روزنامه ملی انیس

صلح اصل اساس وقاعده جاودان وپایداری جهان وبشریت است

کشورعزیزمان افغانستان از مدت ها به این سوتحت عناوین مختلف درآتش خانمان سوز جنگ و بدبختی، مظلومانه می سوزد و بخش اعظم هست و بود آن به گونه یی صدمه و آسیب دیده و سرانجام هزارها انسان مظلوم اعم از زن، مرد، خُرد، بزرگ و حتی کودکان معصوم و بیگناه جان های شیرین خود را از دست داده اند
پس برهرانسان با احساس ، با درک و دلسوز لازم است تا با استفاده از امکانات دست داشته در خاموش ساختن کامل و یا حد اقل کاهش شعلۀ این آتش افروخته شده اقدام نموده و وجیبه ومسئولیت ایمانی ، وجدانی و میهنی خویش را انجام دهد، زیر ما الحمدلله مسلمان هستیم و افتخار پیروی دین با سعادت و نجات بخش اسلام را نیزداریم، دینی که به اساس آیۀ کریمۀ، ترجمه: یگانه دین مقبول و پسندیده نزد خداوند (ج) است. پس بر ماست تا مقدمتر از همه، هر پدیده را در چوکات اوامر و نواهی دین اسلام مطالعه و بررسی نماییم.
بناءً میتوان گفت که از منظر و دیدگاه دین مقدس اسلام که درحقیقت معیار دیدگاه هر مسلمان است، واژه و کلمۀ زیبای صلح یکی از کلمات قرآنی بوده و در قرآن عظیم الشأن در معانی و مفاهیم متعددی همچو اصلاح، اتفاق وهمبستگی، رفع خصومت و دشمنی، نعمت، منفعت، گذشت و…استعمال شده که همه این مفاهیم متضمن و در بر گیرنده سعادت جامعۀ بشری می باشند.
صلح اصل، اساس و قاعدۀ جاودان و پایداری جهان وبشریت است و جنگ حالتی است متضاد. زیرا در شرایط صلح و امنیت به رشد و تعالی و رسیدن به تفاهم و همسویی آسان‌ تر و بشر به حق و حقیقت گرایش و علاقۀ بیشتر پیدا می‌ کند ،اما در نتیجۀ جنگ، همه داشته های مادی و معنوی به نوعی آسیب پذیرو انسان ها بی جا ،بی خانمان وآواره می شوند.
ازین رو صلح، صفا و صمیمیت و زندگی مسالمت آمیز در رأس برنامه های دینی قرارداشته و قرآن عظیم الشأن همواره بر احیاء و تداوم آن دستورداده و آنرا مایۀ خیر و نیک بختی های جامعۀ بشری شمرده و می فرماید که (والصلح خیر) صلح و آشتی بهتر است.
گفتنیست در همه جا اصل نخستین ، صلح، صفا، دوستى و سازش ‍ است و نزاع و کشمکش و جدایى بر خلاف طبع سلیم انسان و زندگى آرام بخش او است. صلح وایجاد فضای مسالمت آمیز یکی از وجایب و مسئولیت های هر مسلمان است زیرا خداوند(ج) میفرماید
ترجمه. درمیان برادران تان صلح نمایید.
صلح دستورالهی و از قدیمیترین نیازها و آرمان های بشری است..
صلح ضامن مصونیت، تأمین امنیت، برقراری عدالت و حفظ آزادی ها و ارزشهای مادی و معنوی انسانی است و سرانجام به گفتۀ یکی از دانشمندان صلح در اسلام مسئله ‏ای اصیل و ریشه ‏دار است و پیوندی ناگسستنی با طبیعت اسلام و نظریۀ عمومی و کلی آن دربارۀ جهان و زندگی انسان دارد. اسلام دین همبستگی و وحدت و یگانگی بزرگ در سراسر جهان عظیم و پهناور است. آموزۀ توحید، قرار داشتن همه هستی در تحت تدبیر واحد و حکیمانه الهی، پیوند نسلی همه آدمیان به یک پدر و مادر و اشتراک خانوادگی همه انسانها، حرکت جهان و انسان به سوی غایت واحد الهی، وجود فطرت یگانۀ همبستگی جهانی در اسلام است.
باید گفت که ازدیدگاه دین مقدس اسلام تأمین صلح و آسایش و زندگی مسالمت آمیز مسئولیت ایمانی و وجدانی هرانسان اعم از مرد و زن میباشد..
پس بر ما افغان هاست که برای تأمین صلح و آشتی، صفا و صمیمیت، وحدت وهمبستگی و فراهم نمودن زندگی مسالمت آمیز درکشورعزیزخود تلاش پیگیر و کوشش جدی همه جانبه وخستگی ناپذیرنماییم تا از یک طرف اطاعت و پیروی از دساتیروفرامین الهی نموده و ازجانب دیگر خوشبختی ها را از آن خود گردانیده و با اطفاء و خاموش نمودن آتش جنگ های خانمانسوز، ویرانگر و شقاوت زا، مصونیت جان، دین ، مال، عقل و آبرو وعزت خویش را تأمین نماییم.
زیرا افغانستان امروز ضرورت به هم دلی ، همدیگرپذیری وارجحیت دادن بر منافع عمومی وملی دارد،که باید از سوی هر دوجانب درگیر جنگ درافغانستان صادقانه در نظر گرفته شود تا این کشورومردم دردمندش بتوانند در یک فضای صلح آمیز به زندگی خود ادامه دهند.
هرچند گذشتن به خاطر منافع عمومی و مصالح علیای کشور جرأت و قربانی می خواهد، اما هرجناحی که در این قربانی پیشقدم می شود، بدون شک در نزد تاریخ و مردم مسلمان این کشور سرفراز و سربلند برای همیش باقی خواهد ماند.
بنا برین هنوز فرصت ها باقی است که باید ازآن استفاده بهینه نمودومشترکاً درد ها وزخم های یکدیگر را مرحم گذاشت .

ممکن است شما دوست داشته باشید