روزنامه ملی انیس

مبارزه با تروریزم اقدامات عملی می طلبد

پاکستان از ایجادش تا کنون همواره در خصومت و مخالفت با کشورما قرار داشته و گروه های دهشت افگن و افراطی را با امکانات چون پناهگاه امن، آموزش، تسلیح تجهیز و تمویل حمایت می کند.

 حتا گزارش ها حاکیست که برای سران گروه های تروریستی و سایر افراد شان که در جنگ با نیروهای امنیتی کشور مجروح می شوند امکانات خوب تداوی را نیز مهیا می سازد.

باید اذهان داشت که موجودیت شوراهای کویته و پشاور در آن کشور حقانیت این موضوع را به صراحت ثابت می کند و لانه امن تروریستان در خاک این کشور را  بیشتر از پیش برجسته تر می سازد.

 طوریکه به  همگان معلوم است، تروریستان که توسط نیروهای دلیر امنیتی و کشفی ما گرفتار و یا هم کشته می شوند، هویت آنان اکثراً پاکستانی بوده که توسط حلقات نظامی و استخباراتی پاکستان تحت تعلیم و تربیه تروریستی قرار گرفته و جهت نا امن ساختن افغانستان به نقاط مختلف کشور ما اعزام می شوند تا با انجام فعالیت های  ضد بشری و هدف قرار دادن شهروندان ملکی و بیگناه ما همچنان ویران ساختن زیر ساخت ها در کشور مانع پیشرفت و ترقی کشور ما شوند، با آنکه پاکستان در تعهدات بین المللی خویش در مقابل دولت افغانستان و جامعه جهانی تأکید ورزیده که گویا در امر مبارزه با تروریزم با دولت افغانستان همکار است و برای از میان برداشتن گروه طالبان و سایر گروه های مخالف دولت افغانستان اقدامات جدی می‏نماید.

 اما طوری که همه می‏دانند گفتار و عمل سیاسیون پاکستان یکسان نبوده، برعکس به جای مبارزه با تروریزم در تمویل و تجهیز آنان می‏پردازد و هیچگاه  در تعهداتش صادقانه عمل نکرده و یگانه عامل جنگ و نابسامانی سیاسی و اقتصادی در کشور ما همانا نظامیان پاکستان می‏باشد، به ویژه دستگاه استخباراتی پاکستان(آی-اس-آی) به تروریستان دستور ترور افراد برجسته و نخبه منهدم ساختن تأسیسات عام المنفعه ماین گذاری کنار جاده،  حملات انتحاری و انفجاری را می دهد تا سد پیشرفت و ترقی جامعه و ملت ما گردند.

ملت و سیاسیون کشور به این عقیده اند که پاکستان در کشانیدن مخالفین مسلح دولت افغانستان به روند صلح طرف مهم محسوب می شود، اما در این عرصه نیز کوتاهی نموده و بگونه که دولت افغانستان در امر مبارزه با طالبان صادقانه عمل می کند و آنها را به میز مذاکره دعوت می کند، حتا به‏پیشکش نمودن بسته پیشنهادی که‏شامل همه خواست های گروه های مخالف است، می کوشد تا صلح را در افغانستان تأمین نماید، ولی پاکستان با حرف های بدون عمل، بعضاً اظهار می‎دارد که ما نمی توانیم با تروریستان هم مبارزه نماییم و هم آنان را به میز مذاکره بکشانیم، به نظر میرسد که این دلیل منطقی نیست، هرگاه پاکستان بخواهد در امر مبارزه علیه ترویرزم عمل کند، اولاً باید پناهگاه های امن آنان را در خاکش نابود سازد، ثانیاً برای سران این گروه زمینه بود و باش و خدمات صحی را مساعد نسازد و‏نوجوانانی که به منظور فرا گرفتن تعلیمات دینی در آنسوی مرز پاکستان مصروف آموزش هستند برعکس آنان‎را مفکوره نادرست و ذهن شویی نکند و به انجام حملات انتحاری و انفجاری تشویق ننماید، صلح در افغانستان نه‏بل در تمام منطقه استقرار خواهد
یافت.

سیاست و دیدگاه حلقات نظامی و‏استخباراتی پاکستان همواره خلاف منافع ملی و حسن همجواری با‏همسایه ها بوده، صرف ایجاب می‏نماید که جامعه بین المللی در رأس ایالات متحده امریکا نه تنها کمک های نقدی خویش را برای این کشور قطع نماید، بل فشارها و تعذیرات جدی تر را بالای آن کشور به خصوص نظامیان آن کشور وضع نماید، در غیر آن آتشی که امروز افغان ها در آن می سوزد، فردا دامنه آن وسیع تر شده کشورهای منطقه و فرامنطقه را نیز دربر خواهد گرفت.

 پس یگانه راه بیرون رفت از شر تروریزم و دهشت افگنی فقط وارد نمودن فشار واقعی بالای پاکستان به‎ویژه دستگاه استخباراتی آن است که با این کار ما شاهد صلح و ثبات در منطقه و جهان خواهیم بود.

محمد مسعود صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید