روزنامه ملی انیس

دیدگاهی اقتصادی به مبادله ارز، پول اعتباری و ماهیت آن

پوهاند قدرت الله اعظمی

بخش دوم 

یا سؤنیت از وزن مسکوک کاستند بدون اینکه نام آنرا تغییر بدهند و یا بهای آنرا پایین بیاورند. این عمل به جایی رسید که لیور حتا یک بیستم وزن اولیه را هم نداشت با این وصف آنرا لیور می دانستند و همان قیمت را برای آن واجزای آن «شاهی» قائل بودند چنین پولی را که وزن و عیار حقیقی خود را ندارد پول فرضی می دانند. وقتی پای مصرف پول فرضی به میان آمد ممکن است هرنوع مسکوکی را به هر وزن و عیاری که باشد به نام لیور خوانده و همان قیمت را برایش قایل گردند. به این عقیده برای اینکه وسیله سؤ استفاده و ابزار سؤنیت از بین برود و به توسعه تجارتی کمک می شود بهتر این است که تمام دول مسکوک حقیقی را مصرف نمایند و از عملیاتی که باعث ایجاد پول فرضی می گردد خود داری نمایند زیرا یگانه چیزی که باید همیشه مصون از تغییر باشد همانا مقیاس پول است که به وسیله تجارت می باشد بخصوص آنکه بازرگانی اصولاً یک کار قابل تغییر وبی ثباتی است و نباید این تزلزل را با عدم ثبات مقیاس پول زیادتر نمود.

۲- ماهیت پول: پول چیزی است که شاخص ارزش انواع کالا ها می باشد، برای پول همواره فلزاتی را انتخاب می نمایند که دوام داشته باشد و در طرز استعمال از بین نرود و بتوان آنرا به اجزأ مختلف تقسیم کرد، ضمناً برای اینکه حمل و نقل پول آسان باشد فلزات قیمتی را برای پول انتخاب می نمایند. فلزات قیمتی صلاحیت مخصوص برای پول رایج دارند زیرا می توان ارزش متحد الشکلی جهت آنان قایل گردید آن وقت هریک از دول علامت خود را که سکه باشد روی پول می گذارند و شکل خاصی برای آن انتخاب می نمایند تا قیمت و وزن آن معلوم باشد و بتوان به سهولت بهای پول را تعیین کرد.

«یونانیهای قدیم» که به فلزات آشنایی نداشتند گاو را به جای مسکوک به کار می بردند رومی‎ها هم برای این منظور از گوسفند و میش استفاده می کردند ولی باید متوجه بود که دوگاو یا دومیش از هرحیث با هم مساوی نیستند و حال آنکه دوسکه پول کاملاً باهم مساوی وشبیه هم می باشند. همانطور که شاخص ارزش مال تجارت است، کاغذ «اسکناس» نیز شاخص ارزش پول است و وقتی به صورت حواله در آمده و به اندازه شاخص پول شده است دیگر تفاوتی بین آن دو وجود ندارد و همانطور که پول شاخص ارزش کالا ها
می باشد انواع کالاهم شاخص ارزش پول می باشند و هر قدر بین این دوشاخص یعنی ارزش پول و ارزش کالا تساوی برقرار باشد به همان نسبت کشور قرین رفاهیت می گردد. این تساوی فقط در کشور های که دولت با مردم خود به اعتدال رفتار می نمایند برقرار می گردد. این تساوی فقط در کشور ها هم همیشه بین ارزش پول و مال تجارت و بالعکس مساوات برقرار نمی گردد.

مثلاً فرض کنیم دریکی از این کشور ها دولت با یک تاجر ورشکسته مساعدت نماید و او را از پرداخت بدهی خود معاف کند در این صورت اموال تاجر مذکور دیگر نماینده شاخص پول نیست و همچنین در کشور هایی که اصول ظلم و استبداد برقرار است کالا ها و اشیا هم شاخص پول نیستند زیرا مردم از ترس اعمال دولت پولهای خود را پنهان و دفن می نمایند و در نتیجه توازن تساوی پول و اشیأ  ازمیان می رود، که چنین وضعیتی در کشور ما نمایان است و تجارهم هراس دارد.

بعضی از قانونگذاران کشور های مختلف به واسطه بینشی که در امور اقتصادی داشتند مقرراتی وضع نمودند که نه تنها اشیأ کالاهای شاخص حقیقی پول شدند بلکه تبدیل به خود پول گردیدند، مثلاً «سزار قیصر روم» مقرراتی وضع نمود که بدهکاران به جای پول اراضی خود را به بهایی که قبل از جنگ های خانگی داشتند به طلبگاران بدهند «تیبریوس» یکی از
«امپراطوران روم» امر کرد کسانی که محتاج پول هستند
می توانند به خزانه دولت وثیقه بسازند وبه نصف بهای وثیقه خود پول دریافت کنند نتیجه این شد که در زمان «سزار» قیمت پول واراضی یکسان بود ولی در زمان تیبریوس بهای زمین نصف بهای پول محسوب می شد که حاوی اقتصاد ورشکسته در آنجا به مشاهده می رسید.

به طوری که در انگلیسی مرسوم است اگر اموال و یا اراضی او را ضبط نمود، به این ترتیب دربدهی او پول کافی در بین آنها نبود آنرا بهای غلات و یا حیوانات تقویم می نمودند و نباید اموال و اراضی او را تصاحب نمود با این ترتیب در انگلستان نیز تمام اشیأ و اموال نماینده وشاخص پول می باشند. البته تقویم به نسبت کمی و زیادی بضاعت قبایل مختلف تغییر می کرد، منظور این بود که درمیان این قبایل پول مبدل به غلات و حیوانات و مال تجارت می گردید و برعکس غلات و حیوانات و مال تجارب مبذل به پول               ادامه دارد

ممکن است شما دوست داشته باشید