهات.

-تماس بامردم،کنترول حرکات آنهاوقطع ارتباط مردم باشورشگران.

-متلاشی کردن سازمان های سیاسی شورشگردرمنطقه.

-تعیین مسئولین جدیدبرای ادارۀ امورمحل.

-موردآزمایش قراردادن مسئولین جدیدبادادن ماموریت هاووظایف معین به آنهاودر صورت لزوم تغییرمسئولین فاقدصلاحیت.

-تشکیل قطعات دفاع ازخوددرمیان مردم.

-دسته بندی رهبران آزمودۀ محلی وآموزش آنها.

-غلبه برآخرین بقایای شورش یانابودی قطعی آنان.

 تلاش های نظامی زمانی مؤثرواقع می شودکه دریک قالب ستراتیژیک  جامع ملی عملی گرددو نیرو های ضدشورش ضروریات مردم را تاحدی برآورده ساخته وجلب حمایت مردمی نمایند.  انسجام تلاش های ملکی ونظامی برای مؤفقیت درعملیات ضدشورشگری با اهمیت است.

 مؤفقیت در عملیات ضد شورش بستگی به موارد ذیل دارد :

-حمایت ازتلاشهای ملکی،به شمول مؤسسات غیردولتی یا ( N.G.O ) وسازمان های بین الحکومتی. 

– راه اندازی ویااشتراک دربرنامه های سیاسی،اقتصادی معلوماتی و… درصورتیکه ضرورت باشد. 

خطوط عملیاتی به ظرفیت هایی ضرورت دارد که بتواند فعالیت های نهادهای غیرنظامی ذیل را به طرف خودجلب نماید :

علاوه بروزارت دفاع سایرادارات دولتی.

-انجوها،سازمان ملل متحد وسازمان های تحت کنترول آن. 

-موسسات غیردولتی یاخیریه.

-شرکت های خصوصی و …

 شمارزیادی ازسازمان هامیتوانندکه درموفقیت عملیات ضدشورش سهیم باشندواین درحالی است که نیروهای نظامی به تنهایی قادرنیستندکه تمام فعالیت های شورشگری ویانهادهای محلی راکنترول کنند. بسیاری ازگروه هایی هستندکه نقش مهم رادرتحقق عملیات های ضدشورشگری بازی کرده میتوانندولی ازکنترول قوای نظامی وادارات دولتی خارج میباشند آنهاعبارت انداز:

-سران محلی.( ملک قریه،رئیس شوراهای محلی و…). 

-انجمن های غیر سیاسی( اتحادیه ها مانند جوانان ).

-گروه های مذهبی.

-خانواده ها.         

-بعضی موسسات خارجی. 

-قبایل. 

-بعضی نهاد های خیریه. 

-مطبوعات.  ( تلویزیون ها و …

 اطلاعات دقیق وبه وقت درتمامی اشکال جنگ باارزش است.درمبارزات ضدشورشگری نیز اطلاعات نقش مهمتری رابازی میکند.زیراپیروزی دریک جنگ ویاعدم آن وابسته به اطلاعات است که موارد ذیل توضیح کنندۀ بیشترآن می باشد:

۱- مبارازت ضد شورش گری تلاش هایی اندکه به وسیله اطلاعات حرکت داده میشوندوهم چنان اطلاعات برای شناخت محیط عملیاتی،مردم وشورشگری است. 

۲- اطلاعات درمبارزات ضدشورشگری بایدراجع به مردم،شورشگران ونیروهای ضدشورش وراجع به فرهنگ ورسم ورواج آنهاباشد.

۳- اطلاعات وعملیات باید یکدیگرراتقویه نمایند.( اطلاعات دقیق عملیات مؤفق را به وجودمی آورد وعملیات های مؤثراطلاعات تولید
 می کنند.اطلاعات وعملیات لازم وملزوم یک دیگراند ). 

۴-درمبارزات ضدشورشگری هماهنگی اطلاعاتی بایدمیان نیروهای ضدشورشگری وجودداشته باشد.

 آمادگی اطلاعاتی برای میدان نبرد یک پروسه سیستماتیک ومتداوم برای تحلیل، تهدیدومحیط جغرافیائی یک منطقه بوده وهمچنان یک پروسه تخمین زنی وتصمیم گیری است که توسط قوماندانان پلان می شود.

آمادگی اطلاعاتی میدان نبردچهارنوع است :

-تعریف محیط عملیاتی ( جغرافیا  نفوس ). 

-تشریح تأثیرات محیط عملیاتی:محیط،  نفوس چه تاثیری دارد. 

-ارزیابی تهدید.  ( جوانب مختلف ارزیابی گردد که کدام نقاط آسیب پذیر است ).

 ۴- ایجاد قطعات عملیاتی برای رفع تهدید ( آموزش،  آماده کردن ). 

 مناطق نا امن به قوای نظامی گاهی وسیع وگاه هم کوچکترمی باشند ولی مهم این است که چه کسانی این مناطق را تحت کنترول دارند. در زمینه نقاط ذیل قابل توجه است :

-خانواده،قبایل،اقوام، گروه های مذهبی وامثال آن که خارج ازساحه عملیاتی ارتباطات دارند. 

-افراد مناطق مذکوربا مناطق دیگرارتباطات دارند. 

-تجارت یک بخش دیگراست که اینها را با همدیگروصل می سازد.

-مطبوعات بالای قواونیروهای ضدشورش تأثیرگذاراست.

 اقدامات آمادگی اطلاعاتی میدان نبرد شامل دانستن محیط عملیاتی می شود که قرار ذیل اند : در ساحه عملیات امورملکی وروابط عامه با تاریخ این عملیات دقیقأ درنظرگرفته شود.

 – تحلیل نقاط صعب العبور (جغرافیائی – فزیکی ) با توجه به موارد ذیل :

۱- پیچیدگی نقاط صعب‎العبور.

۲-نقاط صعب العبور شهری
و اطراف. 

۳- زیربناهای کلیدی. 

 ۴-خطوط مواصلاتی. 

۵- تحلیل آب وهواوتأثیرات
آن بالای مردم،زراعت، قاچاق وفعالیت های شورشگری تثبیت گردد. 

برای شناخت مردم(۶) فکتور اجتماعی بایدارزیابی گردد: (اجتماع،ساختار اجتماعی فرهنگ،لسان، توانایی وقدرت
منافع ).

 بحث زیرنکاتی رابیان می‎داردکه تشکیل دهندۀ موضوعات مهم درمبارزه علیه شورشگری می‎باشند :

  • اصول تاریخی مبارزه علیه شورشگری.
  • موارد مهم و معاصر برای مبارزه علیه شورشگری.
  • دشواری های مبارزه علیه شورشگری.
  • عملیاتهای موفق وناموفق ضد شورشگری.

 مسئلۀ اساسی مبارزه علیه شورشگری ایجاد فضای امن به مردم است. بدون فضای امن،هیچ اصلاحاتی به وجودنیامده برخلاف بی نظمی توسعه می یابد. برای ایجاد مشروعیت، قوماندانان درحدامکان به زودترین فرصت شیوه تأمین امنیت راازعملیات های جبهه یی به تطبیق قانون تغییرمیدهند.وقتی شورشگران به حیث مجرم درجامعه شناخته میشوند،حمایت مردم راازدست میدهند.بااستفاده ازیک سیستم قضایی که مطابق فرهنگ اجتماع فعالیت داشته باشدومجرمین را محاکمه نماید،مشروعیت حکومت کشوربحران زده رابه شمول تشکیل یک قوای مؤثرپولیس توسعه می‎دهد.

چیزی که مهم است، قبل ازهر نوع تغییری،سطح خشونت درجامعه باید پائین آمده باشد تانیروهای امنیتی ازعهده کنترول آن برآمده بتواند.

درغیرآن قضیه برعکس خواهد شد.نیروهای ضد شورشگری ازعهده تأمین امنیت نخواهند برآمد،مردم با این نیروهامخالفت نشان خواهندداد ومشروعیت های کسب شده، با وارد نمودن تغییرات دوباره ازدست خواهند رفت. برای تنظیم این نوشته ازمنابع ذیل استفاده شده است:

-فرهنگ علوم سیاسی. مؤلفین:علی آقابخشی،مینوافشاری راد.

-مبارزه علیه شورشگری .مؤلف:دیوید.اچ.پتریوس.

-ضدشورش،نشریۀ نیروهای بحری ایالات متحده.

-جامعه شناسی شورش گری.

-انسان هاچراشورش می‏کنند.

تدرابرت گر.

عبدالهادی قریشی

ممکن است شما دوست داشته باشید