روزنامه ملی انیس

صلح نیاز همه است

تجربه این را به اثبات رسانده است تنها در فضای صلح وثبات است که یک کشور می تواند به توسعه و رشد اقتصادی دست یابد. گذشته از این،  تداوم جنگ و خشونت در یک کشور می تواند همه هست و بود آن کشور را از بین برده و آن کشور را به کانون جنگ و اختناق تبدیل نماید.  بنابراین گفته می توانیم تنها در فضای صلح است که شهروندان یک کشور می توانند خواست خود را با راه اندازی گفتمان های ملی ابراز دارند و به تفاهم برسند.

تداوم جنگ و برادرکشی به نفع هیچ یک از گروه های سیاسی مخالف در یک کشور نمی باشد همه گروه های سیاسی می توانند در یک کشور خواست های خویش را از طریق ادامۀ مذاکرات بدست آرند. برخلاف متوسل شدن گروه های سیاسی و مخالف به جنگ در یک کشور می تواند زمینه را برای فعالیت این گروه ها تنگ تر سازد و از میان آنها قربانی گیرد. در نتیجه می توان گفت که تداوم جنگ می تواند باعث نابودی گروه های متخاصم گردد.  از طرف دیگر
میتوان گفت که راه دست یابی به قدرت تنها راه جنگ و خشونت نیست ؛ بلکه راه های مسالمت آمیز دیگری نیز وجود دارد که همانا برگزاری انتخابات و اشتراک در این پروسه است. گروه های سیاسی می توانند با اشتراک در انتخابات درصورت برنده شدن قدرت را بدست گیرند. تداوم جنگ در کشور نمی تواند به نفع هیچ یک از گروه های سیاسی باشد،  بلکه به سود کشورهای بیگانه و قدرت های بزرگ تمام می شود،  زیرا آنها
میخواهند با شعله ورساختن آتش جنگ در برخی از کشورها، آن ها را تحت سیطرۀ خود درآورند و سلاح خود را ازاین طریق به فروش رسانده و مواد خام این کشورها را به یغما برند یا آن را با قیمت ناچیزی بدست آرند. چنانچه که امروز دیده می شود بیشتر این جنگ ها که در نقاط مختلف دنیا جریان دارد، ریشه در منافع کشورهای بیرونی و قدرت های بزرگ دارد،  طوری که ما شاهد هستیم تداوم جنگ ها در کشورهایی که از لحاظ داشتن منابع و ذخایر طبیعی گاز و نفت غنی اند ؛ هدف آن صرف دست یابی قدرت های بزرگ اقتصادی به این ذخایر است.  از این رو دیده می شود که کشورها و قدرت های بزرگ اقتصادی همواره برای شعله ور ساختن آتش جنگ در این کشور ها نداهای حقوق اقلیت و اکثریت را سر می دهند و گروه های مذهبی و ملیتی را برعلیه یکدیگر تحریک نموده به طرف های در گیر و گروه های مخالف اسلحه و تجهیزات جنگی ارسال می نمایند. این امر باعث می گردد که دراین کشور ها جنگ های داخلی ادامه یابد،  نظام ها و قدرت های سیاسی تضعیف گردیده و نتوانند سرپای خویش بی ایستند از این رو،  دولت ها در این کشور ها برای بقای خود مجبور اند که چشم به کمک های بیرونی بدوزند. از طرف دیگر  طوری که در گذشته ها دیده شده است تا کنون هیچ کشوری در هیچ نقطۀ از جهان دیده نشده است که صرف با کمک خارجی به پای خود ایستاده باشد،  بلکه این خود ملت ها بودند که برای پیشرفت و توسعۀ اقتصادی کشور خود شب و روز زحمت کشیدند و در فرجام توانستند از این طریق به خواست های خود دست یابند. بنابراین،  لازم است که گروه های مخالف از جنگ دست بکشند و خواست های خود را از طریق ادامۀ گفتگو ها و راه های مسالمت آمیز مطالبه نمایند، تجربه این را به اثبات رسانده است که تداوم جنگ در این کشور توانسته است زیان های سنگینی را به باشندگان این کشور وارد نماید که در نتیجه بسیاری باشندگان این سرزمین عزیزان خود را از دست داده و مجبور گردیدند که راه مهاجرت را در پیش گیرند،  بنابراین گفته
می توانیم که ادامۀ جنگ در کشور میتواند تباهی و نبودی را بار آرد و بس. ادامۀ جنگ دراین کشور توانسته است مانع بزرگی را بر سرراهی فعالیت های اقتصادی ایجاد نماید، ما بسیاری از افغان های تجارت پیشه و صاحب سرمایه کوشش می نمایند که سرمایه های خود را ازین کشور بیرون کشیده و به بانک های خارجی انتقال دهند تا بتوانند در کشور های دیگر که در آنجا جان و مال آنها در امن باشد سرمایه گذاری نمایند،  افزون براین تا زمانی جنگ از این کشور ریشه کن نگردد،  سرمایه گذاران داخلی و خارجی هیچ یک حاضر نخواهند شد که در چنین یک وضعیت نابسامان دراین کشور سرمایه گذاری نمایند،  زیرا،  در چنین وضعیتی هیچ گونه تضمینی برای سلامت مال وجان آنها وجود ندارد،  از این رو آنها ناچار اند که سرمایه های خود را از این کشور خارج نمایند و به کشور دیگری انتقال دهند. فرار سرمایه از این کشور می تواند تأثیر ناگواری را برپیگر اقتصاد کشور وارد ساخته در نتیجه این امر می تواند باعث بالا رفتن نرخ بیکاری درکشور گردد.  وزمینۀ کار برای باشندگان این سرزمین خیلی ها تنگ گردیده از این رو باشندگان این سرزمین مجبور اند که برای دست یابی به مایحتاج زندگی خویش راه مهاجرت را در پیش گیرند.

لازم است برای ختم جنگ راه حل جستجو گردد تا به این جنگ خانمانسور پایان داده شود.  آوردن صلح در این کشور خواست همه افغان هاست،  زیرا همه باشندگان این سرزمین از جنگ خسته شده اند و می خواهند در فضای صلح و آرامش به زندگی خود ادامه داده و برای پیشرفت و شگوفایی این سرزمین باهم همصدا شده و فریاد صلح و شگوفایی را سردهند.

عبدالحلیم باخرد

ممکن است شما دوست داشته باشید