روزنامه ملی انیس

صلح ازدیدگاه اسلام

درسال های متمادی جنگ و ناآرامی در افغانستان صدمات و خسارات جبران ناپذیری به این کشور ومردمانش وارد ساخته است. عدم وجود صلح و بروز اختلاف در میان اقوام افغان و جامعه اسلامی افغانستان از سویی حملات تروریستی مخالفین دولت دراین کشور، امنیت و صلح را به مخاطره انداخته است.

بی گمان در این تراژدی غمبار مردم قربانی اصلی نا امنی ها هستند، چه آنان که در کشور زندگی  بخورونمیردارند متحمل سخت ترین رنج ها شدند و چه آنان که به کشورهای همجوار پناهنده شدند و رنج آواره گی را به جان خریدند همگی از صدمات عدم امنیت در کشور لطمه دیدند.

از آنجا که رسیدگی به صلح از اصول دین اسلام  و پا بندی به آن از وظایف شرعی هر مسلمان است ، بر آن شدیم تا بار دیگر به شناخت آموزه های اسلامی و سیره بزرگان دین به موضوع صلح بپردازیم. صلح در لغت به معنای سازش و ضد فساد و ازبین بردن نفرت است. این واژه در علوم سیاسی به معنای آرامش و امنیت عمومی در کشور است. در قرآن کریم این واژه در معنای سلم نیز به کار رفته است.

بی گمان صلح خواهی و زندگی همراه با سازش و مسالمت از نیازهای فطری بشری است که در دین مبین اسلام که دینی جامع و کامل است این مهم مورد توجه و عنایت واقع شده است وعمل به دستورات و راهکارهای صلح و امنیت از وظایف شرعی مسلمانان است. امنیت در لغت به معنای در امان بودن، ایمنی و آسودگی است. ایمان نیز از همین ماده و به معنای قرار دادن خود و دیگران در امن و آسایش است. زیرا مؤمن با پذیرش ایمان، خود را از عذاب الهی حفظ می کند.

در اصطلاح سیاسی و حقوقی به حالت فراغت از هرگونه تهدید و یا حمله و نیز آمادگی برای رویارویی با هر تهدید
و حمله ای را امنیت گویند و به صورت امنیت فردی، اجتماعی، ملی و بین المللی کاربرد دارد
. که امنیت مولود صلح است. تنها در جامعه ای که برصلح استوار است و مردم در آن با هم زندگی مسالمت آمیزی دارند امکان برقراری امنیت وجود دارد. پس این دو اصل در کنار یکدیگر معنا می یابند. در سایه این صلح و ا منیت است که کرامت انسانی حفظ خواهد شد و همکاری میان انسان ها همراهی با مودت و مسالمت را رقم خواهد زد و جامعه و مردم رو به سوی پیشرفت و علم رهنمون خواهد شد.

اسلام منادی صلح و دوستی میان تمام انسان هاست و دیدگاه اسلام در باره روابط انسان ها در زندگی اجتماعی بر پایه صلح و همکاری نیکو کارانه بشری استوار است. خداوند«ج»  در قرآن کریم
می فرماید«ای آدمیان ما شما را از زن و مرد آفریدیم و بر دسته ها و طوایف گوناگون قرار دادیم تا با یکدیگر آشنا شوید و بدانید که در این میان آنکه نزد خداوند«ج» گرامی ترین است که پرهیزکار باشد و خداوند«ج» بر همه چیز آگاهی دارد»
.

اما این اصل میان مسلمانان به وظیفه شرعی مبدل شده است و اجرای آن برای هر مسلمان واجب است. به طور مثال در آموزه های اسلام بر هر مسلمان توصیه شده هنگامی که به مسلمان دیگر برخورد کند به یکدیگر سلام بگویند. سلام ثناى بندگان صالح خداوند«ج» است.

خداوند«ج» در قرآن کریم مى‏فرماید سلام هدیه مؤمنان به یکدیگر نیز هست که باعث نزدیکی قلوب و الفت و دوستی در جامعه خواهد بود که خود زمینه ساز نوعی صلح در میان مسلمانان است در معنای بزرگتر ارشادات الهى، مؤمنین و ایمان آورندگان دعوت به صلح می شوند. در قران کریم آمده است تفسیر :

بگو اى اهل کتاب، بیایید از آن کلمه حق که میان ما و شما یکسان است پیروى کنیم که به جز خداى یکتا را نپرستیم، و چیزى را با او شریک قرار ندهیم، و برخى را به جاى خدا به ربوبیّت تعظیم نکنیم. پس اگر از حق روى گردانند بگویید شما گواه باشید که ما تسلیم فرمان خداوندیم. خداوند جهان ما را به صلح رهنمون شده است وجود کسى را که به آیین ما در نیامده است عامل دشمنى و تجاوز قرار ندهیم.

پس مسأله صلح در اسلام موضوعی اصیل و ریشه داری است که ارتباط و پیوند ناگسستنى و محکمى باطبیعت اسلام و نظریه عمومى و کلى آن درباره جهان و زندگى و انسان دارد.

ترتیب کننده پوهیالی پتیال  (شینوار)
استاد یپارتمنت عملیاتهای تکتیکی قوماندانی تحصیلات عالی

ممکن است شما دوست داشته باشید