روزنامه ملی انیس

روشن مشعل: خواست ما حمایت از سهم زنان در پروسه صلح است

در طی ۱۸ سال گذشته هرچند باب وسیع از مشارکت و حضور فعال زنان در عرصه های مختلف گشوده شد ولی قناعت بخش نبوده عمده ترین چالش ها در برابر نقش و حضور فعال زنان ادامه جنگ و نا امنی فرسایشی عامل شهادت و زخمی شدن صدها و هزاران هموطن بی گناه ما بود، در کنار سایر مشکلات موجود در جامعه سنتی افغانستان آخرین پیام و پیشنهاد زنان کشور تأمین آتش بس سرتاسری قبل از آغاز روند جدید مذاکرات صلح است، روشن مشعل مسئول داد خواهی شبکه زنان افغان در رابطه به چگونگی فعالیت های این شبکه خبرنگار روزنامه ملی انیس توضیحات داده که نشر می گردد:

موصوف در زمینه آغاز و ادامه مذاکرات صلح با طالبان خواست و پیشنهاد مشخص ما از حکومت افغانسان و طالبان برقراری یک آتش بس سرتاسری است.

ملت افغانستان توان بیشتر برای قربانی و از دست دادن جوانان، اطفال و نان آوران شان را ندارند. هر دو طرف باید آتش  بس را رعایت و بعداً بحث روی مذاکرات صلح را ادامه دهند. در رابطه به فعالیت های شبکه باید یاد آور شد. که از سال ۱۹۹۶ در پاکستان فعالیت خویش را آغاز و بعداً در ۲۰۰۲ در داخل افغانستان انتقال و ثبت و راجستر وزارت اقتصاد گردید در طی ۲۳ سال ادامه فعالیت خویش یک دفتر مرکزی در کابل و هفت دفتر ساحوی در زون های مختلف در جلال آباد، بامیان کندز، هرات و پکتیا دارد.

تحت چتر شبکه ۱۴۳ نهاد دیگر ثبت و فعالیت دارند. بیش از ۳۶۰۰تن عضو انفرادی داریم.

هدف عمده شبکه زنان افغان از بین بردن نابرابری های موجود علیه زنان اعاده حقوق شان در جامعه تشکیل داده تحت سه اولویت مشخص کاری فعالیت دارد.

اولویت ستراتیژیک این شبکه زنان صلح و امنیت اشتراک زنان در رهبری و مشارکت سیاسی مصونیت اجتماعی و حقوقی زنان تشکیل داده که برای رسیدن به این اهداف از سه ابزار کاری مدد میجوییم داد خواهی، همآهنگی و ارتقای ظرفیت زنان در عرصه های مختلف است.

با درنظر داشت اولویت ها و ابزار کاری برنامه های مختلف داد خواهی هم داشتیم.

همیشه تلاش ما انسجام زنان افغان در مرکز و ولایات کشور بوده در موارد مختلف داد خواهی صورت گرفته شبکه توانسته صدای زنان را از دور ترین نقاط کشور به دولتمردان و جامعه بین المللی برساند.

همینگونه با تدویر مجالس مشورتی  کنفرانس های مطبوعاتی به سطح مرکز و ولایات صدای خود را بلند و داد خواهی های سیستماتیک را از سطح ولایتی به سطح مرکزی و بین المللی به وجه احسن آن انجام دهیم.

در زمینه ارتقای ظرفیت زنان کشور برنامه های مختلف کوتاه مدت و دراز مدت را نظر به ضرورت برای اعضای مرکزی و انفرادی خویش دایر نمودیم. شامل آگاهی دهی از قوانین، پالیسی ها و قطعنامه های بین المللی ویا آموزش های حقوقی مثل قانون منع خشونت  قعطنامه ۱۳۲۵ ملل متحد، کنوانسیون سیدا، قانون اساسی، تعلیمات مدنی را شامل است. تا در ارتقای ظرفیت زنان نقش فعال داشته باشیم.

همین گونه کمپاین های آگاهی دهی خانه به خانه و آنلاین و از طریق رسانه ها را نیز راه اندازی نمودیم از جمله در زمینه آگاهی دهی سهم و مشارکت فعال زنان در انتخابات پارلمانی و انتخابات شش میزان ریاست جمهوری تلاش نمودیم در بخش آگاهی دهی ورکشاپ های تعلیمات مدنی را در مرکز و ولایات برای زنان راه اندازی نمودیم تا چگونه از حق رأی خود استفاده مؤثر نمایندن. شبکه، زنان کشور را همواره از طریق برنامه های مختلف آگاهی دهی آنانرا تشویق نموده که با مهم بودن سهم شان در پروسه های ملی و انتخاب زعیم آینده کشور مسؤلیت شهروندی خویش را آگاهانه ادا سازند. آنان می توانند منحیث کاندیدا در پروسه های ملی مشارکت فعال داشته باشند.

برعلاوه در رابطه به چگونگی راه اندازی کمپاین ها نحوه رأی دهی  تعیین برنامه های جامعه و مهارت های لازم کاندیدا توری طی برنامه های تنظیم شده آگاهی دهی و ارتقای ظرفیت لازم صورت گرفته است.

همچنان در زمینه داد خواهی و حمایت از حقوق زنان شبکه زنان افغان با کاندیدان ریاست جمهوری مجالس متعدد را راه اندازی کرده سندهای موقف ارائه کردیم تا تضمین باشد برای حصول اطمینان از اشتراک و سهم فعال زنان در پروسه انتخابات و ایجاد فضای مناسب امنیتی و حقوقی برای زنان در انتخابات همچنان در سطح بین المللی برنامه های را براساس نیاز اتخاذ
نموده ایم.

خانم روش مشعل در رابطه به داد خواهی ها برای نقش و حضور فعال زنان در پروسه صلح یاد آور شد:

در طی سالهای فعالیت شبکه طوریکه قبلاً اشاره گردیده نظر به اولویت ستراتیژی خاص برای زنان صلح و امنیت در بخش صلح نیز فعالیت های خاص را انجام داده است.

یکی از ابزار ها برای این داد خواهی استفاده از قطعنامه ۱۳۲۵ سازمان امنیت ملل متحد. «زنان صلح و امنیت» است. همواره برای تطبیق مفاد قطعنامه، آگاهی دهی وترتیب پلان عمل ۱۳۲۵ که عضو کمیته رهبری و تخنیکی را شبکه زنان افغان عهده دار بود.

در این راستا برنامه های مختلف آگاهی دهی و ارتقای ظرفیت داشتیم تا بتوانیم درتطبیق درست قطعنامه نقش فعال داشته باشم.

در زمینه مذاکرات صلح ایالات متحده امریکا، با جانب طالبان که از کم و بیش یکسال بدینسو آغاز گردیده است. شبکه خواسته انسجام و حرکت خاص و چه در خارج افغانستان قرار دارند همه را دور هم جمع کرده برای اینکه نقش شان در پروسه صلح نادیده گرفته نشود. با حفظ دستاوردهای سالیان اخیر به نقش حضور و مشارکت فعال شان ارج گذاشته شود. نگرانی ها و صدای شان شنیده شده پیشنهاد ها و خواست های شان در توافقنامه صلح گنجانیده شود.

طرح ها را به کانگرس فرانسه و امریکا فرستادیم نامه های حمایتی را از سوی آنان نیز در یافت کردیم این طرح ها با نهاد های بین المللی که  در راستای صلح کار می کنند نیز شریک ساخته شده است، چنانچه لایحه قانونی برای حتمی بودن اشتراک فعالانه زنان در پروسه صلح پاس و کانگرس امریکا طرح را تحت نام «ون اد» پیشنهاد کرد در سند درج است که بدون مشارکت زنان افغان صلح ناپایدار و شکننده خواهد بود تأکید شان این بود باید اشتراک زنان به صورت معنا دار در پروسه صلح رعایت گردد.

شبکه در نظر دارد کفنرانس ساحوی را ترتیب نماید تا زمینه بلند نمودن صدا و خواست زنان کشور فراهم گردد، زیرا همه شاهد بودیم در نشست ها اول و دوم دوحه حضور زنان کاملاً نادیده گرفته شده بود. در نشست مسکو  ونشست دوحه صرف به اساس سلیقه های خاص حزبی و گروهی شمار محدود زنان اشتراک داشتند.

ولی در نشست اخیر به اثر تأکید نهاد های جامعه مدنی ۹ تن خانم توانست در نشست اشتراک نمایند در جمع رهبری شبکه نیز اشتراک داشتند.

با شبکه زنان افغان نهاد های مثل مرکز توانمندی زنان، نهاد تعلیمی برای زنان، مرکز رشد استعداد های زنان  دفتر زنان برای افغانستان نوین نهاد زنان افغان برای زنان، عضویت نهاد ما را دارند.

وی در رابطه به چالشها و مشکلات موجود فرا راه فعالیت و زندگی زنان در کشور گفت:

براساس یافته های شبکه زنان افغان اصلی ترین مشکلات و چالشهای موجود در برابر زنان افغان بیسوادی است. نه‌تنها نوشتن و خواندن بلکه نبود آگاهی از حقوق اساسی، قانونی و شرعی زنان در کشور اکثراً از هردو قشر با آن مواجه اند.

ولی زنان به نسبت محدودیت های بیشتر دسترس به آموزش و تعلیم بیشتر از آن که زمینه مساعد نشده است. نمی‎شود صرف به شهرهای بزرگ و حضور پر رنگ زنان استفاده کرد. در روستا ها قریه های دور دست

مشکلات ژرف تراست. حتا از حقوق ابتدایی شان نیز محروم اند. بدون در نظر داشت نبض جامعه آگاهی دهی ها بعضاً یک جانبه بوده است.

 از مبداکمک ها با فساد همراه بوده است خدمات و دادخواهی های که صورت گرفته ممکن ۱۰ درصد باشد. امروز نگرانی های که زنان کشور دارند بجا است. ولی کار و اقدامی که میتواند برای مدیریت دقیق آن انجام شود.

 قوانین خوب وجود دارد بشرط که در تطبیق قانون قدم های لازم و قانونی برداشته شود.

خانم مشعل در رابطه به تطبیق دقیق قطعنامه ۱۳۲۵ سازمان ملل متحد در زمینه زنان صلح و امنیت.

 در زمینه تطبیق قطعنامه ۱۳۲۵ دولت افغانستان از سال ۲۰۱۵ متعهد به تطبیق آن نشده به اساس آن پلان عمل باید ترتیب می شد. در قدم نخست ادارات دولتی و بعداً نهاد های همکار ملی و بین المللی مثل رسانه ها و سکتور خصوصی در تطبیق آن سهم فعال می گرفتند مثل نهاد های امنیتی، معارف، صحت، امور زنان و… زیرا چهار رکن اساسی که قطعنامه دارد مشارکت دسترسی به خدمات، محافظت و مصونیت است. وزارت ها و ادارات گزارشات را ارائه می نمایند در پالیسی ها فعالیت های شامل است ولی آگاهی کامل از تطبیق قطعنامه ندارند.

مکلفیت های شامل است ولی آگاهی کامل از تطبیق قطنامه ندارند. مکلفیت ها مسئولیت های مشخص شده را نمی دانند بودجه که برای تطبیق آن تعیین شده تا بحال هیچ نهاد کمک کننده حاضر به اختصاص بودجه مشخص نشده است.

در زمینه حضور و مشارکت فعال زنان در ادارات باید گفت نظر به تعهد رهبری دولت وحکومت.

 در رده های تصمیم گیری در انتخابات ۲۰۱۴ شبکه فعالانه  داد خواهی کرد. سند موقف شش نکته یی زنان را تهیه با کاندیدا تقاضا عامه را تسلیم و خواستیم که با پیروزی باید این حقوق را درنظر بگیرید.

مطابق قانونی اساسی و قوانین نافذه کشور بود بعد از تشکیل حکومت وحدت ملی از رهبران تعهد اخذ گردید. یکی از موارد اشتراک معنادار زنان در سطوح رهبری و مدیریتی بود. خوشبختانه ۴ تن از اعضای کابینه را زنان تشکیل داده داد خواهی ها را برای حضور یک زن در شورای عالی قضا ادامه دادیم هرچند یکتن از معرفی ولی متأسفانه از پارلمان رأی نیاورد. نخواستند این امر نهادینه گردد.

حضور یک زن در معاونت های وزارت ها دستاورد های خوبی است در سطح والیان باید معاون باشند تا اندازه در نظر گرفته شده در تقرر زنان به صفت سفیران پیشرفت موجود است.

در شورای عالی صلح شبکه داد خواهی های را انجام خوشبختانه ۹ زن در عضویت شورا افزایش یافت اشتراک و حضور زنان در رهبری و تصمیم گیری ها خوب است ولی برای حفظ و مصونیت فضای کاری برای آنان ضرورت است تا در تطبیق قوانین منع آزار و اذیت و منع خشونت گام های عملی تر برداشته می شود.

 نظارت نیز صورت گیرد.

حامده صدیقی

ممکن است شما دوست داشته باشید