روزنامه ملی انیس

در روند ایجاد صلح دایمی، توجه کنیم

دو دهه جنگ های تحمیلی و ویرانی های ناشی از آن از دیدگاه هیچ باشنده این سرزمین پوشیده و پنهان نمانده است. جنگهای تحمیلی و ناآرامی که در سراسر کشور خود شاهد هستیم از آغاز سقوط حکومت طالبان و استقرار اداره مؤقت و آمدن عساکر بیش از ۳۴ کشور به افغانستان نمایانگر آن بوده که مخالفین مسلح، جنگ رویاروی با قوای مسلح افغانستان را نخواهند داشت و تروریزم و آدم کشان حرفوی، تاب مقاومت را در مقابل نیروهای امنیتی و دفاعی افغانستان از دست داده و به ورشکستگی مواجه شده و خواهند شد.

ولی با تأسف طوریکه مشاهده شد این گروه نا به کار، نه تنها به ورشکستگی مواجه نشدند، بل موفق گردیدند در قرأ و قصبات قسمتی از خاک کشور را تصاحب و به آنجا حکمرانی و به اعمال ناشایست ضد انسانی و اسلامی دست یازیده و به ترور و آدم کشی مبادرت بورزند و مساجد و اماکن مقدسه مسلمانان را آتش زده و مانع رفتن اطفال این سرزمین به مکاتب و مدرسه گردند و همین حالا قریب بیش از یک ثلث از ولسوالی های کشور به دست افراد مسلح طالبان قرار داشته و روزتا روز به مظالم اجتماعی پرداخته دهشت و وحشت می آفرینند و افراد بیگناه را به قتل میرسانند حتا به شاملین سیمینار مولود فخر کائنات حضرت محمدمصطفی(ص) نیز حمله ور شده و قرآن را به آتش و انسانهای بی گناه و علمای جید افغان زمین را بخاک و خون کشانیدند.

 با آنهم جمهوری اسلامی افغانستان با خط مشی صلح جویانه یی که دارد از گروه های مسلح درگیر در قضایای افغانستان درخواست پیوستن به پروسه صلح را نمود. این درخواست دولت نه تنها از جانب مقابل لبیک گفته نشد، بلکه به شدت و دوام جنگ تأکید گردید به آنهم روی همین فاکتور منفی که از جانب دشمنان افغانستان به مشاهده رسید، صلح با طالبان داخلی یکی از خواستهای مشروع دولت و مردم افغانستان التزامی تلقی گردید و در این راستا هیئتی از جانب دولت ج.ا.ا تعیین گردید تا این پروسه را به خاطر مفاهمه و تأمین صلح با طالبان دنبال نماید. ولی اگر آنان به پروسه صلح افغانستان لبیک نه گفته و حاضر به مذاکره نه گردند، دولت ج.ا.ا برنامه صلح با طالبان را بازنگری نموده در صلح با طالبان حکومت باید روشن سازد که با خون هزاران شهید و معلول حملات انتحاری، چه معامله ای خواهد نمود.؟

دولت میداند که جنگ با طالبان خارجی، جنگ ایدلوژیک و جنگ با فکر انحصار طلبانه و فاشیستی آن گروه می باشد.

 اما وقتی از صلح با آنان حرف زده می شود در اذهان آنان تلویحاً فکر فاشیستی، انحصار طلبی و در کل، فکر انحصار طلبی و یکه تازی در میدان نبرد به خاطر تصاحب دوباره قدرت در افغانستان، چیز دیگری محسوس نیست. جالب تر اینکه طالبان خواهان خروج نیروهای خارجی ناتو از افغانستان اند و می خواهند با خروج نیروهای خارجی از افغانستان، به فکر ایجاد امارت طالبانی در افغانستان باشند و یک بار دیگر حکومت طالبانی را با حمایت و پشتیبانی ISI پاکستان ایجاد و دولت افغانستان به پرتگاه نیستی سقوط کند و دولت دست نشانده طالبانی، جایگزین دولت فعلی گردد. جالب تر از آن، طالبان، حکومت فعلی افغانستان را دست نشانده غربی ها می دانند و هیچ مشروعیتی برای حکومت فعلی قابل نیستند.

 از قرینه چنان وانمود می شود که طالبان با هیچ باور و تعهد، همنوایی و همگرایی ندارند و در پی دسایس علیه نظام فعلی در افغانستان بوده و هیچ نشانه  از صلح و دوستی در مفکوره ایده و برنامه شان به مشاهده نمی رسد و باور های شان هیچ ارزش و باورمندی در این نقطه حساس را بر نمی تابد و خواهان ادامه جنگ با دولت و مردم افغانستان می باشند.

 روی همین ملحوظات دولت جمهوری اسلامی افغانستان با تبانی نیروهای قهرمان افغانستان و به اتکا به خداوند منان با تفاهم و کلیه اقشار جامعه، احزاب سیاسی، شخصیت های ملی و سیاسی کشور با کنار گذاشتن اختلافات ذات البینی شان در تلاش آن می باشد تا از گذشته ها درس عبرت گرفته نگذاریم یکبار دیگر به پرتگاه نیستی سقوط کنیم و باید با اراده قوی و محکم، قدم های متینی در راه نجات وطن و رفاه مردم بلا کشیده و رنجدیده خود در راه تحکیم صلح پایدار با ایثار و خودگذری برداریم و در صلح که خداوند متعال آنرا خیر و فلاح انسانها دانسته است قدم بر داریم و با مبارزات پیگیر و بی امان خود با نیروهای دلیر و شجاع خود همگام شده و در راه اعاده صلح بکوشیم. به این یقین داشته باشیم که هیچگاه صلح از در تضرع، زاری، التماس و گدایی به دست نمی آید، بل آمدن و آوردن صلح در صورتیکه جانب مقابل به صلح پشت کند، جز به بهای قربانی شدن و قربانی دادن، راهی نداریم تا خود، وطن و جامعه و مردم خود را از این ذلت بی مثال رهایی بخشیم.

طوریکه پدران و اجداد شجاع و دلیر افغانها در جنگلهای تحمیلی قرون گذشته از خود شهامت
 و دلیری تبارز دادند، نظامیان جوان ما، فرزندان همان پدران و نیاکان شان اند که هیچوقت سر تسلیم به دشمن فرود نیاوردند، شجاعانه رزمیدند و جوانمردانه جان دادند و ننگ بی غیرتی و ذلت را نپذیرفتند. آنچه متذکر شدیم، دولت و مردم افغانستان که اکنون در آستانه ایجاد روند صلح، بار دیگر با مخالفین دولت قرار دارد و کنفرانس ها و سیمینارهای صلح خواهی در کشورهای طرفدار صلح در افغانستان اند، بخاطر اعاده صلح در افغانستان جریان دارد، امیدها و عزم جمعی داخلی و خارجی برآن است که اشتراک کنندگان پروسه صلح گروه های مسلح مخالف افغانستان، به یک پالیسی و ستراتیژی اساسی به خاطر حل معضلات کنونی در افغانستان، نایل آیند و پاسخ مثبتی باشد به نیازمندی های عمومی مردم و جامعه ما که همانا تأمین صلح سراسری و دایمی در افغانستان است و بس.

سید محمود راد

ممکن است شما دوست داشته باشید