روزنامه ملی انیس

طرحی تأمین صلح دایمی  و پایدار در کشور

هموطنان عزیز:

از این که افغانستان از نگاه موقعیت جغرافیایی خویش برای اهداف ستراتیژیک اقتصادی و نظامی ممالک همجوار و قدرت های بزرگ جهانی حایز اهمیت زیاد می باشد و در طول تارخ افغانستان و هم اکنون پاکستان، هند، چین، روسیه، ایران، عربستان سعودی، ایالات متحده امریکا و انگلستان بالای حکومت های سابقه و موجوده ما سرمایه گذاری های زیاد را نموده و می نمایند به همین دلیل افغانستان را برای دسترسی به اهداف شان به میدان جنگ و جهاد مبدل ساخته است و افغانستان امروز را در یک مقطع خیلی دشوار و پرخطر قرار داده است و بعد از انتقال مسئولیت امنیتی و قدرت سیاسی با افغان ها و متعهد نبودن جامعه جهانی با تعهدات شان مردم افغانستان را سخت نگران ساخته و می گویند که کمبود کمک های جامعه جهانی، بیکاری، نبود امنیت و ثبات سیاسی، صلح دایمی و دوامدار و تقابل حکومت های روسیه و امریکا چه باید کرد تا افغانستان صاحب صلح دایمی و پایدار شود. ولی با آنهم مردم شریف افغانستان به پذیرش دموکراسی، امنیت و ثبات توانمندی اقتصادی و ثبات سیاسی را از دست نداده. گرچه این خواست ها و بعد از سقوط طالبان قابل دسترسی به نظر می رسد. اما پیشرفت های امروزی در همه ساحات با تهدید جدی رو به رو است و اکثریت مردم به این باور اند که افغانستان به هیچ وجه نباید به عقب برگردد، بلکه به جلو در مسیر پیشرفت و ترقی حرکت نماید در حالی که جامعه جهانی هم اکنون در سیاست های خود بازنگری می نمایند. زیرا در شرایط و ضرورت های افغانستان و اهداف ما افغانها کدام تغییر کیفی ایجاد نشده و با آغاز مذاکرات چند ماه قبل که بین طالبان و نماینده ویژه وزارت امور خارجه امریکا داکتر زلمی خلیلزاد در امور صلح افغانستان در قطر، ابوظبی  پاکستان و بعضی از ممالک دیگر بدون تدبیر و اراده مردم و تشکیل اجماع ممالک ذیدخل در قضیه افغانستان در عدم رهبری معاون سرمنشی ملل متحد افغان ها را سخت نگران ساخته و احتمال وقوع دوام جنگ را نیز رد نمی کند. زیرا مردم افغانستان تضمین صلح دایمی و پایدار و جفای بزرگ ملل متحد را با شهید دکتور نجیب الله رئیس جمهور اسبق افغانستان را فراموش نه نموده و تکرار آنرا یک فاجعه بزرگ می دانند. بناءً تهیه کننده این طرح، کلید صلح دایمی و پایدار افغانستان را به دست ممالک ذیدخل در مسایل افغانستان می داند. زیرا جنگ موجود جنگ بین افغانها نبوده بلکه یک جنگ استخباراتی بین مالک همسایه و قدرت های بزرگ جهانی بوده که برای به دست آوردن اهداف شان ادامه دارد. بناءً برای جلوگیری از جنگ که افغانها اضافه تر از این تحمل آنرا ندارند که ادامه دهند ایجاب می کند که برای تأمین صلح دایمی و پایدار تدابیر آتی در نظر گرفته شود.

  • ایجاب می کند که افغانها به خاطر آرمان بزرگ صلح در یک جبهه ملی و یا اجماع ملی هم صدا و متعهد شوند.
  • نماینده های با صلاحیت اجماع ملی از ممالک ذیدخل در قضایای افغانستان و سرمنشی ملل متحد خواستار تشکیل اجماع ممالک ذیدخل به رهبری معاون سرمنشی شده و با آنها شامل مذاکره شوند.
  • نماینده های اجماع ممالک ذیدخل در قضیه افغانستان در نتیجه مذاکرات بین شان با تصامیم ذیل باید دسترسی حاصل نمایند.
  • ممالک ذیدخل، افغانستان را به حیث یک مملکت مستقل و آزاد به رسمیت بشناسند.
  • تاریخ آتش بس بین نیروهای حکومت وحدت ملی و طالبان را اعلان نمایند.
  • تاریخ خروج نیروهای خارجی را اعلان و رهبران طالبان را از لیست سیاه خارج سازند.
  • تبادله اسیران جنگی را در زمان تعیین شده اعلان نمایند.
  • ممالک ذیدخل در قضیه افغانستان باید صلح دایمی و پایدار را برای افغانها تضمین نموده و شرایط مناسب را برای یک حکومت مشروع، ملی و به اراده اکثریت مردم و رضایت اقلیت ها و غیر ایدیالوژیک که مردم از آن خسته شده مهیا سازند.
  • از افغاستان تمام ممالک ذیدخل و غیره برای تأمین منافع اقتصادی به حیث یک پل تجارتی و اقتصادی استفاده نمایند.
  • حکومت های آینده افغانستان باید تضمین نمایند که در خاک خود پایگاه های نظامی را اجازه ندهند تا از خاک افغانستا علیه ممالک دیگر تجاوز نظامی صورت گیرد.

بناءً بخاطر جلوگیری از مشکلاتی که در پیشروی حکومت و مردم ما بروز می کند ایجاب می نماید تا سیاست مدار دلسوز، امین، مبتکر و وطن پرست دست به دست هم داده تا جلو آن گرفته شود و یگانه راه بیرون رفت ازین بحران همانا تشکیل اجماع ملی می باشد. و این طرح پیشنهادی تضمین کننده حکومت با کفایت ملی، قوی تحت حاکمیت قانون است. و طرح اجماع ملی که از جانب زلمی خلیل زاد نیز چند سال قبل اعلان شده بود که بسیاری از شخصیت های مطرح جامعه ما از تشکیل اجماع ملی حمایت کرده بودند و همچنان از جانب رئیس جمهور اسبق حامد کرزی نیز مورد تایید قرار گرفته بود.

مبتکر این طرح از اجماع ملی دو هدف دارد یکی اینکه خیلی مهم است زمانیکه در رابطه به انتقال مسئولیت امنیتی و قدرت سیاسی به افغانها صحبت به عمل می آید در حقیقت یک دوره جدید آغاز شده است. بناءً لازم است تا یک تفاهم وسیع به اشتراک افغانها روی بعضی مسایل بسیار مهم این دوره جدید (صلح دایمی و پایدار) صورت گیرد. همچنان یک برنامه جهت حل مشکلات که در دوره پیشرو بروز می کند طرح و روی آن موافقه صورت گیرد و یک تیم ملی جهت گرفتن مسئولیت از راه انتخابات اگر ممکن باشد هم موافقه شود. ولی هدف این نیست تا همچو یک موافقه و تفاهم وسیع جای انتخابات را بگیرد زیرا انتخابات یک امر حیاتی و قدم حتمی سیستم دموکراسی است. گرچه برای بعضی احزاب مخالف دولت در رابطه به اجماع ملی بعضی نگرانی ها را بوجود خواهد آورد که گویا حکومت محمد اشرف غنی با قلم داد کردن اجماع ملی می خواهد تداوم کار خود را تعیین کند و از جانب دیگر خود پروسه انتخابات یک پروسه اجماع ملی را می رساند طبیعی است هر شخص که رأی بیشتر را از آن خود ساخت اجماع ملی روی همان شخص توافق نموده است. لذا چنین شک و تردید ها نیز وجود دارد و به نظر مبتکر اجماع ملی نیز چنین نگرانی ها قابل درک بوده و هم شنیده می شود. ولی اصلاً هدف اجماع ملی اینست که به چه موارد باید ادامه داده شود و کدام موارد باید اصلاح شود و روی جزئیات آن توافق صورت گیرد.

زیرا تنها دوام کار ها کافی نبوده بلکه در برخی حالات اصلاحات بیسار مهم و ضرورت است.

همچنان برخی از موارد مثبت هم است که باید حفظ شود و بحیث تهداب از آن استفاده بعمل آید علاوتاً انتخابات ریاست جمهوری باید رقابتی باشد.

 بناءً بهتر است که به اساس یک برنامه و یک پروگرام بجای اینکه برای پست ریاست جمهوری ۱۸ تن با هم رقابت نماید یک تیم خورد جهت گرفتن مسئولیت بوجود آورده شود تا بالآخره به اساس یک تفاهم وسیع بتوانند دو و یا سه کاندید را پیشکش و با هم رقابت نمایند. و گفته می توانیم که هم انتخابات ضروری است وهم یک تفاهم وسیع درین مورد. بناءً گفته می توانیم که اجماع ملی یگانه راه بیرون رفت از بحران موجود بوده و برای تشکیل یک حکومت قوی فراگیر تحت حاکمیت قانون فاقد فساد اداری که تأمین کننده عدالت سیاسی و اجتماعی می باشد. تضمین
می نماید.

علاوتاً اجماع ملی پابندی جامعه جهانی را به تعهداب شان و پروسه صلح که از جانب نماینده ویژه وزارت امور خارجه امریکا در امور صلح افغانستان داکتر زلمی خلیل زاد، طالبان و افغانها آغاز گردیده تحت غورو بررسی قرار داده و برای تأمین صلح دایمی و پایدار خواستار تشکیل اجماع ممالک ذیدخل در قضیه افغانستان مانند پاکستان، هند، چین، روسیه ، ایران، عربستان سعودی، امریکا و انگلستان گردد ما باور کامل داریم که این اجماع به خیر افغان ها، ممالک همسایه و قدرت های بزرگ جهانی بوده و جنگ های طولانی و دوامدار در قرن(۲۱) برنده هم نداشته و به نفع هیچ ممکت نخواهد بود. 

پوهاند میرداد

ممکن است شما دوست داشته باشید