روزنامه ملی انیس

سوختگی و کمک های اولیه

قبل از اینکه راجع به کمک های اولیه در باره سوختگی بپردازیم لازم است تا از تعریف درجات و عامل سوختگی یاد آور شویم.
سوختگی عبارت از تماس عمل سوزنده با عضویت بوده که سبب تخریب انساج می شود.
از نظر عمق:
عمق می تواند به سوختگی درجه یک درجه دو و درجه سه تقسیم بندی شود یا سوختگی ای کوچک متوسط وشدید از نظر عامل می‌تواند سوختگی از سبب مایعات داغ بوجود آید از سبب برق بوجود آید از سبب مواد کیمیاوی مانند تیزاب و القلی بوجود آید از سبب شعاع آفتاب بوجود آید و از سبب صلاح ناریه و انفجار ماین بوجد آید.
کمک های اولیه در محل حادثه
سوختگی های بزرگ مصیبت بار بوده ونزد این مریضان نکات ذیل در محلی حادثه مدنظر باشد:
۱- مریضان باید از شعله ویا منبع حرارتی بدور کشیده و پروسه سوختن متوقف گردد.
۲- باز بودن طرق هوایی ارزیابی وباز بودن آن تامین و حفظ شود در سوختگی های تنفسی و یا انشاقی دود نیز چک شود.
۳- وسعت ساحه سوختگی تعیین و تاریخچه اخذ شود (قانون %۹)
۴- انساج که ذریعه مواد کیمیاوی ماووف شده اند باید به طور وافر ریگریشن ذریعه آب شستشو گردد.
۵- هرگاه مریض در محل باشد که از مرکز معالجوی اضافه تر از ۳۰ تا ۴۵ دقیقه فاصله داشته و یا دارای بی نظمی های قلبی یا ضیاع خون باشد ورید مریض باز انفیوژن وریدی سیروم تطبیق شود.
۶- جرحه سوختگی ذریعه پارچه های معقم یا پاک پوشانید شده و گرم حفظ شود از کامپرس های مرطوب سرد استفاده به عمل نیاید.
۷- مریض به اسرع وقت به شفاخانه منتقل گردد.
تداوی در بخش عاجل شفاخانه
تداوی ابتدایی مریض های سوختگی بر اساس ارزیابی دقیق ودانستن تغیرات پتو فزیولوژیک موضعی وسیستمیک امکان پذیر است. مریضان سوختگی باید مانند سایر مریضان مصاب ترضیضات بزرگ مورد ارزیابی و تداوی قرار گیرند تامین طرق هوایی کافی از تقدم برخوردار است تداوی عرضی یا دوایی و تداوی جراحی اجرا شود.
رنځوریار دوکتور عبدالقدیر «پوپل»
شف سرویس جراحی سوختگی پلاستیک ش.ش.م.د

ممکن است شما دوست داشته باشید