روزنامه ملی انیس

درایتی که در مذاکرات با اهمیت است

هیئت مذاکره کننده طالبان پس از چند روز مذاکره و دیدار با سران حکومت پاکستان، سرانجام اخیراً به قطر برگشت. رهبر این گروه، ریاست تیم بیست و یک نفری مذاکره کننده طالبان را به عهده مولوی عبدالحکیم گذاشت و شیر محمد عباس ستانکزی را نیز به حیث معاون این تیم تعیین کرد.
این در حالیست که هیئت مذاکره کننده دولت افغانستان آمادگی کامل برای سفر و آغاز مذاکرات میان دولت جمهوری اسلامی افغانستان و طالبان را دارد.
انتصاب مولوی عبدالحکیم به جای شیر محمد عباس ستانکزی که ریاست تیم مذاکره کننده با امریکایی ها را به عهده داشت، حاوی پیامی است برای طرف های مذاکره کننده به ویژه هیئت مذاکره کننده دولت افغانستان که باید از همین لحظه تمام خشونت های گذشته از سوی این گروه را مستند سازی کنند و با اتکا به خداوند(ج) و پیروی ازکلام پاک او، احادیث پیامبر بزرگوار اسلام و با توجه به زیان های ادامه جنگ از نظر اسلام و ضرورت انسجام میان مسلمانان از دیدگاه قرآن و روایات از نظام جمهوری به مذاکرات مستقیم شرکت کنند.
دولت افغانستان باید این نکته را مورد نظر داشته باشد و سعی کند که شخصیت های دینی، علمی و مسلکی را در ترکیب هیئت جا دهد تا بتوانند با استدلال دینی، شرعی و منطقی از نظام مورد نظر مردم افغانستان که بدون شک یک نظام مبتنی بر عدالت اجتماعی است، دفاع و حراست نماید، زیرا یکی از خواست های اساسی و مبرم مردم و حکومت افغانستان حفظ نظام جمهوریت و دستاوردهای نوزده سال پسین آن می باشد و این نظام نه تنها از سوی مردم افغانستان پذیرفته شده، بلکه از حمایت جامعه جهانی نیز برخوردار است.
روی این اساس نگرانی مردم افغانستان مبنی بر اینکه مبادا دستاوردهای نوزده سال پسین در جریان مذاکرات قربانی شود، به جا است، زیرا یکی از اهداف اساسی صلح این است که مردم درد دیده و زجر کشیده افغانستان پس از چهاردهه جنگ، خشونت و تحمل آن، اکنون آرزو دارند که در زیر سایه صلح بدون دغدغه در کنار هم، یک زندگی مسالمت آمیز داشته و از آزادی های مدنی و اجتماعی در پرتو عدالت اجتماعی برخوردار باشند.
بنا بر این طالبان نیز باید بدانند که افغانستان امروز شاهد نسل جوان، تحصیل کرده و آگاه است که باید زمینه آبادانی و عمران کشور به آنان بدون تفکیک جنسیت، مساعد گردد تا این کشور جنگ زده و در ماتم نشسته را، دوباره آباد و شگوفان سازند، زیرا افغانستان امروز تافته یی جدا بافته از جامعه جهانی محسوب نمی شود، بلکه حکومت داری خوب، روابط حسنه با جامعه جهانی و تأمین عدالت اجتماعی، همه مزیت های اند که باید در یک نظام به آن اهمیت داده شود تا دیگر افغانستان به انزوای بین المللی نرفته و مردم آن نیز به باد فراموشی سپرده نشوند.
روی این اساس طرف های مذاکره کننده باید به خواست ها و نظریات مردم افغانستان که سزاوار یک صلح با عزت و عادلانه اند، ارجحیت قایل شوند و سعی کنند تا این فرصت طلایی را از دست ندهند و با روایت و مدیریت خوب، آغاز مذاکرات مستقیم را منجر به آتش بس سراسری و توافق سیاسی سازند تا دیگر کشور به بحران نرود، زیرا اگر افغانستان بار دیگر به بحران رفت بدانند که عواقب آن به هر دو جناح به ویژه جناحی که به ارزش های امروز مردم افغانستان تمکین نمی کنند، ناگوار خواهد بود و نفرین تاریخ خواهند شد.

ممکن است شما دوست داشته باشید