روزنامه ملی انیس

فیضی ځدران: امیدواریم رهایی سه عضو ارشد طالبان سبب گشایش درب مذاکره و ختم جنگ گردد

روز سه شنبه ۲۱ عقرب محمد اشرف غنی رئیس جمهور اعلام کرد که انس حقانی، حافظ عبدالرشید عمری و حاجی ملی خان اعضای ارشد گروه حقانی را به صورت مشروط از بندرها نمود، او گفت که این سه عضو ارشد گروه طالبان در همآهنگی با متحدان بین المللی افغانستان از جمله ایالات متحده امریکا در بدل رهایی دو استاد دانشگاه امریکایی به افغانستان و تسهیل روند گفتگوهای صلح میان دولت و طالبان از زندان بگرام آزاد شدند.

رئیس جمهور غنی در حالی تصمیم رهایی انس حقانی و دو عضو ارشد گروه طالبان را گرفته که قبل از آن رهایی انس حقانی وسایر اعضای این گروه «خط سرخ» دولت و مردم افغانستان بود در حال حاضر تبادله انس حقانی پسر جلال الدین حقانی مؤسس شبکه حقانی و دوعضو ارشد آن گروه با استادان دانشگاه امریکایی افغانستان با واکنش های گونه گونه شهروندان مواجه شده، خبرنگاران روزنامه ملی انیس دیدگاه های شهروندان را در زمینه جویا شده اندکه تقدیم خوانندگان می گردد.

در نخست فیضی ځدران کارشناس مسایل سیاسی دیدگاهش را چنین بیان داشت:

متأسفانه جنگ خانمانسوز که از چهل سال در کشور ادامه دارد مستقیماً زمامداران پاکستان و استخبارات آن به نحوی در آن دخیل اند، پناهگاه های امن را برای تروریستان تهیه و در رهبری جنگ نیز نقش دارند. طالبان وسایر تروریستان از کشتار مردم دریغ نمی ورزند. در تجهیز، تمویل و آموزش شان نظامیان استخبارات نقش اساسی دارند و به افغانستان فرستاده می شوند. باور من اینست که آمدن و شتاب رئیس استخبارات و معاون وزارت امور خارجه پاکستان به افغانستان یک روز قبل از اعلام رهایی سه عضو شبکه حقانی مرتبط به بحث تبادل زندانیان و تضمین پشت پرده داشتند، حکومت افغانستان ممکن خواستار این بوده باشد که اینبار با آغاز مذاکرات صلح طالبان را رو در رو با دولت افغانستان در میز مذاکره بنشانند.

زیرا طالبان بار بار با تأکید، حکومت و دولت افغانستان را گویا دست نشانده امریکا خطاب و در طی چندین دور مذاکره نماینده خاص امریکا در دوحه حاضر به پذیرفتن هیئت حکومت افغانستان در میز مذاکرات نبودند. فکر می کنم به هدف این امتیاز همچنان دوستان بین المللی نیز تقاضای در بدل رهایی دو استاد پوهنتون امریکایی افغانستان که به تاریخ هفتم ماه اگست سال ۲۰۱۶ میلادی از ناحیه ششم شهر کابل از سوی طالبان ربوده شدند را داشتند، هرچند در جهت رهایی شان مقامات امریکایی تلاشهای را انجام دادند ولی ناموفق بود. به اساس گزارشات رسانه ها رئیس جمهور و سخنگویان شان رهایی سه عضو این شبکه را مشروط اعلام کرده و مدعی اند که برعلاوه رهایی استادان پوهنتون امریکایی که وضعیت نامناسب صحی دارند بر آغاز مذاکرات مستقیم با گروه طالبان جهت دستیابی به صلح و ثبات در کشور مهم عنوان کرده اند. به باور من یک تضمین از سوی پاکستان با ایالات متحده امریکا و امریکا با دولت افغانستان صورت گرفته باشد تا طالبان را وادار به مذاکرات مستقیم نماید.

فیضی ځدران در ادامه افزود:

در هر گوشه و کنار جهان و کشوری که مثل افغانستان منازعات موجود باشد و گروه های متخاصم در برابر دولت قرار داشته باشند. برای ایجاد اعتبار میان دولت و مخالفان یک چنین اقدامات لازم است، نظر من اینست اگر جانب پاکستان و متحدین دولت افغانستان واقعاً این مورد را قبول کرده باشند تا با رهبری جمهوری اسلامی افغانستان که در راه صلح قدم های مؤثر برمیدارند و حکومت افغانستان در مذاکرات صلح یکی از طرف های مهم باشد. گپ بدی نیست. اعتماد و کسب ان در حالی که مردم ما از انفجار و انتحار، بی کاری، فقر، جنگ و نا امنی خسته شده اند باید رهایی یابند اقدام خوبی است و احیاناً اگر یک چنین پیامدی نداشته باشد عدالت زیر پا شده، اینکه روز چهار شنبه شهر کابل بار دیگر شاهد خبر انفجار بوده واضح است در افغانستان گروه طالب تنها مسئول نبوده در موجودیت ۲۳ گروه متخاصم تروریستی ممکن مسئول یکی از آن گروه هاباشد. تا حال که رسماً هیچ گروهی مسئولیت آن را به عهده نگرفته اند، ولی امیدداریم بابی باشد برای گشودن درب مذاکره  و ختم جنگ.

عزیز رفیعی رئیس متجمع جامعه مدنی رهایی انس حقانی و تروریستان دیگر گروه ها را جفای برزگی در حق مردم و قربانیان افغانستان دانسته می افزاید: با رهایی انس حقانی تنها دشمنان افغانستان و شرکای جهانی تروریستان امتیاز بدست خواهند آورد و آن چه نصیب مردم افغانستان می شود بی عدالتی و جفا خواهد بود.

زلمی باشنده شغنان بدخشان در رابطه گفت:

من موافقم که صلح شود. مردم از جنگ خسته اند. باید بی چون و چرا پای میز مذاکره بنشینند و خونریزی را بس کنند. زیرا مردم در بیرون شدن از خانه های شان امید کمتر به برگشت دارند. وقتی شرط شان پذیرفته می شود آنها نیز به تعهد خود وفادار بمانند.

عبدالمنان دگروال متقاعد: در رابطه به رهایی سه عضو ارشد گروه طالبان باید مصلحت های ملی را بیش تر در نظر گیرند. با آغاز مذاکرات صلح صادقانه به خواست قاطعانه مردم افغانستان که ختم جنگ و خونریزی است لبیک گفته شود زیرا در برابر گرفتاری سه عضو ارشد طالبان مردم و نیروهای امنیتی ما بهای گزاف و قربانی زیادی را متقبل شده اند.

خواست من منحیث شهروند افغانستان اینست شرط رهایی، ختم جنگ و قطع کشتار مردم بی گناه ما باشد. طالبان باید به شرط خویش صادقانه عمل کنند نه چنانکه در گذشته عمل کرده بودند با نزدیک شدن به توافق با سازماندهی انفجار و انتحار ده ها و صدها جوان و مردم بی دفاع ما را قربانی ساخته اند صدها نظامی ما اسیر شان است باید با المثل عمل کنند.

موسی حقمل باشنده دیگر کابل
 می گوید:

وقتی طالبا به یک چنین توافق با دولت می رسد در بدل آن نخست باید آتش بس اعلام گردد. منحیث یک افغان با جانب دولت افغانستان در میز مذاکره نشسته برای ختم جنگ و خونریزی توافق نمایند نه به دستور دیگران و با جانب بیرونیان شرط مذاکره بگذارند. آتش جنگ در خانه افغانها مشتعل است شعله های آن
افغان ها را می سوزاند نه دیگران را، آنها صرف دنبال منفعت خود هستند نه افغانها.

انجنیر محمد معصوم احمدزی:

در تبادله سه عضو ارشد گروه طالبان توقع ما اینست که مانند تعهدات قبلی طالبان نباشد، از یک سو در میز مذاکره می نشستند از طرف دیگر حملات شانرا شدت می دادند. اینکه همکاران بین المللی تضمین کرده اند امیدواریم آنان نیز به حسن نیت شان وفادار بمانند. تا شاهد کشتار و خونریزی های بیشتر مردم در بهای آن نباشیم و رهایی شان به تقویت صفوف شان نه انجامد.

امین افسر اردوی ملی:

در بدل گرفتاری سه تن اعضای ارشد گروه حقانی صدها نیروی امنیتی جان خود را از دست داده و یا اسیر طالبان شده اند. یعنی بهای گزاف پرداختیم. وقتی آزاد می شوند به این هدف که روند صلح تسریع یابد به نظر من تا فشار درمیدان نظامی دشمن را وادار به صلح نکند این چنین شرط ها برای باز گذاشتن باب مذاکره با شک و تردید همراه است که ما در میدان جنگ هم حالت تدافعی بگیریم.

یگانه راه حل جنگ و صلح در افغانستان اینست تضمین قوی وجود داشته باشد. طوریکه شاهد بودیم طالبان هیچ گاهی به وعده های خود متعهد و وفادار نبوده اند. موضع شان زور و راه جنگ بوده زیرا حمایت قوی استخبارات بیرونی را به همراه داشته اند. باور دارم که این شرط که طالبان و گروه حقانی سلاح بر زمین گذاشته به صلح تن بدهند دشوار و غیر قابل باور است آزموده را آزمودن خطا است. زیرا با نزدیک شدن به توافق صلح درنه دور مذاکرات قبلی با انفجار و انتحار، جان ده ها تن را درشش درک کابل و حوزه ششم و … گرفتند.

 هدایت ساحل شهروند دیگر کابل می گوید:

همه یی ما می خواهیم صلح در کشور برقرار گردد. انتحار و انفجار گم شود. جوانان ما در فضای امن و آرامش جهت خدمت به خاک و کشور تعلیم و تحصیل کنند و به فکر آرام مصدر خدمت به مردم گردند اینکه شرط رهایی سه تن از اعضای برجسته طالبان بسته به رفتن به میز مذاکره و مصالحه است استقبال می کنیم ولی اگر عمل نشود خیانت بزرگ در حق خون های ریخته شده شهدا و مردم بی گناه ما حساب می شود و شریک جرم آن دولت افغانستان و ایالات متحده امریکا خواهد بود.

الیاس باشنده دیگر بدخشان می گوید:

رهایی انس انس حقانی و دو عضو دیگر این شبکه کمک به منافع طالبان و حامیان خارجی و بین المللی شان است.

زیرا در بدل رهایی دو استاد امریکایی خون های قربانیان ما نادیده گرفته می شود ممکن دهها عسکر و نظامی ما اسیر باشد. و بهای اتباع شان به مراتب از افغانها کرده گرانتر است. اگر امریکا  همه شان واقعاً به صلح در افغانستان متعهد اند. به طالبان صلح را نیز تحمیل کننده که نمی توانند.

مردم ما شاهد اند که در مقابل کشته شدن یک نظامی امریکایی در شش درک حتا مذاکرات صلح متوقف گردید.

حالا هم در بدل رهایی دو استاد امریکا تلاش صورت گرفته است تا اعضای ارشد خونریز ترین شبکه طالبان یعنی حقانی رها گردد. شخصاً باورمند به وادار ساختن طالبان به صلح و مذاکره ازین راه نیستم. از نماینده خاص امریکا در امور صلح افغانستان میطلبیم مظلومیت افغانها در جنگ تحمیلی درک کرده برآنان ارزش قایل شوند از معامله گری بپرهیزند.

حامده صدیقی و مسعود نوابی

ممکن است شما دوست داشته باشید