روزنامه ملی انیس

روزه ماه مبارک رمضان  علاج بیماری دربدن انسان می گردد

ماه مبارک رمضان در میان مسلمانان از احترام، اهمیت و جایگاه ویژه اى برخوردار است .مسلمانان با مقدمه سازى و فراهم کردن زمینه استفاده درست معنوى به خودسازی  براى ورود به این ماه شریف و پربرکت خودراآماده مى کنند. با حلول این ماه با شور و اشتیاق و دادن طعام و افطارى به نیازمندان، شب زنده دارى و عبادت، تلاوت قرآن، دعا، استغفار، دادن صدقه، روزه دارى و… روح و جان خود را از سرچشمه فیض الهى سیراب مى کنند. انسان افزون بر جنبه مادى و جسمى، داراى ابعاد معنوى و روحى می باشد و هر کدام در رسیدن به کمال مطلوب خود، برنامه هاى ویژه‌را نیاز دارند. یکى از برنامه ها براى تقویت و رشد بُعد معنوى، تقوا و پرهیزگارى است; یعنى اگر انسان بخواهد خودش را از جنبه معنوى رشد و پرورش دهد و به طهارت و کمال مطلوب برسد، باید هواى نفس خود را مهار کند و موانع رشد را یکى پس از دیگرى بر دارد و خود را سرگرم لذت ها و شهوات جسمى نکند. یکى از اعمالى که در این راستا مؤثر و مفید است روزه دارى است، روزه دارى روح،  روان،  قلب و جسم را آرامش داده ودرکل باعث سلامتى انسان مى شود. امروزه در علم طب  و از نظر بهداشت و تندرستى نیز در جاى خود ثابت شده که روزه‌دارى تأثیر فراوانى بر آرامش روح و سلامتى بدن دارد، دفع چربى هاى مزاحم، تنظیم فشار، امراض شکر، و… نمونه آن است. انسان روزه دار در هنگام گرسنگى و تشنگى، حال واحوال فقرا و بینوایان رابه یاد مى آورد و در نتیجه به کمک آن ها مى شتابد.

روزه دار بر اثر گرسنگى و تشنگى خاشع و متواضع و‌فروتن می گردد. روزه  موجب خوددارى انسان از شهوات و راهنماى اش در رسیدن به اجروثواب می شود. ازجانب دیگربه هرانسان متمول وثروت مندمی آموزدکه  سختى، تشنگى و گرسنگى که نیازمندان و مستمندان به آن دست وگریبان هستند، پى ببرند و در نتیجه، حقوقى را که خداوند(ج) در دارایى هایشان واجب فرموده است، به مستحقان بپردازند. شب قدر یکی از شب هایى که برتر از هزار ماه است و فرشتگان در این شب به امرپروردگار فرود مى آیند و جمیع مقدرات بندگان رابه فرمان خداوند لایزال در طول سال تعیین مى کنند در این ماه مبارک نعمت و موهبتى الهى بر‌امت پیامبر گرامى اسلام(صلى الله علیه وآله وسلم) است. انسان در چنین شبى با تفکر و تدبر مى تواند به خود آید و اعمال یک سال خود را ارزیابى کند و با فراهم آوردن زمینه مناسب بهترین سرنوشت را براى خود رقم زند. فضایل و ثوابى که براى ماه مبارک رمضان و روزه دارى ذکر شده و به برخى از آن ها اشاره شد، از آنِ کسانى است که حقیقت آن را درک کنند و به محتواى آن عمل و در گفتار و کردار به کار گیرند و به آن ها جامه عمل بپوشانند. چنانکه در روایات اسلامى براى روزه دارى آدابى ذکر شده و کسانى که صرفاً تلاوت قرآن مى کنند، ولى به آیات و احکام آن عمل نمى‌کنند.  یا آن که از روزه دارى تنها رنج گرسنگى و تشنگى را مى کشند و بوسیله گناه، تأثیر روزه را از بین مى برند.  ماه مبارک رمضان و فضاى معنوى آن تأثیرى بر چنین اشخاصى بر جاى نمى‌گذارد و مورد نکوهش قرار می‌گیرند. انسان روزه دار در ماه مبارک رمضان باید تمام اعضا و جوارح را از حرام دور نگهدارد. با اخلاص و عمل به دستور و احکام قرآن کریم پابند باشد و دورى از گناهان، انجام توبه نصوح و واقعى، عبادت، شب زنده دارى، فضیلت شب قدر و… فضیلت ماه مبارک رمضان را درک و از آن در راستاى رسیدن به کمال معنوی حرکت نماید.  باید در این ماه به گونه خودسازى کرد که با اتمام ماه مبارک تأثیر و فواید آن در روح و جان ما باقى و اثر آن تا ماه رمضان آینده  ماندگار باشد. داکتران طب، معالجه با روزه را به شستشوى اشیا تعبیر نموده  می گویند: در آغاز روزه، زبان انسان کمى سنگین و بو دار می گردد که بعد از سه، چهار روز بـــوى زبان بر طرف می‌شود.  در نتیجه براى انسان روزه دار احساس سبکى و خوشى خارق العاده رخ می‌دهد و همه وجود انسان بسوى استراحت می رود . فـایده بزرگ کم خورى و پرهیز از صرف غذاها، در یک مدت کوتاه، آن است که چون معده در طول مدت یازده ماه مرتب پر از غذا بوده و در مدت یک ماه روزه دارى مواد غذاى ذخیره شده را دفع می کند.  همین طور (کیسه صفرا) کـه براى حل و هضم غذا مجبور است  مواد صفراى خود را مصرف کند، در مدت سى روز تـرشحات صفراوى  صرف در حل و هضم غذاى باقى مانده و جمع شده در معده به مصرف می رسد. جهاز هاضمه بدن در نتیجه کم خورى استراحت نموده و به رفع خستگى مى پردازد. روزه یعنى کم خوردن وکم نوشیدن در مدت معینى از سال است و‌ایـن بهترین راه براى سلامتى وجود انسان به شمار می رود. داکتران معتقد اند که  هم طب قدیم و هم طب جدید بر اهمیت این امر صحه گذاشته است. روزه براى تداوى امراض جهاز هاضمه، ششها، جگر وکیسه صفرا کـه بسیارى از امراض این بخش را حتى با دوا نمی توان معالجه کرد، می توان آنرا با روزه تداوى و معالجه نمود. روزه بهترین معالجه و تداوى بـراى امــراض سوء هــاضمه بوده، مــرض مخصوص جگر وکیسه صفرا  که موجب «یر قان» (زردى) می گردد بهترین معالجه آن همین روزه است. بخاطر اینکه این مرض زیادتر از اوقات به واسطه فعالیت بیش از حد جگر به وجود مى آید و موجب خستگى جگر گردیده که بــــــه اثر آن کیسه صفرا از فعالیت مى افتد. تعداد زیادى از امراض روده کـــــه به اثر تخمیر غذا در روده ها به وجود مى آید نه به اثر دوا بلکه به اثر روزه بر طرف می گردد.  جسم در هنگام روزه به جاى غذا از مواد داخلى استفاده کرده و آنرا به مصرف می رساند. در نتیجه مواد فاضله و عفونى که در جسم تجمع می کند و به حیث ریشه و خمیره بیمــارى مبدل می گردد، با گرفتن روزه از بین رفته و عامل ریشه کن شدن تعداد زیادى از امراض به شمار می رود. باید انسان جسم خود را با روزه از داخل پاک ونظیف کند.

 هر انسان باید در ظرف یک سال مدتى از خوردن غذای زیاد جلو گیرى کند.  بهترین معالجه در دفــع میکروب ها در وجود انسان همان روزه است که دین اسلام براى سلامتى وجود انسان ضرورپنداشته است.

در هنگام روزه جسم انسان همه مواد فاضله را جمع آورى نموده و به احتراق آن می‌پردازد، نیروهاى نو ساز بدن به هنگام روزه فعال مى گردند و بـــــــه تصفیه و ترمیم بافتهاى بـــــــدن مى‌آغازند.  هنگام زیاد شدن وزن که به اثر پر خورى و تقلیل حرکت بـــوجود مى آید، روزه بـــا رعایت اعتدال در غذا، افطار و اکتفا به آب هنگام سحر نسبت به هر معالجه مفید تر و مؤثرتر است.  روزه ماه مبارک رمضان روزه اى است که انسان باید با تمام احساس و شعور کامل به اداى آن اقدام نماید.  از تمام مکروهاتى کــــه روزه را بى مفهوم مى سازد از آن جلو گیرى بعمل آورد. وقتى که انسان روزه مى گیرد لازم است تمام اعضا وجوارح  بدن خود را از کارهاى نا پسند باز دارد. تاروزه آن مقبول درگاه حضرت حق تعالی شده وموجب رضایت خداوند لایزال ازبندۀ مومن اش گردد.

عتیق الله

ممکن است شما دوست داشته باشید