روزنامه ملی انیس

زلمی خلیل زاد، دردیداری با نمایندگان خاص روسیه، چین و اتحادیه اروپا در واشنگتن: ما به حاکمیت افغانستان احترام داریم وصلح را برای همه مردم افغانستان می خواهیم

کشورهای بزرگ زمانی با هم روابط مستحکمتر میداشته باشند که منافع ملیشاندرتفاهم بایکدیگر همخوانی داشته و به نوعی منافع مشترک داشته باشندهر زمانی که  منافع شان در جهت مخالف یکدیگر قرار گیرد    شاهد بروز منازعات،  تغییر سیاست خارجی در روابط کشورها خواهیم بود. حضور فعال روسیه، چین  هند، پاکستان و ایران در افغانستان به اشکال مستقیم و غیرمستقیم تهدید جدی به منافع ایالات متحدهامریکا در منطقه تلقی میشود.

امریکاییها به خوبی میدانند در صورتی که افغانستان را ترک کنند، قدرت های  دیگری خالیگاهشان را پُر خواهند کرد. اما این کار شاید به قیمت از دستدادن یک پایگاه قوی در منطقه برایشان تمام شود و کشورهای مخالف امریکا به رهبری روسیه در اینجا موقعیت بگیرند.

از دید امریکاییها افغانستان در صورت عدم حضور نیروهای شان  بدل به امنترین مکان برای هراسافگنان خواهد شد که با استفاده از قلمرو این کشور میتوانند هر گوشه جهان. بهخصوص ایالات متحده امریکا، را آماج حملات تروریستی قرار دهند.

چندی قبل مککانل باتصویب یک لایحه یی درسنای امریکا هوشدار داده بود:« خروج شتابزده نیروهای امریکایی از هر یک از این کشورها (سوریه یا افغانستان) میتواند دستاوردهایی که به سختی به دست آمده و همچنان امنیت ملی امریکا را در خطر قرار دهد.

لازم است که امریکا ائتلاف جهانی مبارزه با تروریزم در جهانرا حفظ و سرپرستی کرده و از شرکای محلیمان پشتیبانی کند. براین باورم که تهدیدها همچنان باقی ماندهاند. داعش و القاعده هنوز کاملاً شکست نخوردهاند و منافع امنیت ملی امریکا نیازمند ادامه پایبندی به مأموریت کشور در این مناطق است.» طولانی شدن جنگ،درافغانستان احتمال شکلگیری گروههای دیگری شبیه به داعش را افزایش میدهد. زیرا پاکستان.کلیدیترین نقش را درتوسعه ناامنی ویاتجدیدپروسه صلح دررابطه به  اوضاع سیاسی افغانستان دارد. همسایهای که آبادی خود را در ویرانی افغانستان به جستجوگرفته است. پاکستان یک افغانستان قوی،  باثبات و نیرومندراخارچشم دانسته میخواهد افغانستان ضعیف وناتوانرا درکنارخودداشته باشد.در واقع هر باری که روابط کابل و دهلی تقویت میشود، اسلامآباد دست به ناامنسازی افغانستان زده و از این راه مخالفتش را در قبال سیاست خارجی افغانستان با هند نشان میدهد.

 چین تمایل زیادی دارد تا ممالک همجوارش وضعیت باثباتی داشته باشند، چون هر گونه بیثباتی در منطقه به خصوص در مرزهای چین میتواند امنیت داخلی این کشور را به خطر مواجه کند.

مسلمانان جداییطلب ایغور در واقع از طالبان و دیگر گروههای جنگی در افغانستان الگوبرداری میکنند و به مبارزه با حکومت چین میپردازند.چین میخواهد با نقش داشتن در مذاکرات صلح افغانستان و با برقراری ارتباط نزدیک با طالبان بتواند از نفوذش در میان آنها استفاده کند و امنیت را در مرزهایش با افغانستان تأمین کند.

هند میخواهد معضل امنیت افغانستان را منطقهای ساخته و به حل آن در چهارچوب همکاریهای سیاسی منطقهای بپردازد. قابلیاددهانی است که.بدون از میان بردن منابع مالی بیرونی و پناهگاههای امن تروریستان در کشورهای همسایه مبارزه با این گروه به موفقیتی دست نخواهد یافت.

عقبههای حمایتی و مالی  شریانهای حیاتی گروههای شورشی و تروریستی به حساب میآید. بایدبرای شناسایی وحذف آنان تلاش های جهانی صورت گیرد.امریکا نیز با وجود آگاهی از حمایت بعضی ازین کشورها ازگروه های تروریستی به جز فشارهای لفظی کار خاصی برای تغییر رفتار آنان انجام نداده است.لهذاکشورهای منطقه وجهان هرکدام به نوبه خوددرحقیقت روی خواست های خود در افغانستان درکشمکشهاوتشدید روندپروسه صلح افغانستان مطابق منافع ملی شان درحرکت اند.هرحرکت مثبت ویامنفی که درافغانستان بروزمی کندآنان درعقب آن به دنبال بهره برداری منافع خوداند.بنابرین مردم افغانستان نباید مدیون احسان هیچ یک ازین کشورهاباشند.

نقطۀ کور مذاکرات طولانی نماینده خاص ایالات متحده امریکا باطالبان در دوحه، توافق روی چارچوب خروج نیروهای امریکایی از افغانستان بوده است. ایالات متحده بهدنبال خروج تدریجی و طولانیمدت نیروهایش از افغانستان است.

 اما هیئت طالبان روی خروج کامل این نیروها طی شش ماه و یا کمتر از آن پافشاری دارد. اما بعضی ازکارشناسان امورسیاسی به این باوراندکه در حال حاضر، خروج نیروها برای واشنگتن یک بحث «انتخاباتی» است. آنان احتمالاً تا برگزاری انتخابات ریاستجمهوری امریکا در سال ۲۰۲۰، نیروهایشان را از افغانستان خارج سازند؛ اما احتمال اینکه همۀ پایگاههای نظامی را در بگرام  کندهار، هلمند، هرات و شمال افغانستان  تعطیل کنند و حضور نظامی خود را به صفر تقرب ببخشند، دور از امکان مینماید. برخی منابع باور دارند که امریکا در یک بازی استخباراتی پای طالبان را به پروسۀ سیاسی میکشاند و به تدریج دوباره حضورش را در افغانستان افزایش خواهدبخشید. چون هیچ میکانیزم روشن دربارۀ جلوگیری از حضور دوبارۀ نیروهای امریکایی در افغانستان وجود ندارد. ایالات متحده امریکا در یک بازی تاکتیکی، پیششرط خروج نیروهایش را از افغانستان، قطع همکاری و تماس طالبان با داعش، القاعده و دیگر سازمانهای تروریستی منطقهای قرارداده است ما خلیلزاد در یک پیام تویتر خود نوشته است: ”همکاری نزدیک با ناتو و سایر متحدان امریکا از آغازین دورمذاکرات باطالبان در اولویت کار قرار داشته زیرا ما با هم یکجا آمدیم ویکجا با هم در مورد تنظیم حضور مان در افغانستان همآهنگی خواهیم کرد. اگر قرار باشد افغانستان را ترک کنیم، با هم یکجا ترک خواهیم کردکه برای صلح و امنیت افغانستان و برای امنیت همه ما، امریکا و ناتو در کنار همدیگر خواهند ماند.“ درحالیکه طالبان و هیچ جریان سیاسی- نظامی دیگری قادر به تضمین آینده و جلوگیری از فعالیت گروههای شورشی و تروریستی در افغانستان نیست. زیرا، بستر فعالیتهای هراسافگنانه برای سالهای طولانی در افغانستان فراهم است. وقتی ایالات متحده امریکا و ناتو با ۱۵۰ هزار نیرو نتوانست جلو فعالیت طالبان و دیگر شورشیان مسلح را در افغانستان بگیرد و امنیت را تأمین کند  طبعاً هیچ گروه دیگر قادر نیست که امنیت و ثبات افغانستان را «تضمین» کند. این درحالی است که طالبان یکی از گروههای بیستگانۀ فعال در افغانستان میباشد که علیه نیروهای خارجی و دولت افغانستان میجنگند. احتمال تقویت گروههای مسلح دیگر پس از توافق صلح طالبان با امریکا محتمل است. در این صورت ایالات متحده امریکا به بهانۀ نقض توافقنامۀ صلح، میتواند باردیگر به افغانستان برگردد. این در حالیست که تلاش های برای برقراری صلح از راه موافقت سیاسی جریان دارد. پنجمین دور گفتگوها میان نمایندگان امریکا و گروه طالبان در قطر پایان یافت.پس از ختم گفتگوهای شانزده روزه در دوحه، خلیلزاد در صفحه تویتر خود نوشته بود که با نمایندگان طالبان روی دو موضوع در پیش نویس موافقتنامه صلح به توافق رسیده است. زمان بندی برای خروج نیروهای خارجی و مبارزه علیه هراس افگنی از موارد اند که گفته میشود نمایندگان امریکا و طالبان روی مسوده آن به توافق رسیده اند. این درحالیست که زلمی خلیلزاد، با نمایندگان خاص روسیه  چین و اتحادیه اروپا برای افغانستان در واشنگتن دیدار کرد و گفت: ما به حاکمیت افغانستان احترام داریم، صلح را برای همه مردم افغانستان می خواهیم و به دنبال افغانستانِ هستیم که هیچگاهی تهدیدی برای هیچ یک ما نباشد. قابل تذکار است که امریکا تا کنون پنج بار با نمایندگان طالبان در مورد صلح و ختم جنگ افغانستان مذاکره کرد، اما طالبان همواره بر خروج نیروهای خارجی از این کشور تأکید کردند.یکی از نکات کلیدی در مذاکرات صلح نمایندگان طالبان با امریکا موضوع خروج نیروهای خارجی از افغانستان میباشد. زلمی خلیلزاد، نمایندۀ ویژۀ امریکا برای صلح افغانستان، در توییت تازه نگاشته است که در این دیدار روی دیدگاه منطقهیی یا جهانی صحبت شده است.خلیلزاد گفته است که  «دیدگاه شما منطقهیی باشد یا جهانی، اما از امنیت و سود خالص اقتصادی که در افغانستان پس از ختم جنگ میآید، همه بهره میبرند.»این صحبتها در حالی صورت میگیرد که پنجمین دور گفتگوهای صلح میان نمایندگان امریکا و طالبان در قطر پس از شانزده روز پایان یافت و قرار است دور تازۀ این گفتگوها در آیندۀ نزدیک آغاز شود.. . ازسوی دیگر زلمی خلیلزاد، نماینده ویژه ایالات متحده برای صلح افغانستان، پس از تنشهای اخیر میان دو کشور، با رویارحمانی، سفیر افغانستان در واشنگتن دیدار کرده است. خلیلزاد پس از دیدار با خانم رحمانی، در تویتر خود نوشت که برای امریکا و افغانستان مهم است تا راه رسیدن به صلح را “با هم یکجا طی کنند موصوف افزوده است: مسیری که طی میکنیم، نه مستقیم است و نه هم آسان  برای آنکه به شکل درستی برویم، بسیار مهم است که این راه را با هم بپیماییم.تابه یک نتیجه دلخواه برسیم که همانا تأمین صلح وثبات درافغانستان است.

لام- جیم

ممکن است شما دوست داشته باشید