روزنامه ملی انیس
ریاست روزنامه های دولتی افغانستان

ریاست تصدی تدویرومراقبت، به بهانه تسخین، ازباشندگان مکروریان ها (جزیه) می گیرد

به یک حکومت وقتی قانونی ومشروع می گویند که دربرابرمسئولیت هایش پاسخگو باشد، یعنی اینکه درتأمین امنیت وشرایط تسهیل رفاه عامه وفرصت های شغلی که از مهمترین واساسی ترین وظیفه اش است وقع بگذارد ودربرابرهرنوع خلاف ورزی علیه حکومت به دفاع از حاکمیت  جدی با شد، وازتضاد منافع خود با مردم بپرهیزد، اگرچنین نکند، و از ارزش و روش رهبری درحکومتداری سردرنیاورد معلوم است همچو حکومت ارزش شناس نیست تا پاسخگو باشد.

هرچند مردم عملکرد حکومت های قبل‌را به یاد دارند که حکومت تعهد به دفاع از حاکمیت و منافع مردم نداشته اند، ولی حالا قضاوت بر سرحکومت با گذشته ها فرق می کند، نظام انتخابی است و از آرای مردم شکل می گیرد، و درحکومت های انتخاباتی به رهبران حکومت شرم وننگ است که مردم مانند گذشته ها بارجور وجفای حکومت را بکشند.

چون مردم خود بانی حکومت وحامی ان اند، وانتخابات هم درواقع یک قرارداد و معامله بین مردم وحکومت است، و مردم وقتی عملاً احساس می کنند که سرنوشت شان دردست خودشان وبه اراده شان رقم خورده وحکومت شکل گرفته، که حکومت را دربرابرتمثیل اراده شان پاسخگو ودربرابر خواست های شان متعهد ومتمهد ببینند، وحکومت درتعریف هم چیزی نیست جز مجموعه از خدمات برای رفاهیت افراد جامعه و مشروعیتی خارج این قلمرونیز وجود ندارد، واگرهمچو قرارداد ومعامله درنظام های انتخاباتی مطرح مطمح نظرنباشد، مردم انتخابات را یک پروسه ناکام واین همه مصارف ودغدغه های انتخاباتی را قسمی که شاهدیم ضیاع وقت وهدر پول بها قایل نمی شوند، با این مقد مه وتعریف از حکومت کارا می خواهم روی یک مشکل جدی دراین مقاله مکث کنم وآن مشکل قیمت پول محصول مرکزگرمی وعدم اعتنای ریاست تصدی تدویر ومراقبت درتسخین مکروریان ها در زمستان است که ازچند سال بدینسو ریاست تدویرومراقبت با بلند نمودن پول محصول مرکزگرمی نه دربرابرعرضه خدمات، بلکه یک نوع جزیه است که ازباشندگان مکروریان ها اخذ می کند که این بی انصافی، ساکنین مکروریان ها را مجبور ساخته تا به نبود مرکز گرمی را دراپارتمان شان نسبت فعالیت ضعیف وپرداخت مالیه ظالمانه، بودن درهوای سرد را ترجیح دهند، چون بیشتر باشندگان وصاحبان اصلی اپارتمان ها که درآن زندگی می کنند کارمند دولت اند که معاش ماهوارشان درواقع شکم گرسنه شان را سیرنمی کند، محصول صرفیه مرکزگرمی برای شان غیرقابل  پرداخت است، ازطرف دیگرمرکزگرمی با تأخیریعنی تا به حال که ازماه قوس ۲۳روزگذشته است فعال نشده که فعال شدنش هم با دندی زدن ساعت ها و روزها همراه است، انهم نه به شکلی که فضای حال وهوای مطبوع به اطاق ها بدهد، اما ریاست تدویرومراقبت بدون درک اینکه زمستان، آخرزمستان است و دراپارتمان ها اطفال، مردان و زنان پیر وحتی مریض زندگی می کنند، بدون هیچ نوع اعتنا واحساس به حال مریضان واطفال که نیاز به هوای گرم دراپارتمان شان دارند، پول مصرف دروغین به بهانه تسخین ازمردم بیچاره (جزیه ) می گیرد وباشندگان مکروریان را ازشروع زمستان درهوای سرد رها می کند، که این سرما زدگی، گرما ی ماه سرطان واسد هم وجود شان را گرم نمی آورد ودراخیرهم در۱۵ ماه حوت که هنوز زمستان ادامه دارد مرکز گرمی را قطع می کند درحالی که درگذشته ها چنین نبود
«خدا کفن کش سابق را بیامرزد» از برکت وجودشان باشندگان مکروریان ها با پرداخت تکس ناچیز زمستان سرد وخنک را با فضای گرم وزند گی آرام و برق دوامدار سپری می کردند. اما حالا باشندگان مکروریان ها به مشکل جدی ودرواقع دریک ناگزیری وسردرگمی ازعملکرد ناخردمندانه وقاسی ریاست تدویرومراقبت، زمستان سرد واسف بار را بدون هیچ چاره ای می گذرانند، چون وقتی برق دوامدارنباشد، وقتی بخاری زغال سنگ ویا چوبی وحتی  گازی بخاطر نبود دود کش درسیستم استفاده نشود، صندلی مانده نشود وجایی برای آتش در‌دادن و زغال تازه کردن با بوی مسموم کننده اش نباشد، ساکنین اپارتمان ها با هوای سرد چه چاره کنند، که نمی شود حالت زندگی فقیرترین ومحروم ترین مردم که به دفاع ازسردی هوا در زمستان از محدودترین وناچیز ترین امکانات که همانا خس وخاشاک است بخا‌طرگرم نگهداشتن خودشان استفاده می کنند، زندگی باشندگان مکروریان ها را مقایسه کرد، یعنی محروم تراند، چون وسیله برای گرم ساختن منازل شان غیر ازمرکز گرمی وموجودیت برق دوامدارسراغ ندارند که به لحاظ حصرچاره وعاجز آمدن دربرابر سرمای زمستان، باشندگان مکروریان ها از آمدن زمستان خوش شان نمی آید، وازآمدن زمستان گویا که قیامت آمد می ترسند، ولی ریاست تدویر ومراقبت باچشم سفیدی از اپارتمان دو اطاقه ۲۱هزار، ازسه اطاقه ۲۴هزار و از چاروپنج اطاقه بیشترمحصول اخذ می کند. ازاینکه ریاست تدویرومراقبت مرکز گرمی را با تأخیرفعال وهنوزکه زمستان است با اخذ محصول گزاف قطع می کند می توانیم اصطلاح محصول را (جزیه) بنامیم.

محمدشریف صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید